நன்றியின் வண்ணங்கள்

பேருந்தில் 

நின்றிருக்கும் முதியவருக்கு 

ஒரு இருக்கை வரைந்து 

அமரச் சொல்கிறாள் மான்யா  

இறங்கும் இடம் வர 

எழும் பெரியவர் 

நாற்காலியின் வண்ணத்தால்

குழந்தையின் உள்ளங்கையில் 

நன்றி என்று 

எழுதி விட்டுப் போகிறார் 

வந்து சேர்ந்த பின்

எங்கோ போகிறது 

என் நிழல் 

எதுவும் கேளாமல்

காத்திருக்கிறேன் 

வந்து சேர்ந்த பின் 

புறப்பட வேண்டும்

உச்சியிலிருந்து

உச்சியிலிருந்து 

உங்களைத் தள்ளி விட்டேனே 

எப்படி உயிருடன் 

இருக்கிறீர்கள் 

தள்ளியபோது 

நகர்ந்து கொண்டேன் 

விழுந்து இறந்த 

நீங்கள்தான் என்னுடன் 

பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் 

தேடுகிறாய்

உதிரம் மழையெனப் 

பெய்கிறது 

உன் ஆயுதத்திலிருந்து 

நீ தலைத் துவட்டிக் கொள்ள 

உயிர்கள் தேடுகிறாய் 

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1020-
தட்டினால் திறக்கத் 

தயாராக இருக்கிறது கதவு

நீங்கள் காத்துக் 

கொண்டிருக்கிறீர்கள் 

கதவு பார்த்துக் 

கொண்டிருக்கிறது

1021-

இரவைத் தொட்டு

உண்ணும் கனவுக்கு 

என் பசித் தெரியுமா

1022-

இந்த மனதைக் 

கடந்து விடுவதுதான் 

வாழ்நாள் முழுமைக்குமான 

போராட்டம்

1023-

இரவைத் தொட்டு 

உண்ணும் கனவுக்கு 

என் பசித் தெரியுமா

1024-

இந்த இருளைக் 

கடந்து வந்தது 

இருளின் ஆசிகளால்தான்

1025-

என் தற்கொலைதான் 

என் வாழ்வின் செய்தி 

என்ற வரியிலேயே அவன் 

தூக்கிட்டுக் கொண்டான் 

1026-

ஊதி நகர்த்திய மலை 

என்ற வரியை 

மலைகளுக்குச் சமர்ப்பிக்கிறேன்

1027-

கவனமாக 

என் பெயரைத் 

தவிர்க்கிறீர்கள்

மனதிற்குள் 

உச்சரித்துப் 

பார்க்கிறீர்கள்.

மீதிக் கேள்விகள்

கையிலிருந்த ரப்பரால் 

ஒவ்வொரு கேள்வியாக 

அழித்துக் கொண்டே வந்தேன் 

ரப்பர் முடிந்திருந்தது 

மீதிக் கேள்விகளில் 

இருந்த உயிர் 

என்னைக் 

கொன்று விடுவது போல் 

பார்த்துக் கொண்டிருந்தது 

பாடம்

பறக்கும் பாடத்தைப்
பறவைக்குச்
சொல்லித் தருகிறீர்கள்
அதைச் சிறகை வெட்டும்
முன் செய்திருக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1016-

மறந்து போன 

இடத்தில் 

பழைய கனவொன்று 

புதிதாக 

என்னைப் பார்க்கிறது 

மறந்து விடாமல்

1017-

நின்று இளைப்பாற 

நிழலில்லை 

இந்த வெயில் 

எனக்காக 

வேறு ஏதோ 

செய்தியை 

வைத்திருக்கக்கூடும்

1018-

வட்டம் எங்கே 

என்று தேடினேன் 

மையத்தில் 

ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தது 

1019-

வண்ணங்களைக் 

கொட்டிவிட்டு 

ஓவியங்களை 

எடுத்துக் கொண்டேன்

மன்னித்துக்கொள்

மனதில் சொருகப்பட்ட 

கத்திகளை எடுக்கும் போது 

நினைவில் 

உன் பெயரும் 

வந்து போகிறது 

மன்னித்துக்கொள் 

எதிரில் சந்தித்தேன்

மழையில் நனைந்து 

சென்ற கனவை 

எதிரில் சந்தித்தேன் 

தொலைவில் 

போன பின்புதான் 

தெரிந்தது 

அது என் 

கனவு என்று

எது சரி

மிருகங்களுக்கு மத்தியில்
வாழ்கிறோம்

மிருகங்களாக
வாழ்கிறோம்

எது சரி
கேட்கிறார் நண்பர்

எது சரி
கேட்கிறேன் நான்

எது சரி
சொல்லுங்கள் நீங்கள் 

தொங்கும் சொல்

பிரபஞ்சத்தைப் பிடித்து
தொங்கும் சொல்
ஊஞ்சலாகி விடுகிறது

உடைத்த எனக்கு

உடைந்த வார்த்தைகள்
வலிகளைத்
தருவதென்னவோ
உடைத்த எனக்குதான் 

வத்திப்பெட்டி அறையில்

வானம் 

உள்ளங்கையில்

இனி இந்த 

வத்திப்பெட்டி அறையில் 

வருத்தங்களின்றி 

உறங்கலாம் 

எதை எப்போது

நாவின் அடியில் 

கத்திகள் 

நாவின் மேல் 

பூக்கள் 

பேசிடும் நாவுக்குதான் 

தெரியும் 

எதை எப்போது 

எடுக்கும் என்று

எனக்குள்ளிருந்த யானை

மதம் பிடித்த 

திமிரை அடக்க 

பாகனானேன் 

எனக்குள்ளிருந்த யானை
வெளியேறியது

மற்ற சொற்கள்

ஒற்றைச் சொல்லை 

மீன் தொட்டியாக்கினேன் 

மற்ற சொற்கள் 

வந்து நீந்த

அந்தரங்கத்தில்

அந்தரங்கத்தில் 

தொங்குகிறது 

என் நிர்வாணம் 

ஈ மொய்க்கும் 

இறைச்சி என

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1009-

ஒளிந்து கொண்ட

கனவுக்குள்

வனம் இருந்தது

என்னை ஒரு

சிங்கமாக்கி

வெளி அனுப்பியது

1010

நினைவில் 

தவமிருக்கும் 

கண்ணீர்த்துளி

1011-

கனவில்

தொலையுங்கள்

கனவைத்

தொலைக்காதீர்கள்

1012-

உன் மௌனத்தில்

நீந்தும் மீன்தான்

என்னைப் பார்த்து 

சொற்களைத் துப்புகிறது 

1013-

வந்து சேர்ந்த வரியில்

யாரோ இருந்து

போன தடம்

1014-

மன்னிக்கப்

பழகிக் கொண்டீர்கள்

குற்றவாளிகள் 

அதிகமாகி விட்டார்கள்

1015-

அழித்த வரி கேட்டது

என் ஆயுள்

அவ்வளவுதானா என்று

தெரியவில்லை

பக்தனுக்கு 

கடவுள் தெரிந்தார் 

கடவுளுக்கு 

பக்தன் தெரிந்தான் 

பூசாரிக்கு 

இருவருமே தெரியவில்லை

விடிகையில்

நள்ளிரவில் 

மிதந்து மிதந்து 

வானத்தில் போய் 

ஒட்டிக் கொண்டேன் 

விடிகையில் 

துளியாய் 

வந்து விழிந்தேன்

போகும் போது

மலை உச்சியில் 

ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த 

மேகத்துடன் 

பேசிக் கொண்டிருந்தேன் 

போகும் போது 

மழையைப் 

பரிசளித்துவிட்டுச் சென்றது 

கனவு முடிந்திருந்தது

மரணத்தின் மேல் 

மரணத்தை 

அடுக்கி வைத்தேன் 

என் உயரம் 

வந்த போது 

எழுந்து விட்டேன் 

கனவு முடிந்திருந்தது

என்னைக் கேட்காதே

முன் சொல்லிடம் கேட்டேன்
அடுத்த சொல்
என்ன என்று
அது உன் வாக்கியத்தின்
சூட்சமத்தில் இருக்கிறது
என்னைக் கேட்காதே என்றது 

குறிப்புகள்

ஒரு குறையுமின்றி
எல்லாம் தந்து
பறக்க வேண்டாம்
எனச் சொல்லி
ஒரு பறவையை
அடைத்து வைத்திருந்தேன்

என்னை புதைக்காதே
வானத்தை நோக்கி
வீசி விடு என்ற
குறிப்புகளுடன்
இறந்து போயிருந்தது 

இவ்வளவு தூரம்

சுவடின்றி 

வெளியேறுகிறாய் 

இதற்கு நீ 

இவ்வளவு தூரம் 

வந்திருக்க வேண்டாம்

கதைக்காரன்

நீங்கள் யார்

கதைக்காரன்

சொல்வீர்களா

அதெல்லாம் முடியாது
வேண்டுமானால்
என் கண்களைப் பார்த்து
படித்துப் போ

சுடரிடம் கேட்டேன்

மனதால் உன்னை 

ஊதி அணைத்து விட்டேன் 

இன்னும் ஏன் 

அசைகிறாய் 

சுடரிடம் கேட்டேன்

அசைவது 

உன் மனம்தான் 

சுடரல்ல 

இருள் சொன்னது

சுழலும் கேள்விகளும் பதில்களும்

நீங்கள் யார் 

நான் யாரோ 

யாரோ என்றால் 

யாரோ என்றால் 

யாரோதான் 

சரிதான் 

தெரியாத ஒன்று 

உங்களுக்கு 

எப்படித் தெரியும் 

தெரிந்தால் வந்து 

சொல்கிறேன் 

ஆமாம் 

நீங்கள் யார்

நான் யாரோ 

யாரோ என்றால் 

யாரோ என்றால் 

யாரோதான் 

சரிதான் 

தெரியாத ஒன்று 

உங்களுக்கு 

எப்படித் தெரியும் 

தெரிந்தால் வந்து 

சொல்கிறேன் 

கடைசிச் சொல்

1-

இந்த வரியை 

எப்படி நெய்தீர்கள் 

என் 

நிர்வாணத்தால்

2-

ஒவ்வொரு சொல்லும் 

உதிர்ந்து கொண்டே வர

கடைசிச் சொல் 

பறந்துவிட்டது

3-

வெறுமையை 

கையேந்தி நிற்கிறேன்

நீ அன்பை 

நிரப்பும் போது 

அது பாத்திரமாகி விடுகிறது

4-

பொய் சொல்கிறாள் 

கண்ணீர்த்துளியை 

வரைந்து விட்டு 

மழைத்துளி என்று

எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்

நள்ளிரவில் 

மழை பெய்யும் போது 

என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள் 

எழுதிக் கொண்டிருந்தேன் 

அது மழைக்குத் தெரியுமா 

ஒன்றைப் பற்றி எழுதுவது 

ஒன்றுக்கு எப்படித் 

தெரியாமல் இருக்கும்

எனக்குப் பசிக்கிறது

எனக்குப் பசிக்கிறது 

ரொட்டித்துண்டைத் 

தருகிறீர்களா

எனக்கும் பசிக்கிறது

அப்படியா வாருங்கள் 

நம் பசியை 

பகிர்ந்து சாப்பிடுவோம் 

வேட்டையாடும் எழுத்து

பாய்ந்து கவ்வி 

வேட்டையாடும் எழுத்து 

கவனிக்க 

மறந்து விடுகிறது 

பூவின் விரிதலையும் 

அதன் உள் மனச் 

சொற்களையும்

ஒரே நேரம்

ஒரே நேரம் 

நம் இருவர் கண்ணிலும் 

கண்ணீர் 

பார்த்தபடியே 

புன்னகைக்கிறோம் 

இந்த உரையாடலை 

இதை விட நாம் 

சிறப்பாக 

முடித்திருக்க முடியாது 

விளிம்புக்குப் போகும் வரை

1-

பல்லக்கை 

பல காலமாக 

சுமந்து செல்கிறோம் 

உள்ளே இருப்பது 

சாத்தான் என்று 

உணராமல்

2-

ஒன்றும் தெரியாத என்னை 

மைதானத்தின் விளிம்பில் 

நிறுத்தி வைத்திருக்கிறீர்கள் 

விளிம்புக்குப் 

போகும் வரை  

விளையாடித்தான் 

ஆக வேண்டும்

முகச்சாயல்

கடந்து போன நபர் 

இறந்து போன நண்பனின் 

முகச்சாயலில் இருந்தார்

ஒரு கணம் கலங்கி 

கண் துடைத்து 

அவரைப் பார்த்து 

புன்னகைக்க 

புன்னகைத்தார்

அதுவும் அச்சு அசலாய் 

நண்பனைப் போலிருந்தது

மாதவா என்று 

மனதிற்குள் 

ஒரு சத்தம் 

துள்ளி எழுந்து 

அடங்கியது

நண்பன் போய்விட்டான் 

அவர் போய்விட்டார் 

நான் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்

சீட்டு விளையாட்டு

சாத்தானுடன் 

சீட்டு விளையாடியது 

தப்பாய் போயிற்று 

அது என் 

தோல்விகளை வைத்து 

விளையாடிக் கொண்டிருந்தது

பதில் இல்லை

சவப்பெட்டிக்கு
வண்ணம் பூசினேன்
மரணம் அழகானதா
சவப்பெட்டிக் கேட்டது
பதில் இல்லை
கண்ணீர்த் துளி
சவப்பெட்டியின் மேல்
விழுந்தது

நமக்குள் சுழலும் இசை

இசை நாற்காலி விளையாட்டில் 

இறுதிச் சுற்றில் 

நாம் இருவர் மட்டுமே 

ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம் 

எல்லோரும் வெளியேறி விட்டனர் 

இசைத்தட்டு சுழல்வதை நிறுத்தி 

நீண்ட காலமாகிறது 

நீ அமர்ந்துவிட வேண்டும் 

என்று நானும் 

நான் அமர்ந்து விட நீயும் 

ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்

நமக்குள் சுழலும் இசை 

நிற்கவே இல்லை 

ஒரு பறவை

என் விரலை 

கிளை என நினைத்து 

வந்தமர்ந்து 

உள்ளங்கை நீரைக் 

குடித்துப் போகிறது 

ஒரு பறவை 

பறந்து போகையில் 

மரமாகவும் 

நினைத்திருக்கக் கூடும் 

உங்களுக்குத் தெரியாது

கடைசிக் காட்சியை மட்டும் 

பார்க்க அனுமதிக்கிறீர்கள் 

இதுவரை நான் 

உங்கள் கதாபாத்திரங்களோடு 

பேசிக்கொண்டிருந்தது 

உங்களுக்குத் தெரியாது

நினைவின் அடுக்குகளில்

நினைவின் அடுக்குகளில் 

எந்த அடுக்கில் 

இருக்கிறாய் என்று 

தேடித் தேடி 

களைத்துப் போய் 

உறங்கி விட்டேன் 

உறக்கத்தின் அடுக்குகளில் 

விளையாடத் தொடங்குகிறாய்

ஓடுபவர்கள்

எனது கனவில் 

ஓடும் குதிரையும் 

குதிரையின் கனவில் 

ஓடும் நானும் 

வேகத்தில் 

வித்தியாசப்படலாம் 

ஆனால் ஓடுபவர்கள்

கல் சுவர்

கல் சுவரில் மோதி 

கண்ணாடிப் பட்டாம்பூச்சி 

உடைந்து போனது 

சில சில்லுகள் கிடந்தன 

பல சில்லுகள் பறந்தன

என்ன யோசனை

சட்டென நிறுத்திய நண்பர்

என்ன யோசனை என்றார்

தெரியவில்லை 

என்றேன்

யோசனையா

என்னையா

கேட்டார்

சிரித்தேன்

சிரிப்பின் காரணம் கேட்டார்

தெரியவில்லை 

என்றேன்

வேகமாகப் போய்விட்டார்

நடந்தேன்

என் கவலை எல்லாம்

திடீரென்று

இன்னொரு நண்பரை

இது போல்

சந்தித்து விடக்கூடாது

என்பதுதான்

தடுத்தது குரல்

கேசவா

என்ன யோசனை

அழிந்து கொண்டே வரும் வரி

முயலைப் பார்த்தபோது 

குழந்தை இல்லை 

குழந்தையைப் பார்த்தபோது 

முயல் இல்லை 

முயல்குட்டியைப் போல் 

ஓடுகிறாள் குழந்தை 

என்ற வரி 

அழிந்து கொண்டே வந்தது 

மான்யாவின் கடல்

கடல் பாத்து முடிச்சாச்சா 

போகலாமா 

கேட்கிறேன் மான்யாவிடம்

சிரித்துச் சொல்கிறாள்

அய்யோ அப்பா 

கடலப் பாத்துக்கிட்டே இருக்கணும் 

அது முடியவே முடியாது

கண்ணில்

யுத்தம் பற்றி 

எழுதிய கவிதையை 

சமாதானப் புறாவிடம் 

படித்துக் காட்டினேன் 

குருதியின் வலியை 

குறைத்திருக்கலாமே என்றது 

அப்போது 

அதன் கண்ணில் 

நீர் வடிந்தது 

காணவில்லை

நீல நிறப் பூனை

பக்கத்தில் 

பச்சை நிற எலி 

வரைந்தாள் மான்யா

நிறங்கள் சிதறிக் கிடக்க 

இரண்டையும் காணவில்லை

திரை

திரை விழுந்து விட்டது 

நாடகம் முடிந்து விட்டது 

எல்லோரும் 

வெளியேறி விட்டனர் 

நான் இன்னும் 

கதாபாத்திரத்தை விட்டு 

வெளியேறவில்லை

விளையாடு

இப்படித்தான் காய் 
நகர்த்துவார்கள் 

வியூகம் குறித்து 

விவாதிக்காதே 

விளையாடு 

ஒரு பூ

சிதறிக் கிடந்த 

உதிரிப்பூக்களை 

மிதிக்காமல் 

கடந்து போனதில் 

பூத்துப் போனது 

மனதில் 

ஒரு பூ

கடிதத்தின் வரிகள்

பெரியவர் சொல்ல சொல்ல 
கடிதம் எழுதுகிறேன் 

நன்றி சொல்லி 

வாங்கிப் போகிறார் 

போட

கடிதத்தின் வரிகள் 

மையாகி 

என் விரலில் 

பிசுபிசுத்துக் கொண்டே 

இருக்கிறது

நாவின் அடுக்கில்

நாவின் மேலடுக்கில் 

பொய்களும் 

கீழடுக்கில் 

உண்மைகளும்

நாவின் அடுக்கில் 

இரண்டும்

எழுத்து

உங்கள் எழுத்தில் 

தூசி ஒட்டிக் கிடக்கிறது 

துடைக்கப் போகிறீர்களா 

அழிக்கப் போகிறீர்களா

இல்லாத ஒன்று

இல்லாத ஒன்றில் 

இல்லாத ஒன்றை 

நிரம்பும் 

இல்லாத நான்

தெரியும்

இந்த வரி 

உங்களை 

நகர்த்தி விடாது 

தெரியும் 

ஆனால் என்னை

அசைத்தது 

இருந்தும்

கண்ணீரைக் 

கடந்துதான் 

வந்தேன் 

துடைக்க நீளும் 

கையிருந்தும் 

கேட்கக்

காதுகள் இருந்தும் 

தெரியவில்லை

குடித்துவிட்டு 
போதையில் 
என்னைப் போட்டு 
உடைத்து விட்டேன்
எப்படிச் சேர்ப்பதென்று 
தெரியவில்லை

மழையை வரைதல்

மேகத்தை 

வரைகிறாள் குழந்தை 

மழை பெய்யுமா 

என்கிறேன் 

மழை போல சிரித்து 

வரைகிறாள் மழையை

விளிப்பில்

தியானத்தின் விளிப்பில் 

அசைகிறது ஒரு சொல் 

மெளனம் பார்க்க 

மெளனமாய் 

நானும் பார்க்க

நாடோடி

நான் நாடோடி 

என் கிளைகளிலும் 

பறவைகள் வந்தமர்ந்து 

போவதுண்டு

எழுதும் போது

குருதி வழிகிறது 

அருவி போல என்று 

எழுதும் போது 

பதட்டப்படும் மனம் 

அருவி வழிகிறது 

குருதி போல என்று 

எழுதும் போது 

அச்சப்படுகிறது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1003-

அடர்ந்த மெளனத்தைக் 
கடந்து வருவதும் 
கடினமான ஒன்றுதான்

1004-

கால்களைக் 

குத்தாத இருள் 

நடக்கத் துணையாய் 

நட்சத்திரம்

1005-

எதுவுமில்லாத போது 

மெளனம் 

எனதாகிறது

1006-

அள்ளிய எல்லாம் 

வழிந்து போனது 

வெறுங்கையே 

உன் தலைக்கனம் 

முடிந்து போனதா

1007-

பிரபஞ்சம் சொன்னது

உனக்கான செய்தி 

நான்தான்

1008-

நினைவுகள் துரத்த 

ஓடுகிறேன் 

நினைவுகள் நோக்கி

நான் வானம்

அவ்வளவு எளிதில் 

என்னை உங்களால் 

மடித்து வைத்துவிட்டுப் 

போய் விட முடியாது.

நான் வானம்

போகிற போக்கில்

போகிற போக்கில் 

பார்த்த 

வானவில்லின் 

ஓரிரு வண்ணத்துளி 

கண்ணில் இருக்கிறது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

996-

பறவையே 

சொல் 

நான் உன் 

வானமா 

கூண்டா

997-

உடைந்த 

கனவொன்றை 

இரண்டாக 

வளர்க்கிறேன்

998-

நான் 
பஞ்சுதான்
கனமான பஞ்சு

999-

பிடிக்கும் இருள்
ஒளிரவும்
செய்கிறது

1000-

இதற்கெல்லாம் 

உங்களுக்கு
எங்கே 

நேரமிருக்கிறது

நேரத்தில்தான் 

இருக்கிறது

1001-

மனதிலிருப்பதை 

மனதால் படிப்பது 

மகத்தானது

1002-

என்னிடம் பேச
உங்களிடம் ஏதாவது
இருக்கிறதா

எதுவுமில்லை
வார்த்தைகள் 

இருக்கின்றன

அழுத்தம்

அழுத்தம் தரும் 

இரவிடம் சொல்கிறேன் 

இதை விட உன்னால் 

இன்னும்

தந்து விட முடியாது 

அது குறைத்துக் கொள்ளப் 

பார்க்கிறது

நான் வெளியேறப் 

பார்க்கிறேன்

போர்

மனதில்  போர்

நடக்கிறது

போரை நடத்துவது

யார் 

மனதா 

நானா 

போரேவா

புத்தன் மெளனம்

புத்தன் மெளனம்

முறிந்தது

அவன் சொற்களில்

வழிகிறது ரத்தம்

என் பெயர்

காட்சி முடிந்தது 

உருண்டு மேலோடிய 

பெயர்களில்

தேடினேன் 

என் பெயரை 

மற்றும் பலரில் 

இருந்தது 

என் பெயர்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

991-

நினைவின் திரியில் 

அசையும் 

சுடர் நீ

992-

பகலில் 
வெயில் இறைக்கும் சொற்கள் 
தனிமைக்குப் 
போதுமானதாக இல்லை

993-

உங்கள் அருகிலேயே 
இருக்கிறீர்கள் 
எதற்குத் தேடுகிறீர்கள்

994-

நீரில் தெரிகிறது 
எளிய பிம்பம் 
கல்லெறிந்து 
கலைத்துவிட்டு 
வரையப் பார்க்கிறேன்

995-

ஊர்ந்து போகும் தடத்தை 
ஒற்றைக் கோடாக பார்க்கிறேன் 
பாதையாகப் 
பார்க்கச் சொல்கிறது எறும்பு

வெற்றுக் கோப்பை

வெற்றுக் கோப்பையில் 

ஏதோ இருப்பதாக நினைத்து 

அருந்துகிறேன் 

அது விஷம் என்று உணர 

இறந்து போகிறேன்

அறியுமா

கண்ணீரில் 

தேங்கிபோன குருதியைக் 

கண்ணீர் அறியுமா

நீண்ட தூரம்

சுவையுடன் சொன்னார் பெரியவர் 

யார் சொன்னது 

என் உலகம் 

சுருங்கிப் போனதென்று 

நான் நினைவுகளில் 

உங்களை விட 

நீண்ட தூரம் நடக்கிறேன்

(அப்பாவுக்கு)

துயரத்தின் பாடல்

உதிரும் இலைகளைப்
பார்க்கும் புல்லாங்குழலில்
துயரத்தின் பாடல்

சொல்

என் தனிமைக்கு 
வண்ணம் பூசுகிறாய் 
எப்போது வந்தாய் 
சொல்

சிறு முத்தம்

அன்பின் சொல்லெடுத்து 

வீசும் உன் கண்களுக்குத் 

தர வேண்டும் 

சிறு முத்தம்

நாம் சந்திக்கும் போது

ஒரே கவிதையை 

அந்த முனையிலிருந்து நீயும் 

இந்த முனையிலிருந்து நானும் 

எழுதி வருகிறோம் 

நாம் சந்திக்கும் போது 

கவிதை முடிந்து விடும்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

982-

எனக்குள்ளிருந்து 

என்னை 

விரட்டுபவனிடமிருந்து 

தப்பிப்பதெப்படி

983-

ஞானக்காட்டில்  

தொலைந்திட வேண்டும் 

மௌனக்கூட்டில் 

அடைந்திட வேண்டும்

984-

மெளனம் தியானிக்கும்.

நான் அமைதியாய் 

பார்த்தபடி

985-

உங்கள் மன்னிப்பின் மீது 

என் குற்றங்கள் 

முளைத்துக் கிடக்கின்றன

986-.

எழுதிய வரியும் 

எழுத நினைத்த வரியும் 

வேறு வேறா 

ஒன்றா

987-

சிறை 
அழகான சிறை 
எனும் போது 
விரிவு கொள்கிறது

988-

குகைக்குள் பயணிக்கும் 

இருள் 

பயமற்று

989-

காட்சி முடிகிறது

கடைசியில் வரும் 

மற்றும் பலரில் 

என் பெயரும் 

இருப்பது புரிகிறது

990-

யாரது

இரவை உலுக்குவது 

என் மீதும் 

கனவுகள் கொட்டுகிறது

தலையனை அடியில்

அவள் தன் தலையனை அடியில்

 அவனுக்குத் தெரியாமல் 

ஒரு கனவைப் பதுக்கி வைத்தாள்

அவன் தன் தலையனை அடியில்

அவளுக்குத் தெரியாமல் 

ஒரு காதலை ஒளித்து வைத்தான்

அயர்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த 

அவர்களுக்குக் கேட்காமல் 

பேசிக் கொண்டிருந்தன 

கனவும் காதலும் 

ரகசியமாய்

இருந்தது

என் குரல்

பதிவு செய்யப்பட்ட 

ஒலி நாடாவில் 

இடைஇடையே 

அருகில் வசிக்கும் 

புறாக்களின் சத்தம் 

கேட்டபடி இருந்தது

திரும்பத் திரும்பக் கேட்க 

வரிகளுக்கிடையே

புறாக்கள் வந்து 

வசிப்பது போலவும் இருந்தது

மீன்-நான்

மீன் போல 

நீந்தும் என்னை 

மீன் என்று 

சொல்கிறது மீன் 

நான் என்று 

சொல்கிறேன் நான் 

பறவையின் கண்கள்

பறவையின் கோணத்திலிருந்து பார்க்க 

மலை கீழே இருக்கிறது 

என் கோணத்திலிருந்து பார்க்க 

மலை மேலே இருக்கிறது

என்றாலும் எனக்குண்டு

பறவையின் கண்கள் 

எங்கிருந்து

எங்கிருந்து
கேள்விகளை எடுக்கிறீர்கள்
பதில்களிலிருந்து

எங்கிருந்து
பதில்களை  எடுக்கிறீர்கள்
கேள்விகளிலிருந்து

கடலின் காது

   அலையிடம் கேட்டேன் 

நான் பேசுவதை

   கடலிடம் சொல்வாயா 

என் அறியாமையை 

நனைத்த அலை 

சொன்னது

நான் கடலின் காது 

நீ பேசுவது 

கேட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கும்

ஒரே வரி

ஒரே வரியைப் 

படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

அது வேறு வேறு வரிகளாக 

நீண்டு கொண்டிருக்க 

படிப்பது முடிந்தபாடில்லை 

குழந்தையின் பூந்தோட்டம்

குழந்தை வரைந்தாள் 

பூந்தோட்டம் 

அசலாய் 

அப்படியே 

பட்டாம்பூச்சி வந்து 

ஏமார்ந்து போகும்படி 

உற்று கவனித்தால் 

வாசனை நாசி தட்டும்

வண்ணம் விதைத்து 

வளர்ந்த தோட்டம்

அவளிடம் மெல்லக் கேட்டேன்

உன் தோட்டத்திற்கு 

இரவு காவலிருக்கலாமா

கண்கள் மலரச் சொன்னாள் 

உங்களை வரைந்து வேண்டுமானல் 

காவலுக்கு வைக்கலாம் 

அப்படியே முடியாது