மறு முறை

தலைகீழாய் 

தொங்குகிறேனா

 

நேராய் 

நிற்கிறேனா 

கேள்விகளுக்கிடையில் 

ஒரு முறை 

வெளவாலாய் பறந்தேன் 

மறு முறை 

நானாய் நடந்தேன்

இரு வேறு ஓவியங்கள்

இதுதான் நான் என்று

நான் வரைவதும்

இதுதான் நீங்கள் என்று

நீங்கள் வரைவதும்

ஒரே வண்ணத்தில்

வரையப்பட்ட

இரு வேறு ஓவியங்கள்

இந்தக் கதையில்

எழுதிக் கொண்டிருக்கும் 

இந்தக் கதையில் 

எவ்வளவோ கதாபாத்திரங்கள் 

நான் அவர்களுக்குப் 

புதியவனாகத் தெரிகிறேன் 

அவர்கள் எனக்கு 

புதியவர்களாகத் தெரிகிறார்கள் 

பக்கங்கள் 

கடந்து போகையில் 

எல்லோரும் பழகி விடுவோம்

வாழ்க்கைக்கு வாருங்கள்

பார்க்க கனவைப் போல இருந்தார் நண்பர் சவப்பெட்டியில் எழுப்பி வாழ்க்கைக்கு வாருங்கள் என்று சொல்லத் தோன்றியது

சாயல்

மிதந்த யானை 

பட்டாம்பூச்சியின் சாயல் 

கொண்டிருந்தது

பதில்

உங்கள் வேட்டையை 

சுவையாக்கியது 

மான் கறி 

தாய் தேடும் குட்டிக்கு 

என்ன பதில் 

வைத்திருக்கிறீர்கள்

யாரும் கேட்கவில்லை

யாரும் கேட்கவில்லை 

அவனுக்குத் தெரியும் 

ஆனாலும் வாசிக்கிறான் 

அவன் புல்லாங்குழலில் 

ரயில் போகிறது 

ரயிலில் 

அவன் போகிறான்

என் ஒப்பனை

உங்கள் கண்களைப் பார்த்து 

என் ஒப்பனையை 

சரி செய்து கொண்டேன் 

இப்போதும் உங்களால்

கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை

தப்பித்தலின் வியூகம்

அவன் தப்பித்து 

வந்து விட்டான் 

பிடியுங்கள் என்றான் 

தப்பித்து வந்தவன் 

யாரைப் பிடிப்பது 

என்ற குழப்பத்தில் 

தப்பித்து ஓடினேன் 

என்னை விரட்டியவனிடமிருந்து

என் தாழ்வாரத்தில்

என் சுயநலச் சுவரில் 

காகம் எச்சமிட்டுப் போனது 

காகத்திற்கு நன்றி சொல்லி 

சுவரை இடித்து விட்டேன் 

இப்போது என் தாழ்வாரத்தில் 

பறவைகள் தானியங்கள் 

எடுத்துப் போகின்றன   

ஒளி வட்டம்

தன் தலைக்குப் 

பின்னால் இருந்த 

ஒளி வட்டத்தை 

யாரோ திருடிவிட்டார்கள் 

என்றார் நண்பர்

உங்கள் அறிவின் வெளிச்சத்தால் 

கண்டுபிடிக்க முடியாதா 

என்றேன்

இருளடைந்த கண்களால் 

பார்த்தபடி 

எதுவும் சொல்லாமல் 

நடந்து போனார்

தண்டவாளங்களின் பிரியம்

இந்தக் காத்திருப்பில் 

தண்டவாளங்களின் பிரியம் 

மினுமினுக்கிறது 

ரயில் தாமதம் 

பெரிதாகத் தெரியவில்லை 

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1047-

கசங்கிய சொல் ஒன்றை 

மெல்லப் பிரிக்கிறேன் 

வெளி வரும் காற்றில் 

பாடல் கேட்கிறேன்

1048-

புல்லென அசையும் 

அமைதியின் அடியில் 

நான் உதிர்ந்து கிடக்கும் 

பனித்துளி

1049-

கால்களின் புழுதியில் 

பாதை முகம் 

பார்க்கிறது 

1050-

மீட்டெடுக்க 

தொலைந்தாக வேண்டும்

1051-

கனவில் மிதந்த சொற்கள் 

அந்திக் கருக்கலில் 

பறவைகளாயின

1052-

எப்படித்தான் 

கலைத்துப் போட்டாலும் 

இதுதான் நான்

1053-

இந்த ரொட்டி 

பசியை 

அழகாக்குகிறது

1054-

ஊதிய பனித்துளி 

நதியாகி 

என்னை மூடியது 

1055-

வழி அனுப்பி 

வைத்த கண்ணீர் 

வழி சொல்லிப் போனது

நீந்துகிறது

தூண்டிலில் 
சிக்கிய மீன் 
மரணத்தில் 
நீந்துகிறது

காலம் வைத்திருக்கும் பதில்

நாம் சந்திக்கப்போகும்
அந்த நாள்
எங்கிருக்கிறது
கேட்கிறாய்
கேட்கிறேன்
கேட்கிறோம்
காலம் வைத்திருக்கும் பதில்
விரைவில்
நம் கைக்கு
கிடைக்கக்கூடும் 

மெளனத்தின் கேள்வி

இந்த உரையாடலை 

எப்படி முடிக்கப் போகிறோம் 

இந்த உரையாடலை 

எப்படி தொடங்கப் போகிறோம் 

நமக்கிடையில் 

மெளனம் வைத்திருக்கும் 

கேள்வி இது 

வாருங்கள் 

தொடங்குவோம் 

மெளனத்திலிருந்தும் 

கேள்வியிலிருந்தும்

மிதக்கும் சொற்கள்

மிதக்கும் சொற்களைத்
தொட்டுத் திரும்புகிறேன்
விரல்களில் ஒட்டி இருக்கிறது
சொர்க்கத்தின் வண்ணம்

விரிந்த புத்தகம்

விரிந்த புத்தகத்தின் 

எழுத்துக்களை 

காற்று இழுத்துக் கொண்டு 

போகிறது

வெள்ளைத் தாளாக 

மாறி விட்டப் புத்தகம் 

காது கொடுத்துக் கேட்கிறது

காற்றின் பாடலை

வேறு முகம்

இந்த முகம் 

என் முகம் என்று 

வரைகிறீர்கள் 

உங்கள் வண்ணங்களில் 

ஒளிந்திருக்கிறது 

என் வேறு முகம்

என்னைக் கொல்வதற்கு முன்

என்னைக் கொல்வதற்கு முன் 

ஒரு எளிய விண்ணப்பம் 

இந்தச் சவப்பெட்டி 

எனக்குச் சரியாக இருக்கும் 

என் மரணம் உங்களுக்கு 

சரியாக இருக்குமா பாருங்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1036-

பஞ்சு போன்ற 

சொற்களை வைத்து 

மிதக்கப் பார்க்கிறேன் 

ஆனாலும் 

அழுத்துகிறது கனம்

1037-

மனதில் புகுந்த தூசி 

ஊதித் தள்ள

ஒளியும் வேறிடம்

1038-

மெளனம் எளிதில் 

வரைந்து விடுகிறது

சொற்களுக்குத்தான் 

வண்ணங்கள் போதவில்லை

1039-

எப்போது வேண்டுமானாலும் 

எதை வேண்டுமானாலும் 

மனம் மாற்றி மாற்றி 

வைத்துப் பார்க்கும் 

வெற்றுச் சதுரம் 

எனக்குப் பிடிக்கும்

1040-

குழந்தை வரைந்த 

கோடுகளில் 

கடவுள் நடந்து போகிறார்

1041-

பறவை இல்லாத

வானம்

துயரம் படிந்த 

கானம்

1042-

போதையிடம் கேட்டேன் 

நான் எங்கிருக்கிறேன் 

விழுந்தால் 

உடையும் உயரத்தில் 

போதை சொன்னது

1043-

துளி துளியாய் 

மனம் மேல் 

விழும் அமைதி 

சத்தம் எழுப்புகிறது

1044-

வலிகள் எனக்காக 

பிரார்த்தனை 

செய்கின்றன

1045-

விரல் நுனி 

பனித்துளி 

முழு உடல் 

வனமாக்கும்

1046-

சொல்ல என்னிடம் 

சொற்கள் இல்லை

கனவுகள் உண்டு

முன் வரி வரை

கூடுதலாக எழுதப்பட்ட 
வரியில்தான் 
நான் உன்னைக் 
கொன்று விட்டேன் 
அதற்கு முன் வரி வரை 
உயிரோடு இருந்தாய்

மிதந்தபடி

உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும் இதழ் 

உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும் நான் 

பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம் 

மிதந்தபடி

திரைக்கதைக் கலை

இல்லாததை இருப்பதாக்கும் 

திரைக்கதைக் கலை 

நம் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது

என்றார் நண்பர்

என்னிடம் இல்லையே என்றேன் 

உடல் அதிர 

சிரித்து முடித்தார்

போல்

நதியைப் போல் 

நீந்துகிறது மீன்

மீனைப் போல் 

நீந்துகிறேன் நான்

கணக்கும் வழக்கும்

இருளிடம் கேட்டேன் 

உன்னிடம் எத்தனைக் 

கோடிப் பொய்கள் இருக்கும் 

கண் சிமிட்டிச் சொன்னது 

போட்டுவிட்டுப் போகும் 

உங்களிடம்தானே இருக்கும் 

கணக்கும் வழக்கும்

பொய்கள்

நான் பொய்களால் ஆனவன் 

எனக்கு உங்கள் 

சவப்பெட்டிப் போதும் 

என் பொய்களுக்கு 

நீங்கள் நிறைய 

மரங்களை வெட்ட வேண்டும்

மிதந்த கனவு

கண்ணீரில் 

மிதந்த கனவு 

விழுந்து உடையாமல் 

பறந்து போனது

ஒற்றைச் சிறகில்

கிளை அசைத்துப் 

போகிறது பறவை 

ஒற்றைச் சிறகில் 

பறப்பது போல் 

உணர்கிறது மரம்

பலூன்

வெடிக்கவே இல்லை 

இந்த பலூனை 

இன்னும் 

ஊதிக் கொண்டிருப்பது 

சோர்வைத் தருகிறது

உள்ளிருந்த சிலை

தவம் செய்த கல்லைத் 

தள்ளி விட்டேன் 

உள்ளிருந்த சிலை 

வெளி வந்து 

நடந்து போனது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1028-

வேறு குரலில் 

பேசுகிறீர்கள் 

உங்கள் உதட்டசைவில் 

பொய் வழிகிறது

1029-

இந்த வனத்தில் 

நான் தொலைந்து 

சில காலம் ஆகிறது 

முளைத்து 

பல காலம் ஆகிறது

1030-

இருள் பெய்கிறது

நனையாமல் 

நடக்கிறேன்

1031-

என்னைத் தொலைத்து 

பிரபஞ்சத்தைக் 

கண்டெடுத்தேன்

1032-

காத்திருந்த போது 

உறங்கிப் போனேன்

எழுந்த போது 

மறந்து போனேன்

1033-

நான் ஆடு

நீங்கள் இரக்கம் வாங்க 

வந்திருக்கிறீர்கள்

1034-

இது உனக்கு 

நான் தரும் வரிகள் 

எடுத்து சுவரில் 

மாட்டி விடாதே 

கால்களில் 

போட்டுக் கொண்டு நட

1035-

அவ்வளவு எளிதில் 

நீங்கள் என்னைக்

கடந்து போய் விட 

முடியாது.

நான் சாலையின் வேர்.

வரியின் அடியில்

இந்த வரியின் அடியில்
எதுவுமில்லை
இந்த வரியின்
நிழல்தான் இருக்கிறது
வேறு ஒரு
வரியின் வடிவில் 

வந்து சேரவில்லை

கண்ணீரால் கப்பல் செய்து 

நதியில் மிதக்க விட்டு 

மறு கரைக்கு 

ஓடிப் போய் நின்று 

வருமா என்று பார்க்கிறாள் 

வெகு நேரமாக 

நதி வந்தது 

கண்ணீர் வந்தது 

கப்பல் மட்டும் 

வந்து சேரவில்லை

மதம் பிடித்த பசி

ஒற்றை பருக்கையில் 

முழு யானையை 

அடைத்தேன் 

பிறகு உண்டேன் 

மதம் பிடித்த பசி 

மறைந்து போனது

கல்லின் பெயர்

நீங்கள் எறிந்த கல்லில் 

உங்கள் பெயர் 

எழுதி இருக்கிறது 

ஏன் இல்லை 

என்கிறீர்கள்

மன்னிக்கவும் 

அது என் பெயர் அல்ல 

கல்லின் பெயர்

நன்றியின் வண்ணங்கள்

பேருந்தில் 

நின்றிருக்கும் முதியவருக்கு 

ஒரு இருக்கை வரைந்து 

அமரச் சொல்கிறாள் மான்யா  

இறங்கும் இடம் வர 

எழும் பெரியவர் 

நாற்காலியின் வண்ணத்தால்

குழந்தையின் உள்ளங்கையில் 

நன்றி என்று 

எழுதி விட்டுப் போகிறார் 

வந்து சேர்ந்த பின்

எங்கோ போகிறது 

என் நிழல் 

எதுவும் கேளாமல்

காத்திருக்கிறேன் 

வந்து சேர்ந்த பின் 

புறப்பட வேண்டும்

உச்சியிலிருந்து

உச்சியிலிருந்து 

உங்களைத் தள்ளி விட்டேனே 

எப்படி உயிருடன் 

இருக்கிறீர்கள் 

தள்ளியபோது 

நகர்ந்து கொண்டேன் 

விழுந்து இறந்த 

நீங்கள்தான் என்னுடன் 

பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் 

தேடுகிறாய்

உதிரம் மழையெனப் 

பெய்கிறது 

உன் ஆயுதத்திலிருந்து 

நீ தலைத் துவட்டிக் கொள்ள 

உயிர்கள் தேடுகிறாய் 

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1020-
தட்டினால் திறக்கத் 

தயாராக இருக்கிறது கதவு

நீங்கள் காத்துக் 

கொண்டிருக்கிறீர்கள் 

கதவு பார்த்துக் 

கொண்டிருக்கிறது

1021-

இரவைத் தொட்டு

உண்ணும் கனவுக்கு 

என் பசித் தெரியுமா

1022-

இந்த மனதைக் 

கடந்து விடுவதுதான் 

வாழ்நாள் முழுமைக்குமான 

போராட்டம்

1023-

இரவைத் தொட்டு 

உண்ணும் கனவுக்கு 

என் பசித் தெரியுமா

1024-

இந்த இருளைக் 

கடந்து வந்தது 

இருளின் ஆசிகளால்தான்

1025-

என் தற்கொலைதான் 

என் வாழ்வின் செய்தி 

என்ற வரியிலேயே அவன் 

தூக்கிட்டுக் கொண்டான் 

1026-

ஊதி நகர்த்திய மலை 

என்ற வரியை 

மலைகளுக்குச் சமர்ப்பிக்கிறேன்

1027-

கவனமாக 

என் பெயரைத் 

தவிர்க்கிறீர்கள்

மனதிற்குள் 

உச்சரித்துப் 

பார்க்கிறீர்கள்.

மீதிக் கேள்விகள்

கையிலிருந்த ரப்பரால் 

ஒவ்வொரு கேள்வியாக 

அழித்துக் கொண்டே வந்தேன் 

ரப்பர் முடிந்திருந்தது 

மீதிக் கேள்விகளில் 

இருந்த உயிர் 

என்னைக் 

கொன்று விடுவது போல் 

பார்த்துக் கொண்டிருந்தது 

பாடம்

பறக்கும் பாடத்தைப்
பறவைக்குச்
சொல்லித் தருகிறீர்கள்
அதைச் சிறகை வெட்டும்
முன் செய்திருக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1016-

மறந்து போன 

இடத்தில் 

பழைய கனவொன்று 

புதிதாக 

என்னைப் பார்க்கிறது 

மறந்து விடாமல்

1017-

நின்று இளைப்பாற 

நிழலில்லை 

இந்த வெயில் 

எனக்காக 

வேறு ஏதோ 

செய்தியை 

வைத்திருக்கக்கூடும்

1018-

வட்டம் எங்கே 

என்று தேடினேன் 

மையத்தில் 

ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தது 

1019-

வண்ணங்களைக் 

கொட்டிவிட்டு 

ஓவியங்களை 

எடுத்துக் கொண்டேன்

மன்னித்துக்கொள்

மனதில் சொருகப்பட்ட 

கத்திகளை எடுக்கும் போது 

நினைவில் 

உன் பெயரும் 

வந்து போகிறது 

மன்னித்துக்கொள் 

எதிரில் சந்தித்தேன்

மழையில் நனைந்து 

சென்ற கனவை 

எதிரில் சந்தித்தேன் 

தொலைவில் 

போன பின்புதான் 

தெரிந்தது 

அது என் 

கனவு என்று

எது சரி

மிருகங்களுக்கு மத்தியில்
வாழ்கிறோம்

மிருகங்களாக
வாழ்கிறோம்

எது சரி
கேட்கிறார் நண்பர்

எது சரி
கேட்கிறேன் நான்

எது சரி
சொல்லுங்கள் நீங்கள் 

தொங்கும் சொல்

பிரபஞ்சத்தைப் பிடித்து
தொங்கும் சொல்
ஊஞ்சலாகி விடுகிறது

உடைத்த எனக்கு

உடைந்த வார்த்தைகள்
வலிகளைத்
தருவதென்னவோ
உடைத்த எனக்குதான் 

வத்திப்பெட்டி அறையில்

வானம் 

உள்ளங்கையில்

இனி இந்த 

வத்திப்பெட்டி அறையில் 

வருத்தங்களின்றி 

உறங்கலாம் 

எதை எப்போது

நாவின் அடியில் 

கத்திகள் 

நாவின் மேல் 

பூக்கள் 

பேசிடும் நாவுக்குதான் 

தெரியும் 

எதை எப்போது 

எடுக்கும் என்று

எனக்குள்ளிருந்த யானை

மதம் பிடித்த 

திமிரை அடக்க 

பாகனானேன் 

எனக்குள்ளிருந்த யானை
வெளியேறியது

மற்ற சொற்கள்

ஒற்றைச் சொல்லை 

மீன் தொட்டியாக்கினேன் 

மற்ற சொற்கள் 

வந்து நீந்த

அந்தரங்கத்தில்

அந்தரங்கத்தில் 

தொங்குகிறது 

என் நிர்வாணம் 

ஈ மொய்க்கும் 

இறைச்சி என

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1009-

ஒளிந்து கொண்ட

கனவுக்குள்

வனம் இருந்தது

என்னை ஒரு

சிங்கமாக்கி

வெளி அனுப்பியது

1010

நினைவில் 

தவமிருக்கும் 

கண்ணீர்த்துளி

1011-

கனவில்

தொலையுங்கள்

கனவைத்

தொலைக்காதீர்கள்

1012-

உன் மௌனத்தில்

நீந்தும் மீன்தான்

என்னைப் பார்த்து 

சொற்களைத் துப்புகிறது 

1013-

வந்து சேர்ந்த வரியில்

யாரோ இருந்து

போன தடம்

1014-

மன்னிக்கப்

பழகிக் கொண்டீர்கள்

குற்றவாளிகள் 

அதிகமாகி விட்டார்கள்

1015-

அழித்த வரி கேட்டது

என் ஆயுள்

அவ்வளவுதானா என்று

தெரியவில்லை

பக்தனுக்கு 

கடவுள் தெரிந்தார் 

கடவுளுக்கு 

பக்தன் தெரிந்தான் 

பூசாரிக்கு 

இருவருமே தெரியவில்லை

விடிகையில்

நள்ளிரவில் 

மிதந்து மிதந்து 

வானத்தில் போய் 

ஒட்டிக் கொண்டேன் 

விடிகையில் 

துளியாய் 

வந்து விழிந்தேன்

போகும் போது

மலை உச்சியில் 

ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த 

மேகத்துடன் 

பேசிக் கொண்டிருந்தேன் 

போகும் போது 

மழையைப் 

பரிசளித்துவிட்டுச் சென்றது 

கனவு முடிந்திருந்தது

மரணத்தின் மேல் 

மரணத்தை 

அடுக்கி வைத்தேன் 

என் உயரம் 

வந்த போது 

எழுந்து விட்டேன் 

கனவு முடிந்திருந்தது

என்னைக் கேட்காதே

முன் சொல்லிடம் கேட்டேன்
அடுத்த சொல்
என்ன என்று
அது உன் வாக்கியத்தின்
சூட்சமத்தில் இருக்கிறது
என்னைக் கேட்காதே என்றது 

குறிப்புகள்

ஒரு குறையுமின்றி
எல்லாம் தந்து
பறக்க வேண்டாம்
எனச் சொல்லி
ஒரு பறவையை
அடைத்து வைத்திருந்தேன்

என்னை புதைக்காதே
வானத்தை நோக்கி
வீசி விடு என்ற
குறிப்புகளுடன்
இறந்து போயிருந்தது 

இவ்வளவு தூரம்

சுவடின்றி 

வெளியேறுகிறாய் 

இதற்கு நீ 

இவ்வளவு தூரம் 

வந்திருக்க வேண்டாம்

கதைக்காரன்

நீங்கள் யார்

கதைக்காரன்

சொல்வீர்களா

அதெல்லாம் முடியாது
வேண்டுமானால்
என் கண்களைப் பார்த்து
படித்துப் போ

சுடரிடம் கேட்டேன்

மனதால் உன்னை 

ஊதி அணைத்து விட்டேன் 

இன்னும் ஏன் 

அசைகிறாய் 

சுடரிடம் கேட்டேன்

அசைவது 

உன் மனம்தான் 

சுடரல்ல 

இருள் சொன்னது

சுழலும் கேள்விகளும் பதில்களும்

நீங்கள் யார் 

நான் யாரோ 

யாரோ என்றால் 

யாரோ என்றால் 

யாரோதான் 

சரிதான் 

தெரியாத ஒன்று 

உங்களுக்கு 

எப்படித் தெரியும் 

தெரிந்தால் வந்து 

சொல்கிறேன் 

ஆமாம் 

நீங்கள் யார்

நான் யாரோ 

யாரோ என்றால் 

யாரோ என்றால் 

யாரோதான் 

சரிதான் 

தெரியாத ஒன்று 

உங்களுக்கு 

எப்படித் தெரியும் 

தெரிந்தால் வந்து 

சொல்கிறேன் 

கடைசிச் சொல்

1-

இந்த வரியை 

எப்படி நெய்தீர்கள் 

என் 

நிர்வாணத்தால்

2-

ஒவ்வொரு சொல்லும் 

உதிர்ந்து கொண்டே வர

கடைசிச் சொல் 

பறந்துவிட்டது

3-

வெறுமையை 

கையேந்தி நிற்கிறேன்

நீ அன்பை 

நிரப்பும் போது 

அது பாத்திரமாகி விடுகிறது

4-

பொய் சொல்கிறாள் 

கண்ணீர்த்துளியை 

வரைந்து விட்டு 

மழைத்துளி என்று

எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்

நள்ளிரவில் 

மழை பெய்யும் போது 

என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள் 

எழுதிக் கொண்டிருந்தேன் 

அது மழைக்குத் தெரியுமா 

ஒன்றைப் பற்றி எழுதுவது 

ஒன்றுக்கு எப்படித் 

தெரியாமல் இருக்கும்

எனக்குப் பசிக்கிறது

எனக்குப் பசிக்கிறது 

ரொட்டித்துண்டைத் 

தருகிறீர்களா

எனக்கும் பசிக்கிறது

அப்படியா வாருங்கள் 

நம் பசியை 

பகிர்ந்து சாப்பிடுவோம் 

வேட்டையாடும் எழுத்து

பாய்ந்து கவ்வி 

வேட்டையாடும் எழுத்து 

கவனிக்க 

மறந்து விடுகிறது 

பூவின் விரிதலையும் 

அதன் உள் மனச் 

சொற்களையும்

ஒரே நேரம்

ஒரே நேரம் 

நம் இருவர் கண்ணிலும் 

கண்ணீர் 

பார்த்தபடியே 

புன்னகைக்கிறோம் 

இந்த உரையாடலை 

இதை விட நாம் 

சிறப்பாக 

முடித்திருக்க முடியாது 

விளிம்புக்குப் போகும் வரை

1-

பல்லக்கை 

பல காலமாக 

சுமந்து செல்கிறோம் 

உள்ளே இருப்பது 

சாத்தான் என்று 

உணராமல்

2-

ஒன்றும் தெரியாத என்னை 

மைதானத்தின் விளிம்பில் 

நிறுத்தி வைத்திருக்கிறீர்கள் 

விளிம்புக்குப் 

போகும் வரை  

விளையாடித்தான் 

ஆக வேண்டும்

முகச்சாயல்

கடந்து போன நபர் 

இறந்து போன நண்பனின் 

முகச்சாயலில் இருந்தார்

ஒரு கணம் கலங்கி 

கண் துடைத்து 

அவரைப் பார்த்து 

புன்னகைக்க 

புன்னகைத்தார்

அதுவும் அச்சு அசலாய் 

நண்பனைப் போலிருந்தது

மாதவா என்று 

மனதிற்குள் 

ஒரு சத்தம் 

துள்ளி எழுந்து 

அடங்கியது

நண்பன் போய்விட்டான் 

அவர் போய்விட்டார் 

நான் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்

சீட்டு விளையாட்டு

சாத்தானுடன் 

சீட்டு விளையாடியது 

தப்பாய் போயிற்று 

அது என் 

தோல்விகளை வைத்து 

விளையாடிக் கொண்டிருந்தது

பதில் இல்லை

சவப்பெட்டிக்கு
வண்ணம் பூசினேன்
மரணம் அழகானதா
சவப்பெட்டிக் கேட்டது
பதில் இல்லை
கண்ணீர்த் துளி
சவப்பெட்டியின் மேல்
விழுந்தது

நமக்குள் சுழலும் இசை

இசை நாற்காலி விளையாட்டில் 

இறுதிச் சுற்றில் 

நாம் இருவர் மட்டுமே 

ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம் 

எல்லோரும் வெளியேறி விட்டனர் 

இசைத்தட்டு சுழல்வதை நிறுத்தி 

நீண்ட காலமாகிறது 

நீ அமர்ந்துவிட வேண்டும் 

என்று நானும் 

நான் அமர்ந்து விட நீயும் 

ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்

நமக்குள் சுழலும் இசை 

நிற்கவே இல்லை 

ஒரு பறவை

என் விரலை 

கிளை என நினைத்து 

வந்தமர்ந்து 

உள்ளங்கை நீரைக் 

குடித்துப் போகிறது 

ஒரு பறவை 

பறந்து போகையில் 

மரமாகவும் 

நினைத்திருக்கக் கூடும் 

உங்களுக்குத் தெரியாது

கடைசிக் காட்சியை மட்டும் 

பார்க்க அனுமதிக்கிறீர்கள் 

இதுவரை நான் 

உங்கள் கதாபாத்திரங்களோடு 

பேசிக்கொண்டிருந்தது 

உங்களுக்குத் தெரியாது

நினைவின் அடுக்குகளில்

நினைவின் அடுக்குகளில் 

எந்த அடுக்கில் 

இருக்கிறாய் என்று 

தேடித் தேடி 

களைத்துப் போய் 

உறங்கி விட்டேன் 

உறக்கத்தின் அடுக்குகளில் 

விளையாடத் தொடங்குகிறாய்

ஓடுபவர்கள்

எனது கனவில் 

ஓடும் குதிரையும் 

குதிரையின் கனவில் 

ஓடும் நானும் 

வேகத்தில் 

வித்தியாசப்படலாம் 

ஆனால் ஓடுபவர்கள்

கல் சுவர்

கல் சுவரில் மோதி 

கண்ணாடிப் பட்டாம்பூச்சி 

உடைந்து போனது 

சில சில்லுகள் கிடந்தன 

பல சில்லுகள் பறந்தன

என்ன யோசனை

சட்டென நிறுத்திய நண்பர்

என்ன யோசனை என்றார்

தெரியவில்லை 

என்றேன்

யோசனையா

என்னையா

கேட்டார்

சிரித்தேன்

சிரிப்பின் காரணம் கேட்டார்

தெரியவில்லை 

என்றேன்

வேகமாகப் போய்விட்டார்

நடந்தேன்

என் கவலை எல்லாம்

திடீரென்று

இன்னொரு நண்பரை

இது போல்

சந்தித்து விடக்கூடாது

என்பதுதான்

தடுத்தது குரல்

கேசவா

என்ன யோசனை

அழிந்து கொண்டே வரும் வரி

முயலைப் பார்த்தபோது 

குழந்தை இல்லை 

குழந்தையைப் பார்த்தபோது 

முயல் இல்லை 

முயல்குட்டியைப் போல் 

ஓடுகிறாள் குழந்தை 

என்ற வரி 

அழிந்து கொண்டே வந்தது 

மான்யாவின் கடல்

கடல் பாத்து முடிச்சாச்சா 

போகலாமா 

கேட்கிறேன் மான்யாவிடம்

சிரித்துச் சொல்கிறாள்

அய்யோ அப்பா 

கடலப் பாத்துக்கிட்டே இருக்கணும் 

அது முடியவே முடியாது

கண்ணில்

யுத்தம் பற்றி 

எழுதிய கவிதையை 

சமாதானப் புறாவிடம் 

படித்துக் காட்டினேன் 

குருதியின் வலியை 

குறைத்திருக்கலாமே என்றது 

அப்போது 

அதன் கண்ணில் 

நீர் வடிந்தது 

காணவில்லை

நீல நிறப் பூனை

பக்கத்தில் 

பச்சை நிற எலி 

வரைந்தாள் மான்யா

நிறங்கள் சிதறிக் கிடக்க 

இரண்டையும் காணவில்லை

திரை

திரை விழுந்து விட்டது 

நாடகம் முடிந்து விட்டது 

எல்லோரும் 

வெளியேறி விட்டனர் 

நான் இன்னும் 

கதாபாத்திரத்தை விட்டு 

வெளியேறவில்லை

விளையாடு

இப்படித்தான் காய் 
நகர்த்துவார்கள் 

வியூகம் குறித்து 

விவாதிக்காதே 

விளையாடு