உறைந்த காலம்

மேஜையின் மேல்
நீண்ட காலமாக
எழுதிய கவிதை

பார்க்கும்போதெல்லாம்
தோன்றுகிறது
காலம்
உறைந்துகிடப்பதைப் போல

தத்துவம்

தத்துவத்தின் மேல்
அமர்ந்திருந்தேன்
தத்துவம்
தள்ளிவிட
தத்துவத்தின் மேல்
விழுந்தேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

830-

புன்னகை
பூங்கொத்தைப் போல
யாருக்கும் தரலாம்

831-

என்னிடம் எதுவுமில்லை
உள்ளங்கையில்
வந்து விழும்
மழைத்துளிகளைத் தவிர

832-

தொலைவிலிருந்து
வருகிறேன் என்றான்
அவன் கண்களில்
நீண்டிருந்த தூரத்தை
வரியில் உணர முடிந்தது

833-

வனத்திற்குச்
சென்றபோது
நானொரு மூங்கில்
திரும்ப
புல்லாங்குழல்

சாலையில்

வழிப்போக்கனைப் போல
இந்த சாலையில்
நுழைந்தேன்
அது என்னை
விருந்தினரைப் போல
வரவேற்றது

ஒளி

கண் சிமிட்டியது
நட்சத்திரம்
நம்பிக்கையில்
பரவியது
ஒளி

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

826-

தனிமை
நிரம்பித் ததும்பும்
இந்த அறையில்
தனிமைக்குத்
துணையாய் நான்

827-

என் கால்களின் செவி
அறியும் ஒற்றைச் சொல்
செல்

828-

என்னைப்
பூட்டிவைத்துப் போகிறாய்
உனக்குத் தெரியாது
நான் புகைபோல கசிந்து
வெளியேறிவிடுவேன் என்று

829-

மெளனம் படர்ந்து
மெளனம் படர்ந்து
மெளனம் நாவாய் ஆனது

வார்த்தை மறந்து
வார்த்தை அழிந்து
மொழியே முடிந்து போனது

திசை மேய்ந்து

நான் தொலைந்த ஆடு
மந்தையைத்
தொலைத்த ஆடு
ஒற்றை ஆடு
தன் திசை மேய்ந்து
தன் வழிப்போகும்
தனி ஆடு

முழுதும்

முழுதும்
எழுதியப் பிறகும்
இந்த பக்கத்தை
வெள்ளை காகிதமாகப்
பார்க்க முடிகிறது
என்னால்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

817-

அந்தரத்தில்
மிதக்கிறது
என் முகவரி

818-

என் பிரார்த்தனைகள்
முடிந்து போயின
இனி நான்
கடவுளை சந்திக்க
நாளாகும்

819-

ஒருவரை ஒருவர்
தள்ளிவிடாமல்
பேசிக்கொண்டோம்
ஆனாலும்
எத்தனையோ முறை
விழுந்து போனோம்

820-

எதுவுமில்லை
அன்பை பரிமாறிப்
பசியடைக்கப்
பார்க்கிறோம்

821-

நினைவின் பாதையில்
நீண்ட தூரம்
நினைவுகளற்று

822-

உறங்கச் சொல்கிறேன்
கண்களிடம்
விழிக்கச் சொல்கிறேன்
இமைகளிடம்

823-

சொல்
திறக்கும் காற்று
இசை எடுத்துப் போகும்

824-

குடித்துக் கொள்ள
வைத்திருந்த தண்ணீர்
அந்த வேளை
உணவானது

825-

அன்பின் நெகிழ்வில்
உயிர்த்திருக்கிறது
வாழ்வின் ருசி

ஆசிர்வாதம்

என் குடை
நனையும் ஒரு ஏழைக்கு
பயன்படும் எனில்
அதை தந்துவிட்டுச்
செல்லும்போது
அந்த மழையே
என்னை ஆசிர்வதிக்கும்

எளிமையான கவிதை

இது தண்ணீரைப் போன்று
எளிமையான கவிதை
தாகம் தீர்க்குமா
என்று தெரியாது

மழையில்

மழையில்
நனைந்து வந்திருக்கிறீர்களே என்று
நீங்கள் சொன்னபோதுதான்
எனக்குத் தெரிந்தது
நான் மழையை
அழைத்து வந்திருப்பது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

811-

நான் தயாரித்த
கண்ணாடி எனினும்
இருப்பதுபோல்தான்
என்னையும் காட்டும்

812-

நகர்த்த நகர்த்த
நகர்வது
வேகமாகும்

813-

நடிக்கத் தெரியாத
வார்த்தைகள்
வரும்
ஒத்திகையின்றி

814-

நடந்த கதை
நடக்கும் கதை
நடக்கப்போகும் கதை
மூன்றிலும்
காலம் எப்போதும்
கதாபாத்திரமாய்

815-

கண்ணீர் துளி
அருகில் செவி
உற்றுக் கேட்க
கடலின் ஒலி

816-

நான்
இருக்கிறேன்

கடைசிப் பக்கத்தில்

இந்தக் கதையின்
கடைசிப் பக்கத்தில்
நான் இறந்துபோகப் போகிறேன்

அதற்கு முன் பக்கத்திலேயே
நீங்கள் போய்விடுவீர்கள் எனில்
உங்களோடு நானும்
உயிரோடு வந்துவிடலாம்

கடைசிப் பக்கத்தைத் தாண்டி
போவீர்கள் எனில்
என் சவப்பெட்டியின் மேல்
உங்கள் காலடித்தடங்கள்
பதிந்து போயிருக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

808-

இந்த வனத்தின்
சிறு புல் நான்
நீங்கள் தேடி
கண்டெடுப்பது கடினம்

809-

நான் வழிப்போக்கன்
என்னிடம்
வேறெதும் இல்லை
வழிகளின்
குறிப்புகளைத் தவிர

810-

உங்கள் அரிசியில்
யார் பசியாவது
எழுதப்பட்டுள்ளதா என்று
பார்த்துவிட்டு
உண்ணத் தொடங்குங்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

805-

மொழி கடந்த ஞானி
எழுதுகிறான்
வரியற்ற கவிதையை

806-

நான் திறக்க
நான் திறக்கும்

807-

கரையிலேயே
எல்லா நீச்சலும்
முடிகிறது
நதி பார்த்து
சிரிக்கிறது

ஒவ்வொரு முறையும்

பிய்த்தெறிகிறாய்
ஒவ்வொரு முறையும்
சேர்த்து வைக்கிறேன்
ஒவ்வொரு வலியும்

வழியே

மணலைப் போல
உன் விரல்கள் வழியே
நான் வழிந்து போகிறேன்

மலையைப் போல
என் நினைவுகள் வழியே
நீ வளர்ந்து போகிறாய்

நினைவுப் பொருள்

பழுதடைந்துவிட்ட
கடிகாரத்தைப் போல
பழுதடைந்த
இந்த வரியை
வைத்துக்கொண்டு
ஒன்றும் செய்ய முடியாது
ஆனாலும்
ஒரு நினைவுப் பொருளாக
வைத்துக்கொள்ள
விரும்புகிறேன்

இதோடு

வேறெதுவும் பதிலில்லை
என்னிடம்
உன்னிடம் சொல்ல

வேறெதுவும் கேள்வியில்லை
உன்னிடம்
என்னிடம் சொல்ல

ஆனாலும்
நம் உரையாடல்
இதோடு முடிந்து போக வேண்டுமா

இருந்தும்

நான் உனக்கு
எதுவும்
தரப்போவதில்லை
இருந்தும்
காத்திருக்கிறாய்
நான் உனக்கு
ஏதோ
தரப்போவதைப் போல

மன்னிப்பு

கண்ணீரிடம்
மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்
நான் செய்த
தவறுக்காக

வராமல்
என்னைத் தண்டித்துக்கொண்டே
இருக்கிறது

ஒத்த புன்னகை

உன்னிடம் தர
ஒன்றுமில்லை என்கிறேன்

நீ அந்த வாக்கியத்தை
கண்கள் மலர
வாங்கிக் கொள்கிறாய்

நான் நிறைய
தந்தது போலிருக்கிறது

நீ நிறைய
பெற்றுக்கொண்டது போலிருக்கிறது

நம் ஒத்த புன்னகையில்
இந்தப் பொருள்
வராமல் இல்லை

ஒரு மழைச் சொட்டில்

ஒரு மழைச் சொட்டில்
உயிர் சிலிர்க்கிறது
உள்ளிருக்கும் சிலை

ஒன்றும் நிகழாதது
போலிருக்கிறது பாறை

இறங்கும் வழியில்

கனவிலிருந்து
இறங்கும் வழியில்
ஒரு ரோஜா பூத்திருந்தது
அது உதிரவும் இல்லை
நான் அங்கிருந்து
நகரவும் இல்லை

பார்த்தல்

நான் தனியாக
வந்திருக்கிறேன்
நீங்கள்தான் என் பின்னால்
ஒரு கூட்டம் இருப்பதுபோல
பயத்துடன் பார்க்கிறீர்கள்

நீங்கள் கூட்டத்தோடு
வந்திருக்கிறீர்கள்
நான்தான் நீங்கள்
தனியாக வந்திருப்பதுபோல
பயமற்றுப் பார்க்கிறேன்

தவறுதலாக

தவறுதலாக
சைத்தான் கையில்
கொடுத்துவிட்டேன்
போய் சேர வேண்டிய
கடிதத்தை

புரியவில்லை என்று
கிழித்துப்போட்டு விட்டது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

796-

ஆழம் காண
ஆழம் போனேன்
ஆழம் கண்டு
ஆழமானேன்

797-

என் நான்களை
முகர்ந்து பார்த்துவிட்டு
தின்னாமல் போகின்றன
பன்றிகள்

798-

ஏதோ
இருப்பதால்
ஏதோ இருக்கிறேன்

799-

நீள அகலங்களை
கணக்கிட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்
வார்த்தைகளின் ஆழத்தில்
கவிதை

800-

பயணத்தைக்
கலைத்துப் போட்டது யார்
பல நூறு வழிகளில்
என் காலடித் தடங்கள்

801-

அறுபடவில்லை
விடுபட்டுப் போயிருக்கிறது
அவ்வளவுதான்

802-

விட்டுவிடுங்கள்
இறந்துகொண்டிருக்கும் என்னை
உங்கள் மருந்தால் மேலும்
சாகடிக்க வேண்டாம்

803-

விடிந்துகொண்டிருக்கிறது
அதற்குள் தூங்கி
எழுந்துவிட வேண்டும்

804-

எப்படி இப்படிப்
பேசுகிறீர்கள்

பல
நாக்குகளால்தான்

அவர்

புரியவில்லை
என்றார்

புரிந்துகொள்ள
முயற்சித்தீர்களா என்றேன்

புரியாதது போல்
பார்த்தார்

திறத்தல்

நினைவைத்
திறக்கும்போதெல்லாம்
நீயே வந்து
வரவேற்கிறாய்

இது போதும்

இது போதும் எனக்கு
சிறு வாக்கியம் நகர்த்தும்
பெருவாழ்வை

கனவுக்காரன்

ஒரு போதும் கனவற்று
தூங்கியதே இல்லை
நான் பெருங்கனவுக்காரன்

நிற்கிறேன்

மூடி இருக்கும்
மதுபானக் கடைமுன்
நிற்கிறேன்

என் நேற்றைய போதை
கதவைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறது

எப்படியும்

எப்படியும்
கண்ணீர் வரத்தான்
போகிறது
அதற்கு முன்
இந்த சிறுபுன்னகை

மழை

வரிகளுக்குள் வானத்தை
இழுத்து வரப்பார்த்தேன்
கவிதையை
அழித்துச் சென்றது மழை

தீவிரம்

உன் தீவிரம்
இரவைக் குலுக்குகிறது

சுவடற்று கிடக்கிறேன்
கனவின்
பின் வாசலில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

786-

நினைவு
தள்ளி விட
நினைவைத்
தள்ளிவிட்டு
நின்றேன்
விழாமல்

787-

எந்த வழியாக
வந்தீர்கள்

நான் உண்டாக்கிய
வழியாக

788-

நீங்கள்
சொல்லி இருக்கலாமே
என்றேன்

நீங்கள்
கேட்டிருக்கலாமே
என்றார்

789-

ஏதோ ஒரு கவிதையில்
இரவை
கிழித்தெறிந்தபோது
விடிந்திருந்தது

790-

விழித்திருக்கச் சொல்லவில்லை
இந்த நள்ளிரவு
நான்தான் தூங்காமல்
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
இருளின் பிம்பங்களை

791-

மறைக்க
மறைத்தது
மறைத்தது
என்னை

792-

கொல்வதற்கு முன்
ஆடு வாங்க வந்தேன்

கொன்று விட்டார்கள்
இறைச்சி வாங்கிச் சென்றேன்

793-

சவப்பெட்டியை
பிணம் அசைப்பதில்லை
உன் வரியில்
உயிரில்லை

794-

தனிமையிடம்
தோற்றுவிடுகிறேன்

தனிமையும்
தோற்றுவிடுகிறது

சரியான விகிதத்தில்
வெற்றியைப்
பகிர்ந்து கொள்கிறோம்
இப்படி

795-

எல்லாமே
சொல்லப்பட்டுவிட்டன

எவ்வளவோ சொல்லியும்
பேனாவின் நாக்கு
சத்தமாய் உச்சரிப்பதை
நிறுத்தக்காணோம்

வருகிற வழியில்

வருகிற வழியில்தான்
நண்பர் வீடு

நண்பர் நட்பை
முறித்துக்கொண்டார்

நான் வழியை
முறித்துக்கொள்ளவில்லை

கை நீட்டும் குழந்தை

கை நீட்டுகிறது குழந்தை
ஒன்றுமில்லை
உள்ளங்கையில்
முத்தம் மட்டும்
வைக்கிறேன்
பெரும் சந்தோஷத்துடன்
ஓடுகிறது
உலகைக் கொண்டு
செல்வதைப் போல

திரும்பிய குழந்தை

பள்ளிச் சென்று
திரும்பிய குழந்தை
நனைந்திருந்தாள்

துடைத்தபடியே
பள்ளியில் நடத்தியது பற்றி
கேட்கிறாள் அம்மா

மழை கற்றுக்கொடுத்தது பற்றி
சொல்கிறாள் குழந்தை

கடைசி உதடு

பெட்டி
பெட்டி
பெட்டி
பெட்டி
என உதடுகள்
மாறி மாறி
சொல்ல
கடைசி உதடு
சொல்லி
முடிக்கும்
சவப்பெட்டி

குடித்த பின்

குடித்த பின்
உன்னை உடைத்து விடுவேன்
மதுக்கோப்பையிடம் பேசினேன்

கேட்டு மெளனமாய்
சொன்னது

அப்படியே உடைத்தாலும்
உன்னைப் போல்
சிதைந்து போகமாட்டேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

780-

யார் என் இலையில்
பசியைப்
பரிமாறியது

781-

மனதில்
அறியப்படும் சுமை
தோளுக்கு பாரமாக
இருப்பதில்லை

782-

என் ஆயுதம்
கீழே கிடந்தாலும்
கையெட்டும் தூரத்திலேயே
இருக்கிறது

783-

நீங்கள் எறிந்த கத்தியை
உங்கள் மேல்
திருப்பி எறிகிறேன்
சரியாக
குறி பார்த்து

784-

நான் தூங்கி இருக்கக்கூடாது
என் வேடத்தில்
நுழைந்து விட்டவன்
எனது காட்சியில்
நடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்

785-

உருகுவதையே
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்
ஒளியைப் பார்க்கத்
தவறிவிட்டேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

775-

கவிதையின்
கீழிறங்குகிறது ரத்தம்
கொல்லப்பட்டவனும் எழுதியவனும்
ஒன்றானவனாக இருக்க
கீழிறங்கி
நீள்கிறது ரத்தம்
கவிதையின்
கடைசி வரியாய்

776-

உன்னிடம்
பதில் இல்லையா
பதிலிடம்
நீயில்லையா

777-

நான் அழுவதை
கண்ணாடியில் பார்த்தபோது
கண்ணாடிப் பார்த்தது
நான் புன்னகைப்பதை

778-

உடல் ஒரு தீப்பெட்டி
ஒவ்வொரு குச்சியாய்
எரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

779-

உருண்டோடும் திராட்சைகள்
விளையாடும்
பழத்தோட்டம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

773-

இந்த முகங்களில்
எது என்
சொந்த முகம்

774-

அங்கும் இங்கும்
தவ்வும்
தூரம் போகாத்
தவளை மனம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

771-

உன் பெரிய
கனவென்ன

சின்னக் கனவை
பெரிதாக்குவது

772-


கூழாங்கல்லைப் போல்
உருண்டோடி விடுபவர்களை
மலைப்பயணத்தில்
துணைக்கழைத்துச்
செல்லாதீர்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

769-

மெய்யறிய
பொய்யானேன்

770-

இந்த மலை விளிம்பில்
இரண்டு சாத்தியம்

விழுந்து போகலாம்
பறந்து போகலாம்

விழுந்து போக
இருந்த என்னை
சுமந்தபடியே
பறந்து போனேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

763-

இந்த வரி
எழுதாதபோது
இன்னும் அழகாகவே
இருந்தது

764-

வாள் எனும் சொல்லை
உரக்கச் சொன்னேன்
காற்றை கிழித்து
அடங்கியது எனக்குள்

765-

வரைந்த தூக்குக்கயிறு
எறும்பு இழுத்துப் போக
நேராச்சு

766-

பொருளற்ற கவிதையில்
நானே
பொருள்

767-

முடியவில்லை ஆட்டம்
ஒப்பனையை
இறக்கி வைக்காதீர்கள்

768-

என்னை வீழ்த்துவதற்கான
வீயுகங்களை வகுக்கிறீர்கள்
அவைகளை நான்
கடந்து போவது தெரியாமல்

ரொட்டித் துண்டு

பசியே சொல்கிறது
கொஞ்சம் ரொட்டித்துண்டை
மீதம் வை
அடுத்த வேளைக்கு
எனக்கு வேண்டும்

பூ

பூவைக் கிள்ளி முடித்த குழந்தை
இதழ்களில் தேடுகிறது
பூவை

முடிந்துவிடும்

மழையைப் பார்த்தபடியே
தேநீர் அருந்துகிறாள் மூதாட்டி
தேநீர் முடிவதற்குள்
மழை முடிந்துவிடும்
என்ற நம்பிக்கையில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

760-

பிரபஞ்சம் என்னைக்
கல்லாக எறியும்

பூவாகத் தாங்கிக்
கொள்ளும்

761-

மனதில் தொடங்கி
உடலில் முடியும்
அலைபாய்தல்

762-

என் பதிலை
கேள்வியாக்குகிறீர்கள்
அதற்கு
பதில் சொல்ல வேண்டிய
அவசியம் எனக்கில்லை

போ

தற்கொலையே
போ

தானாக
பூத்தது போல
அதுவாக உதிரும்
இந்த மலர்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

755-

நான் நள்ளிரவில்
பகலை
நெய்பவன்

756-

கேட்காத இடத்தில்
கொட்டுவதும்
கேட்கும் இடத்தில்
துப்புவதும்
மனிதர்கள் செய்யும்
அபத்தம்

757-

நான் இறப்பதை
அனுமதிக்கவே மாட்டேன்
இறக்கும் வரை

758-

கால்களுக்குப்
பிடிபடாத பாதை என்று
எதுவுமே இல்லை

759-

ஓய்வு கொள்ளும்
உறங்காது
ஆயுதம்

நம்பிக்கை

பூவு வாடிப்போறதுக்குள்ள
வித்துடுவிங்களாப் பாட்டி

வாங்கிட்டுப் போறவங்களுக்கும்
வாடித்தானப்பா போவும்

வியாபாரத்துல சேதாரத்த
முதல்லயே
பாக்கக்கூடாது தம்பி

கட்டிக் கொடுக்கிறாள் பாட்டி
வாடாத நம்பிக்கைகளுடன்

அதே வரி

மருத்துவமனைக்கு வெளியே
காப்பியோ டீயோ
வாங்கிய மூதாட்டி
வாகனங்கள் பார்த்து
மூச்சிறைக்கக் கடந்து
புலம்பியபடியேப் போகிறாள்
புள்ளப் பொழைச்சிக்கணும்

அவசர கதியில்
ஒரு கணம் நின்று
பிரார்த்தனைச் செய்யத்
தோன்றுகிறது

இழுக்கும் வேகத்தில்
நிற்காமல்
உச்சரித்து ஓடுகிறது மனம்
அதே வரியை
புள்ளப் பொழைச்சிக்கணும்

கல்

உங்கள் மீது
எறிய சேர்த்த கல்
குவிந்து கிடக்கிறது

அதனுள்ளே
என்னுயிர்
புதைந்து கிடக்கிறது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

749-

என்ன மிச்சமிருக்கிறது
என்ற கேள்வியே
மிச்சமிருக்கிறது

750-

வாழ்க்கையின் உயரம்
அளவிட முடியாதது
மரணத்தின் நீளம்
சவப்பெட்டி
அளவே கொண்டது

751-

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள்
இறந்தவரின் முகமும்
மரணத்தின் முகங்களும்

752-

உள்ளிருந்தது
எழுத்தின்
உள்ளிருந்தது

753-

நிர்வாணத்தில்
அழகாய்
ஆதி உலகம்

754-

உன் கனவைத்
தின்றேன்
ஆப்பிள் சுவை

பட்டாம் பூச்சியே

பட்டாம் பூச்சியே
உன் பெயரைச்
சொல்லிச் செல்

காற்று

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

742-

ஊனம் அழி
ஞானம் அறி

743-

மனதில் சேறு
உதட்டில்
சந்தனப் புன்னகை

744-

மிதக்கிறேன்
மேகத்தைப்
பிய்த்துப் போட்டபடி

745-

இறந்து கிடக்கிறேன்
என் உயிரின்
மேல்

746-

தயக்கம்
ஒருவித
சுய மரணம்

747-

பயணங்களைத்
தின்றபடி ஓடுகிறது
என் குதிரை

748-

கிள்ளி எறிந்த சொல்
வலி சொல்ல
எப்படி மொழி பெற்றது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

736-

என் பெயரின் பின்னால்
ஒளிந்திருக்கும்
குற்றங்களின் பெயர்கள்

737-

மன்னிப்பிலிருந்து
மறுபடியும்
தவறுக்குள்
நுழைந்துவிட்டேன்

738-

அவனுள்
அணைந்து போகாத நெருப்பு
எரிந்துகொண்டிருந்தது

அவன்
அணைக்க விரும்பினாலும்
தன்னை அணைத்துக்கொள்ள
விரும்பாத
நெருப்பு அது

739-

நான் போய்தான்
தீரவேண்டும்
நீங்கள் துண்டு துண்டாக
வெட்டினாலும்
மரணமாகவாவது

740-

நமது வேடங்கள்
தீர்மானிக்கப்பட்டு விட்டன
ஒப்பனைக்குத்தான்
நேரம் பிடிக்கிறது

741-

கையெட்டும் தூரத்தில்
வைத்துவிட்ட நினைவைத்
தேடுகிறேன்
எங்கெங்கோ அலைந்து
என்னையே மறந்து

*மகளின் கட்டளைகள்

விடுமுறைக்கு
ஊருக்கு வந்த மகள்
அப்பாவை போனில் கூப்பிட்டு
உரக்கச் சொன்னாள்

அப்பா நான் வர்ற வரைக்கும்
மீன் தொட்டி மீன்கள
கவனமாப் பாத்துக்குங்க
அதுங்ககிட்ட
அடிக்கடி பேச்சுக்குடுங்க

பால்கனிச் செடிக்குத்
தண்ணி ஊத்துங்க

படிக்கட்டு பக்கம்
வர்ற அணிலுக்கு
தானியம் போடுங்க

மாடியில வந்து
உட்கார்ற காக்காவுக்கு
சோறு வைங்க
பாக்காம விட்றாதிங்க

நாய்க்குட்டிய
வாக்கிங் கூட்டிட்டுப் போங்க
கொஞ்சம் தூரமாப்பா
சின்னதா சுத்திட்டு வரவேணாம்

அப்புறம் ஜன்னலோரத்துல
வந்து உட்கார்ற புறா
அதுவா பறந்து போயிடும்
விரட்டி விட்றாதிங்க

என் டேபிள் மேல
ஒரு யானை
வரைஞ்சி வச்சிருக்கேன்
அத எடுத்து
பத்திரமா உள்ள வைங்க
யானைக்கு ஒரு பேரும்
யோசிச்சு வைங்க

எல்லாவற்றையும்
பொறுமையாகக்
கேட்டுக்கொண்ட அப்பா
மெல்ல
மகளின் வனத்திற்கு
காவலாளியாக
மாறத் தொடங்கினார்

*கல்கி இதழில் (20.11.2011) வெளியான கவிதை

அவர்கள்

யார் யாரையோ
புனிதர்களாக்கி விட்டோம்
அவர்கள் தங்களைக்
கடவுளாக்கிக் கொண்டார்கள்

போய்க் கேள்

கோபப்பட்டு
என்ன ஆகப்போகிறது என்று
ஒதுங்கிப்போகும் நண்பனே
கேள்
கோபப்படாமலும்
ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை
போய்க் கேள்

திரும்பவில்லை

எல்லோரும்
அவரவர் இடத்திற்குத்
திரும்பி விட்டார்கள்
கடவுள் மட்டும் இன்னும்
கோயிலுக்குத்
திரும்பவில்லை

யாரோ தொலைத்த குழந்தை

யாரோ தொலைத்த குழந்தை
என்னிடம் கிடைத்த
கொஞ்ச நேரத்தில்
அன்பாகி இருந்தது

கதை கேட்டது
கைதட்டிச் சிரித்தது
பலூன் உடைத்தது
பெயர் சொன்னது
கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டது
என்னையும்
குழந்தையாக்கியது

தொலைத்தவர்களை
கண்டுபிடித்து
குழந்தையைத் தர
நிம்மதியும் சந்தோஷமும் சேர
கையெடுத்துக் கும்பிட்டுப் போயினர்

மறுபடி
குழந்தை தொலைந்து போனது
என்னிடமிருந்து

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

733-

உடல் நடுங்க
பார்க்கிறது யானை
மதம் பிடித்த பாகனை

734-

அனுமதி பெற்று
உள்ளே வரவும்

அனுமதி பெறாமல்
வெளியேறினேன்

735-

அடித்து திருத்தி
எழுதிய கடிதம்

அடித்தலில்
போயிருந்தன உண்மைகள்

திருத்தலில்
மேலெழுப்பின பொய்கள்

வினாடிகள்

புணர்தலின் நிமித்தம்
ஒரு பெண்ணோடு
பேச விரும்புகிறவனின் நட்பு
விந்துக்கான வினாடிகளோடு
முடிந்து விடுகிறது

யாருக்கும் தெரியாமல்

விளை நிலங்களில் எல்லாம்
கட்டிடம் முளைப்பதைப்
பார்த்த விவசாயி
கலங்கிப் போனான்

யாருமற்றப் பயிரைப் போல
வாடிப் போனான்

கட்டிடங்கள்
நிமிர்த்தி அடுக்கி வைக்கப்பட்ட
சவப்பெட்டிகளாக
அவனுக்குத் தோன்றின

பேச்சற்று எல்லோரும்
வேடிக்கைப் பார்ப்பது ஏன்

எதுவும் கேட்காமல்
போவது ஏன் என

ஆயிரம் கேள்விகள் கேட்டு
தனக்குள் அறுந்து போனான்

இளைஞர் சந்ததிக்கு
எச்சரிக்கை கடிதமும்

கையாலாக சமூகத்திற்கு
கண்டனக் கடிதமும்
ஒன்றாய் எழுதி வைத்துவிட்டு
தூக்கில் தொங்கினான்

அதிகாலை பிஞ்சு ஒளியில்
உண்மை போல ஆடியது
அவன் உடல்

யாருக்கும் தெரியாமல்
அவன் கடிதம்
களவாடப்பட்டது

அவன் மரணம்
புதைக்கப்பட்டது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

730-

நான் வளர்க்கும்
பெருங்கனவு
எனை
வளர்த்தெடுக்கும்
உலகளவு

731-

சிறு கல்
எறி

பெரு மலை
பிடி

732-

ஆத்மாவைத்
தொலைக்காதவனை
பிரபஞ்சம்
தொலைப்பதில்லை

*குட்டி தேவதைகள்

மருத்துவர் அழைப்புக்காகக் காத்திருக்கிறேன்

என் எண் வரவில்லை
அதனால் இன்னும் கூப்பிடவில்லை

வலியை ஆறுதல்படுத்தியபடி
நினைவால் தடவிக்கொடுத்தபடி
அமர்ந்திருக்கிறேன்

மருந்து நெடி கூடிய அந்த ஹாலில்
ஆடி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறாள் ஒரு சிறுமி

அம்மாவிடம் ஓடுவதும்
அவள் கையிலிருக்கும் குழந்தையை
முத்தமிடுவதுமாய்

அந்த பட்டாம் பூச்சியின் அசைவுகள்
வலியை மறக்கச் செய்கின்றன

பரவும் மணம் போல
அவள் வாசனையை
எல்லாக் கண்களும் முகர்கின்றன

அவள் பெயர் கேட்கத் தோன்றுகிறது

குட்டி தேவதைகளுக்குப் பெயர் எதற்கு
மனம் ஒரு பதிலையும் தருகிறது

ஒருவர் அவளைப் பிடித்து பெயர் கேட்கிறார்

சம்பிரதாயக் கேள்விகளை நிராகரிப்பவள் போல
சொல்ல முடியாது எனச் சிரித்தபடியே ஓடுகிறாள்

அந்த சிரிப்பில் சிதறி விழுகின்றன
சில பெயர்களும் கொஞ்சம் இசையும்

என் கையிருக்கும் புத்தகத்தைப் பார்த்து ஓடி வருகிறாள்

இதில் பொம்மைகள் இல்லையே என்கிறாள்

உள்ளே பொம்மைக் கதைகள் இருக்கின்றன என்கிறேன்

ஒரு கதை சொல்லச் சொல்லிக் கேட்கிறாள்

என் பொய்கள் ஏதோ ஒரு கதையை
அழைத்து வரத் தொடங்கினேன்

ஒரு தேசத்துல ஒரு குட்டி இளவரசி இருந்தா
அவ பேரு…பேரு…ம்….சின்ட்ரலா…

அம்மா இந்த மாமா என் பேரச் சொல்றாரு
எனச் சொல்லியபடியே ஓடினாள்

உண்மையான என் பொய்க்கு
நன்றி சொல்லியபடியே
கண் துளியைத் துடைக்க
என் எண்ணை சொல்லிக் கூப்பிட்டார்கள்

முழுதுமாய் நீங்கிய வலியுடன்
நுழைந்தேன் மருத்துவர் அறைக்குள்

*தினகரன் தீபாவளி(2011)மலரில் வெளியானது

*அதனதன் இடத்தில்

கோயிலுக்கு வந்த எல்லோரும்
பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்கள்

பிரசாதம்
பகிர்ந்து கொண்ட நேரத்தில்
மகளிடம் தந்தைக் கேட்டார்

நீ என்ன
பிரார்த்தனை செய்து கொண்டாய்

அதிக மார்க் எடுக்க வேண்டும் என்றா

டாக்டர் ஆக வேண்டும் என்றா

வெளிநாடு போக வேண்டும் என்றா

எல்லாவற்றிற்கும்
இல்லை என்று தலையாட்டிவிட்டு
பிறகு சொன்னாள்

இந்த கோயில் யானையை
உடனே கொண்டுபோய்
காட்டில் விட்டுவிட வேண்டும் என்று
வேண்டிக் கொண்டதாக

மனிதர்கள் அதை செய்ய மாட்டார்கள்
கடவுளையும் செய்ய விட மாட்டார்கள்

சிரித்தபடி சொன்னாள்
சோகம் இழையோட

அசை போட்ட எல்லோரும்
அவளைப் பார்க்க
அவள் தூரத்திலிருந்த
யானையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்

அது தும்பிக்கை நீட்டி
அவளை அழைப்பது போலிருந்தது

வா இருவரும்
காட்டுக்கு ஓடி விடலாம் என
கூப்பிடுவது போலவும் இருந்தது

*ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலரில்(2011)வெளியானது

சந்தை

இந்தச் சந்தை
அபாயகரமானது

உங்களுக்குத் தெரியாமல்
நீங்கள் விற்கப்படுவதற்குமுன்
விற்க வந்ததை
விற்றுவிட்டு
வெளியேறி விடுங்கள்

இந்த சந்தை
மிகவும் அபாயகரமானது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

728-

வெளியைத் தொட்டு
வெள்ளைத் தாளில் வைத்தேன்
பிரபஞ்சத்தின் நிறம்

729-

நீங்கள்
எழுதிய வரிகளில்
கடந்து போயிருக்கிறீர்களா

யானை

யானையை
வரைகிறாள் குழந்தை

குழந்தையைப் போல யானை
அவள் விரல்கள்
சொல்வதைக் கேட்கிறது

முடியும்

நீண்டுகொண்டே போகிறது
உங்கள் கதை
நிற்காமல்
எப்போது முடியும்

நீண்டு கொண்டே
போனபோதுதான் தெரிந்தது
இது பயணம் என்று

பயணம் முடியும்போது
நிச்சயம் கதையும் முடியும்

குறுஞ்செய்தி

காதல் கொல்கிறது
என்று வரும்
குறுஞ்செய்தியை
எல்லோரும் எல்லோருக்கும்
அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறோம்
அழிக்காமல்
காதல் வாழ்கிறது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

717-

மழை மீதேறிப்
போன மெளனம்
பெய்தது சத்தமாக

718-

கண் மூட
நீந்தும்
மரணம் கண்டேன்

கண் மூடி
நானும்
மரணம் கொண்டேன்

719-

என்னை அழித்தும்
நான் இருந்தது

நான் அழித்தும்
நான் இருந்தது

720-

வசிக்க
நிறைய சத்தம்

வாழ
கொஞ்சம் இசை

721-

பழைய ஆறு
குளித்தெழ
புதிய நான்

722-

நீச்சல் தெரியாது
நீந்துகிறேன்
யோசனைகளில்

723-

மீன் தொட்டியிலிருந்து
தாவி
பறந்துபோய்
கடலில் குதித்தது
மீன்

724-

நகர்த்தும்
வார்த்தைகளுக்குள் ஓடும்
படைப்பின்
உந்து சக்தி

725-

கணக்கு போட்டுப்
பேசுகிறீர்கள்
எண்களாகிறது
உங்கள் மொழி

726-

ஒளி என்பது
வேறல்ல
நாம்தான்

727-

தருணங்களின் தவமே
பாய்ச்சல்
அதுவே
மின்னல் நொடி
நிகழ்வாகவும்

சேகுவாராவின் செருப்பு

சேகுவாராவின் செருப்பை
யாரோ திருடிவிட்டார்கள்

கல் போட்டது போல்
வந்து கலைத்தது
மீண்டும் தள்ளியது
இந்த வரி

வரியைத்
தொடர்ந்து சென்றால்
சேகுவாராவை அடையலாம்
அல்லது
செருப்புக் கிடைக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

713-

நான் அணிந்திருக்கும் உயிர்
என்னுடையதல்ல
பிரபஞ்சத்தினுடையது
வேண்டும் போது
எடுத்துக் கொள்ளும்

714-

நான் உதிர்ந்தேன்
நீ
மலர

715-

புத்தகங்களின் வனத்தில்
நானோர்
விலங்கு

716-

என் முகமூடியைப் போட்டுப்
பார்க்காதீர்கள்
கழற்றும் போது
என் முகம்
படிந்து போயிருக்கும்

எனது பொய்கள்

இத்துடன்
எனது பொய்கள்
முடிவடைகின்றன
எனச் சொல்கிறவன்
வேறு சில
பிரமாண்டமான பொய்களுக்குத்
தயாராகிறான்

வழிப்போக்கன்

மழைக்கு
ஒதுங்குவதில்லை
வழிப்போக்கன்

கிடைத்தது

வானவில்லை வைத்து
அனுப்பிய வானம்
கிடைத்ததா

வானவில்லை
ரசித்த போது மழையும்
கிடைத்தது

ஓடும் ரயிலில்

ஓடும் ரயிலில்
கதவருகில் அமர்ந்திருந்த
பெரியவருக்கு
கொஞ்சம் தேநீரைப்
பரிமாறி கொண்டபின்
கேட்டேன்
சொன்னார்

உடம்பு சரியில்ல சார்
வாயில புண் வேற
இன்னைய பொழப்பு போச்சு
இவனுக்கு நல்ல ஓய்வு

ரயிலின்
சத்தத்தைக் கேட்டபடி
அவர் மடியில்
குழந்தை போல் கிடந்தது
புல்லாங்குழல்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

710-

மிச்சமிருக்கிறேன்
நான்
இது போதும்

711-

அனுமதி மறுப்பதில்லை
நிலங்கள்
நமது வாசகங்களில்
அனுமதி மறுக்கப்பட்ட
இடங்கள்

712-

பசிக்கத் தேடு
பசிக்கு
பசியே உணவு

தண்டனை

உங்கள் வியூகத்தில்
அகப்பட்டுக் கொண்டவர்களுக்கு
நீங்கள் தண்டனை கொடுத்தீர்கள்
தப்பித்துப் போனவர்கள்
உங்களுக்கு தண்டனைக் கொடுப்பார்கள்

வெளியில்

எதுவும் எழுதவில்லை
குளிர் காய்கிறேன்
மொழிக்கு வெளியில்
அமர்ந்து

புல் சொன்னது

புல்லிடம்
மலை பேசியது

எனக்கு கீழேதானே
நீ இருக்கிறாய்

என் உச்சியைப் பார்க்க
உனக்குத் தோன்றவில்லையா

புன்னகைத்து
புல் சொன்னது

நான் வானத்தையே
பார்க்கிறேனே

அதற்கு கீழேதானே
நீ இருக்கிறாய்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

705-

உள் நீந்த
மீனானேன்
மீன் நீந்த
நானானேன்

706-

ஒற்றை வரி
அழைக்கும்
மற்ற வரி
மற்ற வரி
இணைக்கும்
மொத்த வரி

707-

தயக்கம்
அடியெடுத்து வைக்கும்
குழந்தையைப் போல

அடிசாய்த்து விடும்
பிசாசைப் போல

708-

என் மேல்
நின்று பார்க்க
தெரிந்தது
என் உயரம்

709-

என்ன என்று
அறியும் முன்
வழிந்தது கனவு
கண்ணீரில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

700-

எனது தொப்பியின் மேல்
வானத்தை
ஒரு சிறகாக
சூடியுள்ளேன்

701-

மலையை விழுங்கிய
கனவின் உச்சியில்
நிற்கிறேன் நான்

702-

வழி
பயணச் சீட்டு
புறப்பட வேண்டும்

703-

எனது ரயில்
போய் விட்டது

எனது தண்டவாளங்கள்
இருக்கிறது

704-

அழுவதைத் தவிர
வழியில்லை

அழுகைக்கும்
வேறு வழியில்லை

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

695-

அறியேன் எனினும்
அறிவேன்

அறிவேன் எனினும்
அறியேன்

696-

குட்டி குட்டியாய்
நீந்தின கேள்விகள்
திமிங்கலப் பசியுடன்

697-

நீளும் பாதை
முடிவற்று

698-

நன்றியை
சொன்ன நேரம்
சொல்லியது
கண்ணீரும்

699-

எளிமையான கோடுகள்
ஓவியத்திற்கு
அழைத்துச் செல்லும்
நம்பிக்கை இருக்கிறது

மின்னும் வரி

நள்ளிரவில்
மின்னிய வரியை
நள்ளிரவுகளில்
தேடுகிறேன்

கிடைக்கக் காணோம்

இருளில் என்னைத்
தள்ளி விட்டு
விளையாடுகிறது
ஒளிந்து கொண்டு

இருக்கக் கூடும்

ஒயின் ஷாப் பாரில்
கிளாஸ் பொறுக்கி
டேபிள் துடைக்கும்
சிறுவனைப் போன்று
குடித்துக் கொண்டிருக்கும்
யாரேனும் சிலருக்கு
இருக்கக் கூடும்
படிக்கும் மகன்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

690-

பெருமூச்சுடன்
முடிகிறது
ஏக்கம்

691-

கனவின் பிசுபிசுப்பை
இமைகளின் இடையில்
ஒட்டிக்கொண்டு
தூங்கப் பார்க்கிறேன்

692-

ரகசிய விளக்குகள்
இருளை விட
பயமுறுத்துகின்றன

693-

ஒன்றை கவனிக்க
இன்னொன்று
கவனிக்க வைக்கும்

694-

சிறிதாய் அடிக்கடி
வரும் கேள்வி
எது பெரிது

இருந்தது

தொலைந்தது வரி
கிடைத்தன வார்த்தைகள்

பொருத்திப் பார்க்க
இருந்தது

அதே போலவும்
புதிதாகவும்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புக்கள்

685-

எளிமையான
வரியின் மேல்
நான் ஊர்ந்து போகும்
சிறு எறும்பு
வேறொன்றுமில்லை

686-

காடு எரிகிறது என்று
எழுதிய வரியை
உடனே அழித்தேன்
வார்த்தைகளுக்குள்
வனம் அழிவதை
விரும்பவில்லை

687-

பெயரை
திரும்ப திரும்ப
அழிக்கிறேன்
புதிய பெயர்கள்
முளைக்க

688-

துளியை
மாபெரும்
துளியென
உடை
திரும்ப திரும்ப
உண்

689-

பூ
உடைந்தது
மணம்
உடையவில்லை

படிகள்

படிகளை வரைந்தாள் குழந்தை
எப்போது இதில்
ஏறிப்போவாய் என்றேன்
சிரித்தபடியே சொன்னாள்
நான் இறங்கி வந்த
படிகளைத்தான்
வரைந்து கொண்டிருக்கிறேன்

சொல்லாமல்...பேசாமல்

ஒரு கல்லைத்
தூக்கி எறிவது போல

ஒரு கதவை
சாற்றுவது போல

சிலரை
புறக்கணித்து விடுகிறோம்

விழும் கல்
வலி சொல்வதில்லை

சாற்றப்படும் கதவு
பதில் பேசுவதில்லை

அவர்களும் அப்படிதான்
போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள்

வலி சொல்லாமல்
பதில் பேசாமல்

கற்றுத் தரும் வார்த்தைகள்

எதுவும் பெற்றுத் தராத
இந்த வார்த்தைகளை
வைத்துக்கொண்டு
என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்

உங்களுக்கு வேண்டுமானால்
இது பெற்றுத் தராத
வார்த்தைகளாக இருக்கலாம்

எப்போதுமே எனக்கு இது
கற்றுத் தரும் வார்த்தைகள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

682-

சொல்லில்
சுடர் அசைந்தது
சுடரை
ஊதி அணைத்தேன்
ஆனாலும்
சொல் ஒளிர்ந்தது

683-

நடந்து விடுவேன்
நம்பிக்கை இருக்கிறது

கடந்து விடுவேன்
நம்பிக்கை நடக்கிறது

684-

வரிகள்
கண்டெடுக்கும்
என்னை