அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

923-

வறண்ட நிலம் 
காத்திருக்க 
கடலில் 
பெய்கிறது மழை


924-


உணர்வுகள் 
எழுதும்போது
பேனா பார்த்துக்
கொண்டிருக்கிறது


925-


குருவே 
நான் மிதக்க 
என்ன செய்ய வேண்டும் 

பறவையாக வேண்டும் 

பறவையாக 
என்ன செய்ய வேண்டும் 

மிதக்க வேண்டும்


926-


ஒரு போதும்
என் பசிக்கு என்னை
இரையாக்கியதில்லை


927-


தயக்கம் 

வழிகளை 

மூடிவிடுகிறது

928-

பிறந்ததே பெருந்தவறு

இதில் பிழை திருத்தி 

என்ன பண்ண

929-

வழிகளைக் கிழித்து விடாதீர்கள்
வழிப்போக்கன் சொன்னான்
பார்க்கத் தொடங்கினேன்
வழிகளைப் புத்தகங்களின்
பக்கங்களைப் போல

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

915-

பல வருடங்களாக
இந்த கல் மேல்
உட்கார்ந்திருக்கிறேன்

நான் சோம்பேறியா?

இல்லை
இன்னொரு கல்

916-

அப்படியே 

நிற்க வைத்திருக்கிறேன் 

கண்ணீர்த் துளிகளை 

கல்லாக்கி 

எறியலாம் 

விழவும் 

வைக்கலாம்

917-

என்னிடம் ஒன்றுமில்லை 

என்பதில் கூட 

ஏதோ இருக்கிறது

ஒன்றுமே இல்லை 

என்பதில்தான் 

எதுவுமே 

இல்லாமல் இருக்கிறது

918-

கடல்மனம் கொண்ட
மீன் நீந்தும்
மீன் தொட்டிக்கு
வெளியிலும்

919-

உன் பிரமிப்பைக் கண்டு
வியக்கச் சொல்கிறாய்
புள்ளி அளவு கூட
உண்மை இல்லாத
உன் வரி 
உதிர்ந்து போனது
தெரியாமல்

920-

எப்போதும் எனக்குத் 

தோல்வி தேவைப்படுகிறது
எப்போதாவது 

வெற்றியும் தேவைப்படுகிறது

921-

தராசில் வைத்துப் 

பார்க்கப்படும் மனிதம் 

எடைக்கல்லாகி விடுகிறது

922-

உறைந்து போன
கேள்விகளை
உடைக்கிறேன்
பதில்கள் சிதற

உதிர்ந்து போனது

உன் பிரமிப்பைக் கண்டு 

வியக்கச் சொல்கிறாய்

புள்ளி அளவு கூட 

உண்மை இல்லாத 

உன் வரி 

உதிர்ந்து போனது 

தெரியாமல்

அனுவப சித்தனின் குறிப்புகள்

 906-

பின்னிரவை
நிரப்புகிறேன்
முற்பகல்
நினைவுகளால்

907-

வரிகளில்
இறக்கி வைத்த பின்னும்
கனக்கிறது சுமை

908-

உயிரின்
மேலேறி நின்று
மரணத்தைத்
தள்ளி விட்டேன்

909-

எல்லோருக்குமான கனவு 

பிரபஞ்சத்திடம் 

இருக்கிறது

910-

ஒளித்து வைத்தக் 

கண்ணீரை
ஒருபோதும்
சிந்தியதே இல்லை

911-

கரை ஒதுங்கும் நினைவுகள் 
கால் நனைக்கும்
வழிப்போக்கன்
பயணம் அதைக் கடக்கும்

912-

தூங்கும் இறைவனை
எழுப்பவில்லை
அவர் கனவில் போய்
கோரிக்கை வைத்து விட்டு
வந்து விட்டேன் 

913-

உறங்கப் போகும் 

போதெல்லாம் 

விடிந்து விடிகிறது

914-

என்னிடம் சொல்வதற்கு 

ஒன்றுமில்லை

என் மெளனத்தின் மீது 

கிரீடம் 

வைத்து விடாதீர்கள்.

899-

எதற்கு 
இறந்த காலத்தை 
மென்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்
துப்பிவிட்டு 
நிகழ் காலத்தை 
சுவைக்கப் பாருங்கள்


900-


நான் என்னத் 
தெரிந்து கொள்ளவில்லை 
என்பதிலும் 
அடங்கி இருக்கிறது 
நான் என்னத் 
தெரிந்துகொண்டேன் என்பது


901-


புரியவைப்பது 
என் வேலையல்ல
புரிந்து கொள்ளாதது 
உங்கள் குற்றமுமல்ல


902-


புள்ளியில் 
பூக்கும் சொல் 
புள்ளியை 
பூமியாக்கி


903-


என் மேல் 
ஏறி நின்று பார்த்தேன்
எல்லாம் தெரிந்தது


904-


யார் உன்னை
கண்ணீரைப் 
பூசிக் கொள்ளச் சொன்னது 
போய் 
முகம் கழுவி வா


905-


மேஜை மேல்
வைத்திருந்த பூஜ்யம்
உருண்டோடிப் போய் 
விழுந்து உடைய
உள்ளிருந்து
சிதறிக் கொண்டிருந்தன
எண்கள்

கையெட்டும் தூரத்தில்

மறதியாய் 

தொலைதூரத்தில் 

வைத்துவிட்டு 

வந்த கனவை 

எடுக்கத் திரும்பினேன் 

அதுவாய் வந்து 

நின்றிருந்தது 

கையெட்டும் தூரத்தில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

886-

தொடாத வானம்
தொடச் சொல்லும்
ஞானம்

887-

மனது

கலப்படமானது.

கலப்படம் 

பழகிப் போனது

888-

உதிர்ந்த இலையின் 
ஞாபகத்தில் மரத்தின் 
ஒன்றிரண்டு சொற்கள்

889-

குருவே நான் அமைதியாக 
யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் 
நீங்கள் 

அமைதியை 

யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

890-

நன்றியால் 

நெய்த அன்பில் 

நானும் 

ஓர் இழை

891-

இருள் வனத்தில்
ஒளிக்கோலம்
மின்மினிப்பூச்சி

892-

வழி அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது 

என்றவன் 

நின்று கொண்டிருந்தான்

பிரபஞ்சம் திறந்திருக்கிறது 

என்றவன் 

நடந்து கொண்டிருந்தான்

893-

நாடக கண்ணீர
புரிஞ்சிக்கிட்டேன்
அது வேஷம்
கலைச்சப்ப
விழிச்சிக்கிட்டேன்

894-

எதற்கு நின்றுகொண்டிருக்கிறாய் 

ஓடி வந்ததை 
அசை போடுகிறேன் 

அதை ஓடியபடியே செய் 
ஓடு

895-

பசியை இலையாய் 
விரித்து வைத்திருக்கிறேன் 
நீங்கள் என்ன 
பரிமாறினாலும் 
எனக்கு சம்மதம்

896-

என் மீதி நான்கள் 

உங்களுக்குள் 

இருக்கிறார்கள்

897-

தவமிருந்தவன் 
தூங்கிப்போனான் 
அவன் வரத்தை 
யாரோ ஒருவன் 
வாங்கிப்போனான்

898-

நினைவின்
பெரும் குகை
உள்ளிருள்
அழகு

மீனின் பொய்கள்

நீரில் தற்கொலை 

செய்து கொண்டேன் 

என்று சொன்ன 

மீனை எடுத்துக்

கரையில் போட்டேன்

இறந்து போயிருந்தது

மீனின் பொய்யும்

காகிதப் புலி

நான் எழுத்தில்

சிக்கிக்கொண்ட 

காகிதப் புலி 

என்னைக் கொண்டுபோய் 

வனத்தில் விடுவாயா

செய்வதறியாது 

திகைத்து 

ஒரு நாள் வனம் 

போய் நின்று 

தூக்கி எறிந்தேன் 

புத்தகத்தை 

எழுத்திலிருந்து 

தானே விடுதலைப் பெற்று 

புலிப்போகக்கூடும் 

கானகத்திற்கு 

திரும்ப எனக்கு 

புத்தகம் கிடைக்கக்கூடும் 

படிப்பதற்கு

அன்புள்ள கடவுளுக்கு

அன்புள்ள கடவுளுக்கு
என்று நான் 
எழுதத் தொடங்கிய கடிதத்தை
என்னுடன் சேர்ந்து
கடவுளும்
எழுதிக் கொண்டிருந்தார்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

881-

நகராத மனிதர்களைப் பார்த்து 
சொன்னது தேர் 

இந்த ஊரில் 

என்னையும் சேர்த்து 

எத்தனைத் தேர்கள்

882-

நான் மீனானது 

தெரியாமல் 

என்னைத் தூக்கி 

கடலில் எறிகிறீர்கள்

கரை ஒதுங்கி 

மிதப்பது 

உங்கள் ஏமாற்றம்தான்

883-

நீங்கள் துப்பிய 

எச்சியைத் துடைக்கிறேன் 

உங்கள் மேலிருந்து

884-

என் நான் 

தொலைந்து போயிற்று

இனி நான் 

நானின்றி இருக்கலாம்

885-

எதைஎதையோ 

செய்து கொண்டிருக்கிறேன்

எதை செய்ய வந்தேன் என்று 

மறந்து போயிற்று

காலத்தின் பாசி

அழவைத்து 

துடைக்க 

கை நீட்டுகிறீர்கள் 

உங்கள் 

விரல் நுனியில் 

ஒட்டிக்கிடக்கிறது 

காலத்தின் 

சாபம் பெற்ற 

பாசி

குரல்

கேட்க முடிகிறது

சைகையில்

உதிரும் குரல்

நான்

நான் சுமந்து

நான் சுமந்து

நான் சுமந்து

பாரமானேன்

நான் இறக்கி

நான் இறக்கி

நான் இழந்து

இலேசானேன்

எதோ ஒரு கணத்தில்

எதோ ஒரு கணத்தில் 
பூனையின் கண்களில் 
கருணையை 
அறியும் எலி
அந்தக் கணத்தைத் 
தன் தப்பித்தலுக்குரிய 
தருணமாக்கி விடுகிறது

பெயர்கள் வழியே

என் புனைப்பெயர்கள் வழியே 

நீங்கள் என்னை 

வந்தடைய முடியாது 

திசை சிக்கலாகும் 

என் பெயர் வழியே 

நீங்கள் வந்தடைந்தால் 

திரும்பிப் போக முடியாது 

வழி மறந்து போகும்

வனம்

வனம் கட்டிப் போடும்

புல்லாங்குழலை

என்னிடம்

விட்டுச் சென்றான் வழிபோக்கன்

வாசிக்க

கட்டவிழ்ந்தது என்னுள்

இருந்த வனம்

நீங்கள் யார்

நீங்கள் யார் 

நான் 

உங்கள் கேள்வியில் 

முடியும் பதில் 

உங்கள் பதிலில் 

தொடங்கும் கேள்வி

மாயப்பல் சக்கரம்

மாயப்பல் சக்கரம் 

நசுக்கும்

புகுந்து மீள 

வாழ்க்கைக் 

கொஞ்சம் இருக்கும்

பிகாஸோவுடன் உணவருந்துதல்

பிகாஸோவுடன்
உணவருந்திக் கொண்டிருந்தேன்

உனக்கு வரையத் தெரியுமா என்றார்

பதட்டத்துடன்
தெரியாது ஆனாலும்
நான் உங்கள் ரசிகன் என்றேன்

பரவாயில்லை
ஏதாவது வரைந்து காட்டு என்றார்

நீரை
நடுங்கிய விரலால் தொட்டு
சமனற்ற ஒரு கோடு
வரைந்து சொன்னேன்
என் சக்தி இவ்வளவுதான் என்று

சிரித்தார்

கோடு மறைந்து போயிருந்தது

அவர் மறைந்து போனார்

நானும் மறைந்து கொண்டிருந்தேன்
நினைவில் படிந்து போயிருந்த
அவர் ஓவியத்திற்குள்

ஒரு பாடல்

உனக்காக ஒரு பாடலை
சுமந்து வந்தேன்
நீ இறக்கி வைத்துவிட்டுச் சொன்னாய்

நீ ஊதி என் மேல் செலுத்தும்
காற்றுப் போதும்
என் உயிரில் கலந்த
இசையாய் மாறும்

புல்

வனம் முழுதும்
துணை வந்து
வழிகாட்டி
அனுப்பி வைத்தது புல்
தொலைதூரம்
வந்த பிறகு தோன்றியது
பெயர் கேட்க மறந்தது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

876-

மையப்படுத்தும்
மையத்தில்
இருக்க வேண்டும்
என்பதே
மெய்மையின் கோட்பாடு

877-

பயணத்தை
சிறகில் வைத்திருக்கும் பறவை
தூரத்தைக்
கண்களில் வைத்திருக்கும்

878-

இறந்து போனவனை
எழுப்பினேன்
என்னை சாகடித்துவிட்டு
நடந்து போனான்

879-

கிளை வழிகளிலும்
பெரு வழிகளிலும்
பயணித்து
அடைந்தேன்
என் வழியை

880-

துயரத்தைப் பாடிய பறவை
பறந்துவிட்டது
கிளையில் வழிகிறது மழை

இந்த வரி

நான் மரணத்தைத் தின்று
தனிமையைக்
குடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

இந்த வரி
அந்தப் பெரியவரைப்
பார்க்கத் தோன்றியது

பொருத்திப் பார்க்கத்
தோன்றவில்லை

சிறு செடி

பாறையென நினைத்து
அகற்றிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்
என்னை

அதன் கீழ்
சிறு செடியென
நான்
பூத்திருப்பது
தெரியாமல்

இரவின் தூரிகை

இரவின் தூரிகை
இருளில் வரைகிறது
இருள் மட்டுமே
பார்க்கும் ஓவியத்தை

விழிப்புகள்

அறுந்து போன தூக்கத்தைப்
பிறகு சந்திக்கவில்லை
வந்தது எல்லாமே
வேறு வேறு விழிப்புகள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

871-

எறும்பின்
நிழல்
யானை போல்

872-

ஊஞ்சல் போல்
அசைகிறது
ஒற்றை வரி

873-

கை மணலில்
ஓடும்
சிறு நதி

874-

இருக்கும் இடத்திலேயே
இருக்கிறது
தேடிக்கொண்டிருப்பது

875-

நகர்ந்து போகும் வாழ்க்கை
நம்மை ஓடவிட்டுப்
பிடிக்கச் சொல்கிறது

விளிம்பிலிருந்து

அழகு வழிகிறது
வாழ்க்கையின்
விளிம்பிலிருந்து
பருகி சுவைக்கலாம்
பார்த்து ரசிக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

869-

வரைந்த கல்லறையில்
உயிரோடு வசிப்பது
சுகமாக இருக்கிறது

870-

கனவை கனவில்
குறித்து வைத்தேன்
குறிப்புகள் முழுதும்
மறந்து விட்டேன்

கவிதையில் தைப்பவன்

மரணம் கிழித்துப் போட்டவனை
கவிதையில் தைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
என்றவனை
மழை பெய்யும் இரவில்
சந்தித்தேன்

காப்பாற்றி விடுவாயா என்றேன்

முகநீரைத் தள்ளியபடி சொன்னான்

முயன்று பார்ப்பேன்
இல்லையெனில்
என் கவிதையும்
அவனோடு சேர்ந்து
இறந்து போகும்

மீண்டு வந்த நான்

போரில்
நீ இறந்துவிட்டாய்
இந்த வசனம்
நீ பேசக்கூடாது

மீண்டு வந்த நான்
எம் மண்ணின் நாவால்
பேசித்தான் ஆகவேண்டும்

நகர்ந்து போங்கள்
இல்லை
துண்டாகிப் போவீர்கள்

காகித கப்பும் பெரியவரும்

பேருந்துக்காக
காத்திருக்கும் அவனை
நெருங்கி அமரும்
பெரியவர் சொல்கிறார்
உங்கள எங்கயோ
பாத்திருக்கேன் தம்பி
உங்கள எங்கயோ பாத்திருக்கேன்

பேச்சை தவிர்க்க விரும்பி
அவன் வேகமாகச் சென்று
ஒரு தேநீர் வாங்கி வந்து
அவர் கையில் தருகிறான்

தண்ணீர் போல
சில நொடிகளில்
குடித்து முடிக்கிறார்

தம்பி உங்கள்
இங்கதான் பாத்திருக்கேன்
ஆனா எங்கயோ
பாத்த மாதிரி இருக்கு
எனச்சொல்லிவிட்டு
நன்றியுடன் கும்பிட்டபடி நடக்கிறார்

அவர் கை இறுக்கத்தில்
அந்த காகித கப்
அவன் அவருக்குத் தந்த
நினைவுப் பரிசைப் போல

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

863-

இல்லாதவன்
அள்ளிக் கொடுக்கிறான்
இல்லாததை

864-

புள்ளி மேல்
வழியும் நதி
வாக்கியம் போல

865-

என் விழுதலின்
கணக்கு
உங்களிடம்

எழுதலின்
குறிப்பு
என்னிடம்

866-

தயங்காமல் உதவ
நீளும் கரங்கள்
தாய்மையின் கிளைகள்

867-

என்ன
விற்கிறாய்

என்னை

868-

கால் நீட்டி
படுக்கச் சொல்கிறது
பிரபஞ்சம்
உடல் சுருக்கிப்
படுக்கச் சொல்கிறது
அறை

பூனை எலி மற்றும் கவிதை

கவிதையை
இழுத்துப் போன பூனை
எலியிடம்
போட்டு விட்டுச் சென்றது

எங்கு போடலாம் என
யோசித்த எலி
அங்கேயே
விட்டு விட்டுச் சென்றது

கண்டெடுத்தோம்

உரையாடலின் நடுவில்
ஓடியது அமைதி
நதி போல
அதில் கண்டெடுத்தோம்
புதிய பேச்சுக்கான
வார்த்தைகளை

மழலைக்கிளை

குழந்தை அசைக்கும்
மழலைக்கிளை
உதிர்கின்றன
என் வயதுகள்

தந்தது குழந்தை

நான் விட்டுப் போன
வரியை
வளைத்து நெளித்து
திரும்ப வந்தபோது
தந்தது குழந்தை

வரியின் வடிவம்
ஓவியமாகவும்
படிக்க கூடிய
கவிதையாகவும்
மாறி இருந்தது

ஏன்

தொலைந்து போனவைகளையே
உங்கள் கவிதையில்
அடுக்கி வைக்கிறீர்கள்
இழந்துபோனவைகளையே
எடுத்துச் செல்கிறீர்கள்
ஏன்

நீங்கள்
தொலைந்து போகாமல் இருக்க
இழந்து போகாமல் கடக்க

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

859-

மறந்து போகாமலிருக்க
பிரபஞ்சத்திடம்
சொல்லிவைத்திருக்கிறேன்

860-

மனதில் இருந்த வரிக்கும்
தாளில் வந்த வரிக்கும்
இடையில் தேடினேன்
தொலைந்த வரியை

861-


இருள் வழி
நடக்க
இருள் ஒளியாச்சு

862-

தள்ளி வைத்த தூக்கம்
சொல்லாமல் வந்து
தட்டுகிறது
இமைகளின் கதவை

பொங்கும் கடல்

இந்தக் கனவு
நேற்றிரவு நீந்தியது
அழகான மீன் தொட்டி
அழகழகான மீனகள்
மேஜையிலிருந்து
விழுந்து கொண்டிருக்கிறது
மேஜையின் அடியில்
நுரைத்துப் பொங்கும் கடல்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

849-

இது என்
இன்றைய முகம்
இதுவே என்
முகமல்ல

850-

வசதியாக
கால் நீட்டி நடக்கிறான்
வழிப்போக்கன்

851-

இந்த பூக்களில்
நீங்கள்
எந்த பூவின்
வாசம்

852-

தெரியாமல்
நடந்த வழி
திரும்பி நடக்க
நட்பாச்சு

853-

அன்பின்
கரம் நீளும்
பிரபஞ்ச
விளிம்பைத் தொடும்

854-

நாய் வாலை
நிமிர்த்திய வரியில்
பொய் சுருண்டிருந்தது

855-

முந்திச்
சென்றவனின் பிணம்
பிந்திச் சென்றது

856-

நான் இல்லாது
போனபின்
என் நிழல்
என்ன செய்யும்

857-

உங்கள்
எந்த முகமூடியும்
அந்த வரிக்கு
பொருந்தவில்லை
விட்டுவிட்டுப் போய்
வேறு வேலை
பாருங்கள்

858-

இருள்
மகுடியென

சுடர் அசையும்
பாம்பென

குழந்தையின் வானவில்

வண்ணம் கத்தரித்து
ஒட்டி ஒட்டி வானவில்
உருவாக்குகிறாள் குழந்தை

அதில் மெதுவாய்
பின்னால் வந்து
நிறைகிறது வானம்

அலை ஒளி

அலை ஒளியாய்
ஓடி வந்து
காலை முத்தமிடும்
நீரில் தள்ளிய நிலா

வரிசை மாற்றம்

நீங்கள்
அவர்கள்
மற்றும்
நான்

இதில்
நான்
விரும்புவதெல்லாம்
வரிசை மாற்றமே

நீங்கள்
நான்
மற்றும்
அவர்கள்

அவர்கள்
நான்
மற்றும்
நீங்கள்

என

பார்க்கிறேன்

இறந்துபோன நான்
என்னைப் படுக்க வைத்திருக்கும்
கோணத்திலிருந்து பார்க்கிறேன்
யார் யார் வந்திருக்கிறார்கள் என்று

எவ்வளவோ பேர்
விடுபட்டுப் போயிருக்கின்றனர்

எப்போதும்
என் கால் நக்கி
சுற்றிவரும் நாய்க்குட்டி
நான் மூடிவைக்கப்பட்டிருக்கும்
கண்ணாடிப் பெட்டியை
முட்டி முட்டித் தள்ளி
என் கால்கள் தொடப்
போராடிக்கொண்டிருக்கிறது

மிதத்தல்

குளிர்ந்த திரவத்தை
விஷமாகப் பார்த்தபோது
என் மரணம்
மிதந்துகொண்டிருந்தது
பனிக்கட்டியைப் போல

யாரென்று

உங்கள்
துப்பாக்கிக் குறியை
மாற்றிவைத்திருக்கிறேன்
செத்து விழும்போது தெரியும்
யாரென்று

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

842-

பாறை இருள்
தள்ளிப் பார்த்து
முடியாமல்
நின்றுவிட்டேன்

843-

காணமல் போய்
கிடைத்தேன்
வேறு நானாய்

844-

புகையாகவே சுழலும்
வரி வடிவம்
விரும்பா வார்த்தைகள்

845-

கல்லறையில் மழை
புரண்டு
படுக்கிறேன்

846-

கண்ணீரே
கோபித்துக்கொள்ளாதே
அழுவதற்கு
எனக்கு காரணங்கள்
கிடைக்கவில்லை

847-

என் உயரத்திலிருந்த
மிருகத்தை சந்தித்தேன்
பெயர் கேட்டேன்
சொன்னது
என் பெயரை

848-

எழுது என்ற கட்டளை
தூக்கிப்போட்டது
மொழி வனத்திற்குள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

839-

ஒரு மரம்
கல்லெறியப்
பறந்தது வனம்

840-

என் உடலில்
எங்கிருந்தும்
நீ என்னைத்
தோண்டி எடுக்கலாம்

841-

வெட்டி எறிந்த
வன்மத்தை
ஒரு நாள் பார்த்தேன்
காயம் ஆறா
மிருகமென

ஒன்றுமில்லை

மழை பெய்கிறது
என்னிடம்
சொல்வதற்கு
ஒன்றுமில்லை

பதில்

கவிதையில் ஊர்ந்து சென்ற
எறும்பிடம் சொன்னேன்
ஏதாவது ஒரு எழுத்தை
இழுத்துச் செல்லேன்
உனக்கு உணவாகும் என்று
கவிதையின்
மொத்த அர்த்தத்தையும்
எடுத்துச் செல்கிறேன்
தெரியவில்லையா உனக்கு
எனச் சொல்லிப் போனது

நட்பு

எலியுடன் நட்புகொள்ளாதீர்
எத்தனையோ நாள்
சொல்லியும்
கேட்காத நண்பர்
சிக்கிப் போனார்
ஒருநாள்
எலிப்பொறிக்குள்