வானமும் தனிமையும்

நான் இருக்கும் 

இந்தச் சின்ன அறையை 

உங்கள் கையில் இருக்கும் 

மிகச் சிறிய பென்சிலால் 

மிக மிகக் குறைந்த நேரத்தில் 

நீங்கள் வரைந்து விடலாம்

அது குறித்து 

நீங்கள் பெருமைப்படத் 

தேவையில்லை 

இந்த அறையிலிருக்கும் 

வானமும் தனிமையும்

ஒருபோதும் 

உங்கள் கண்களுக்குத் 

தென்படப் போவதில்லை 

ரயிலில் பாடிய சிறுவன்

ரயிலில் பாடிய சிறுவனை

தம்பி எனக்கூப்பிட்டு

பத்து ரூபாய் கொடுத்தேன்

தம்பி என்று

இன்னொரு முறை

சொல்லச் சொல்லி

கேட்டு விட்டு

பணத்தைக் கொடுத்துப்

போய் விட்டான்

வேறொரு கதை

கதை முடிந்து விட்டதா

நீங்கள் முடித்து விட்டீர்களா

கேட்டார்

அவர் கேள்வியில் தொடங்கிய

வேறொரு கதையை

முடித்த கதையில்

இணைக்கலாமா என

யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்

எங்களுக்குத் தேவை

யாரோ ஒரு பெரியவர்

என் கைப் பிடித்து

அழைத்துப் போகச் சொல்கிறார்

நடுக்கத்துடன்

வழித் தெரியாமல்

தடுமாறி நிற்கும் நான்

அவரிடம்

இதை எப்படிச் சொல்வது

செய்வதறியாது

அவர் கையைப்

பற்றிக் கொள்கிறேன்

இப்போது

எங்களுக்குத் தேவை

சிறு அன்பு

சின்னப் புன்னகை

கொஞ்சம் உணவு

நிறைய நம்பிக்கை

ஒரு பாதை

ஒரே அறையில்தான் இருந்தார்கள்

உண்மை மங்கலாகத் தெரிகிறது
பொய் தெளிவாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

உண்மை தெளிவாகத் தெரிகிறது
பொய் மங்கலாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

உண்மை உண்மையாகத் தெரிகிறது
பொய் பொய்யாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

ஒரே அறையில்தான்
இருந்தார்கள்

நந்தினியின் பொய்கள்

நந்தினியிடம்

ஒரு நாளைக்கு

எத்தனை பொய்கள் சொல்வாய்

என்றேன்

கணக்கில் வைத்துக்கொள்வதில்லை என்றாள்

புன்னகைத்தபடி

புன்னகையும் பொய்யா

என்றேன்

உதட்டைச் சுருக்கி

உற்றுப் பார்த்தாள்

கண்களிலிருக்கும் ஆப்பிள்

கடைக்காரர்
துடைத்து வைத்த ஆப்பிளை
நீண்ட நேரமாகப்
பார்த்த குழந்தை
மெல்லப் போகிறாள்
அவள் கண்களிலிருக்கும் ஆப்பிள்
சுவையாக
நெஞ்சில் இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது

பொம்மையும் குழந்தையும்

குழந்தைக் கேட்ட

பொம்மை வாங்க

காசு இல்லை

பொம்மை மறக்க

வழி நெடுக

கதை சொல்லிக்கொண்டே

வருகிறார் அப்பா

உம் கொட்டுகிறது குழந்தை

கதை முடிந்து

நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு

அப்பா கேட்கிறார்

எப்பிடிம்மா கதை இருந்துது

குழந்தை சொல்கிறது

அப்பா இந்த கதைய

அந்த பொம்மைக்குச் சொல்ல்லாமா

போய் வாங்கிட்டு வரலாமா

பாக்கியவான்கள்

தாளமிட்டு

வானம் பார்த்து

கை குவித்து

ஆடியபடியே

பெரு மழையில் நனையும்

பைத்தியக்காரன்

தன்னை நிறுத்தி

மூச்சிறைக்க

வேடிக்கைப் பார்ப்பவர்களைப்

பார்த்துச் சொன்னான்

என் கண்ணீரைப் பார்ப்பவர்கள்
பாக்கியவான்கள்

பூ விற்கும் சிறுமி

ரயிலில்

பூ விற்கும் சிறுமியிடம்

இந்த ரயில் நீளத்திற்கு

பூ தர முடியுமா

எனக் கேட்டேன்

கால்களுக்கிடையில்

கூடையை

ஆடாமல் வைத்துவிட்டு

கைகளை அகல விரித்து

இவ்வளவு நீளமாவா

எனக் கேட்கிறாள்

அடுத்த நிகழ்ச்சியில்

தற்கொலைகளுக்கு

வருத்தம் தெரிவித்தார்கள்

இனியாவது

வரும்முன் காப்போம் என்று

விவாதத்தை முடித்தார்கள்

அடுத்த நிகழ்ச்சியில்

தொடங்கியது

ஆடல் பாடல்

தெரியவில்லை

வட்டத்தை 

ஏன் சதுரம் போல் 

வரைகிறீர்கள் என்றவரும்

சதுரத்தை 

ஏன் வட்டம் போல் 

பார்க்கிறீர்கள் என்றவரும் 

வடிவச் சிக்கலில் 

இருந்தார்களா 

மனச் சிக்கலில் 

இருந்தார்களா 

என்று தெரியவில்லை 

இந்தக் காத்திருப்பில்

இந்தக் காத்திருப்பில்

பொறாமை உதிர்ந்தது

வன்மம் உதிர்ந்தது

தேவையில்லாமல்

அதுவாய் சேர்ந்து போன

அத்தனையும் உதிர்ந்தன

நானும் உதிர்ந்தேன்

புதிதானேன்

நினைவின் ஆழத்தில்

நினைவின் ஆழத்தில்
இந்தச் சொற்கள்
என்ன செய்யும்

தவம் செய்யும்

பழுதான கடிகாரம்

அரசு பழுதாகி விட்டதா
அரசு இயந்திரம்
பழுதாகி விட்டதா
கேட்கிறார் ஒருவர்

அது அவர்களுக்குத்
தெரியுமா தெரியாதா
கேட்கிறார் இன்னொருவர்

கேட்டபடியே
நடக்கிறேன் நான்
பழுதான கடிகாரத்தில்
மணி பார்க்க முடியாமல்

உரையாடல்

பேசுவதில் தொடங்கி

மெளனத்தில் முடிகிறது

நல்ல உரையாடல்

என்றார் ஒருவர்

மெளனத்தில் தொடங்கி

பேச்சில் முடிகிறது

சிறந்த உரையாடல்

என்றார் இன்னொருவர்

மெளனத்தில் தொடங்கி

மெளனத்தில் முடிகிறது

அழகான உரையாடல்

என்றார் மற்றொருவர்

உங்களை யார் சொல்லச் சொன்னது

லாவகத்துடன்

விசிலடித்தபடி

புன்னகைச் சித்திரமாய்

சைக்கிள் ஓட்டிச் செல்லும் அவரை

நான் ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது

அந்த முதியவருக்கு

வயது எண்பது என்று

உங்களை யார்

என்னிடம் வந்து

சொல்லச் சொன்னது

சாத்தானிடம் வாங்கிய கடன்

சாத்தானிடம்
கடன் வாங்கியது
தப்பாய்ப் போயிற்று
கூட்டுத் தொகையை
மாற்றி மாற்றி
இன்னும்
கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது

முதலில் மீன் தொட்டி இறந்து போனது

உங்கள் வன்மம்
கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க
யாருக்கும் தெரியாதது போல்
சமயோஜிதமாக
தள்ளி உடைத்தீர்கள்
முதலில் மீன் தொட்டி
இறந்து போனது
இப்போது மீன்கள்
இறந்து கொண்டிருக்கின்றன

கனவில் வந்த வரிகள்

கனவில் வந்த வரிகளில்

பாடல் செய்தேன்

பாடியபடியே

உறங்கி விட்டேன்

விடிந்து எழுந்த பின்

சொற்கள் எதுவும்

நினைவில் இல்லை

இசை வடிவம் மட்டும்

அங்குமிங்குமாய்

கேட்டுக்கொண்டிருந்தது

கருத்து

நீங்கள் முதலில்
சொன்னக் கருத்தும்
இப்போது
சொன்னக் கருத்தும்
முரண்படுகிறதே
கவனித்தீர்களா

கவலைப்படாதே
அடுத்துச் சொல்லப்போவதில்
அதைச் சரி செய்து விடலாம்

விரிந்து கிடக்கிறது கேள்வி

பறவையை விட்டு

ஏன் பிரிந்தாய்
சிறகிடம் கேட்டேன்
நீந்திப் பழக என
பதில் வந்தது
-------
கால்களின் கீழே
விரிந்து கிடக்கிறது கேள்வி
கடந்து போனால்
கண்டடையலாம்
பதிலையும் என்னையும்
--------
இந்தப் பூச்செடி
தலை அசைத்து
ஏதோ சொல்கிறது
என்ன என்றுதான்
தெரியவில்லை
-----
உன்னைப்
பார்க்க விரும்பவில்லை
உணர விரும்புகிறேன்
----
பிறந்த பூனைக்குட்டி
கண் விழிப்பதைப் போல
என் சொற்கள்
உன்னைப் பார்க்கின்றன
------
ரயில் போய்விட்டது
தண்டவாளத்தில்
ரத்தம் மின்னுகிறது
தூரத்திலிருந்து
ஆடு மேய்க்கும் சிறுமி
சத்தமிட்டபடியே
வேகமாக
ஓடி வந்துகொண்டிருக்கிறாள்
-------
வனமே
உன்னைப் பாட
ஒரு புல்லாங்குழல்
கொடு
போதும்
------
வளைந்து செல்லும்
நீண்ட கோட்டை
வரைந்து
நதி என்கிறாள் குழந்தை
இல்லை என்பது போல் பார்க்க
அதிலிருந்து நீரள்ளி
முகத்தில் தெளிக்கிறாள்
------
கிரீடம்
நசுங்கிப் போய்
துருபிடித்து விட்டது
ஆனாலும்
ராஜ ரோஷம்
குறையவில்லை
-------
கம்பியை
கிளையாக்கியது
அமர்ந்து போன பறவை
------
நான் ஓய்வெடுக்க விரும்பும்
நாற்காலியை
உங்களை யார்
இப்போதே
செய்யச் சொன்னது

-குங்குமம் இதழில் (10.8.2015) வெளியானது-

எனது பிரார்த்தனை

கதை படிக்கும் முதியவரை
வரைந்து காட்டுகிறாள் குழந்தை
எனது பிரார்த்தனை எல்லாம்
அவர் இறந்து போவதற்குள்
அந்தப் புத்தகத்தை
படித்து விட வேண்டும்
என்பதுதான்

அம்மணமாக ஓடுகிறான்

அம்மணமாக ஓடுகிறான்
பைத்தியக்காரன் என்றவர்கள்
வேடிக்கைப் பார்த்தார்கள்
அம்மணமாக ஓடுகிறான்
மனிதன் என்றவர்
ஆடை கொடுக்க
ஓடிக்கொண்டிருந்தார்

அருகில்...

அருகில் போய்
விலக்கி இருக்கலாம்
காப்பாற்றி இருக்கலாம்
ஏதேனும் செய்திருக்கலாம்
வன்மம் மோதி
மனிதம் சாய்ந்தது
என்ற வரியுடன்
தன் கடமையை
முடித்துக் கொண்டார்

தற்கொலைக் கவிதை

தண்டவாளத்தில்

தலை வைத்து

அவன் தற்கொலைக் கவிதையை

யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்

வியூகங்கள்

பாதைகளை
மாற்றி வைக்கிறீர்கள்
வியூகங்களால்
வந்தடைகிறேன் 

ரயில்

ரயில்
ஓட்டுபவரின் கண்களால் பார்க்கிறது
என்றாள் குழந்தை
அப்போது ரயில்
ஒரு பாலத்தின் மீது
போய்க் கொண்டிருந்தது
அதை நான்
குழந்தையின் கண்களால்
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்

என்னைப் பார்த்து

என்னைப் பார்த்து
கருணையோடு
புன்னகைக்கும் பெண்ணுக்கு
பார்வை இல்லை என்று
நீங்கள் சொல்வதை
என்னால் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது

எப்படி கிடைத்தாய்?

ஒரு முறை
தான் தொலைந்து போனதை
சொன்னாள் சிறுமி மன்யா

எப்படி கிடைத்தாய்?
கேட்டேன்

நானே கண்டுபிடித்து
வந்து விட்டேன்
என்று சொன்னாள்
ஆச்சரியமாக

நள்ளிரவில்

நள்ளிரவில்
பீடி புகைத்தபடி
போஸ்டர் ஒட்டியவரிடம்
கேட்டேன்
படம் நல்லா இருக்குமா
பசையை பிசைந்தபடி சொன்னார்
படம் ஓடனா
அவுங்களுக்கு நல்லா இருக்கும்
வாழ்க்கை ஓடன
நமக்கு நல்லா இருக்கும்

உணராமல் போனோம்

பேசத்தான் வந்தோம்
பேசினோம்
பிரிந்துப் போனோம்
மீதி இருக்கும்
இந்தச் சொற்களில்தான்
உண்மையான உரையாடல்
இருந்தது என்பதை
ஒருவரும்
உணராமல் போனோம்

மூன்று பொம்மைகள்

மிகப்பெரிய பொம்மையை
கேட்கிறாள் குழந்தை
மிகச்சிறிய பொம்மையை
எடுக்கிறார் அப்பா
இரண்டுக்கும் நடுவில்
இருக்கும் பொம்மையை
பார்க்கிறாள் அம்மா

வண்ணங்கள் களைப்படையும் போது

வரைந்து முடித்து 

விழித்திருக்கும் சிங்கம் 

என்று பெயர் வைத்தாள் மான்யா

உன் சிங்கம் 

எப்போது உறங்கும் 

கேட்டேன் 

உடனே சொன்னாள் 

வண்ணங்கள் 

களைப்படையும் போது

சுவர்

நீ ஒரு 

கல் வைத்தாய் 

நான் ஒரு 

கல் வைத்தேன் 

நமக்கிடையே 

ஒரு சுவரை 

உருவாக்கிக் கொண்டோம்

இருந்தது

என் ஸ்வெட்டரைப் பார்த்த
பெரியவரின் கண்களில்
நடுக்கம் இருந்தது

நடந்தேன்

இப்போது என்னிடம்
நடுக்கம் இருந்தது

பெரியவரிடம்
ஸ்வெட்டர் இருந்தது

கதாபாத்திரங்கள்

மது அருந்திக்கொண்டிருந்தனர் 

கதாபாத்திரங்கள் 

எனக்குக் கொஞ்சம் 

கிடைக்குமா 

கேட்டேன் 

எழுத்தின் போதை 

போதும் உனக்கு 

எனச் சொல்லி 

கதவடைத்துக் கொண்டனர்

கூடு

கூடு விட்டு
கூடு பாயும்
ஒருவரை சந்தித்தேன்
இப்போது
எந்த கூடு என்றேன்
இதற்கு பதில்
சொல்வதற்குள்
மாறி இருக்கலாம்
கேள்வியைத்
தவிர்த்து விடலாமே என்றார்

பூங்கொத்து

பூங்கொத்து வாங்கிக்கொண்டு புறப்பட்டேன்
வழியில் குழந்தை வாங்கிக்கொண்டது
வெறும் கையுடன் உன்னைச் சந்தித்து
விஷயத்தைச் சொன்னேன்
குழந்தை போலச் சிரித்தாய்
அப்போது
நான் தந்தப் பூங்கொத்தை
அந்தக் குழந்தை
உன் கையில்
தந்து கொண்டிருந்தது

பிரியமும் விஷமும்

வேறு வழியின்றி

உன்னைக் கொல்ல

வந்திருக்கிறேன்

தேநீர் தருகிறாய்

உன் கண்களைப் பார்த்தபடி

அருந்துகிறேன்

உன்னைப் காப்பாற்ற

நீ தந்த

பிரியமும் விஷமும் கலந்த

இந்த தேநீரை

நான் அருந்திதான் ஆகவேண்டும்

பிரபஞ்சத்திலிருந்து

பூ வரைந்தாள் மான்யா 

வாசம் 

வண்ணத்திலிருந்து வருகிறதா 

ஓவியத்திலிருந்து வருகிறதா

கேட்டேன் 

பிரபஞ்சத்திலிருந்து 

பதில் சொன்னாள்

வழியில்

வரும் வழியில்
முடிவை
மாற்றிக் கொண்டிருந்தால்
வாழ வழி இருந்திருக்கும்
விழும் வழியில்
அது தோன்றியதால்
முடியாமல் போயிற்று

பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

நம்மிருவருக்கும் 

ஒரே பெயர் 

என் பெயரில் 

ஈக்கள் மொய்க்கின்றன 

விரட்டி விடுகிறீர்கள் 

உங்கள் பெயரில் 

பட்டாம்பூச்சி அமர்ந்திருக்கிறது 

பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

அழைத்து வருகிறேன்

கிளை போல்

கிழித்தக் கோட்டில்

ஒரு பறவை வந்தமர்ந்த்து

கண் துளிர்க்கப்

பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்

மரம் வரை

மற்ற நண்பர்களை

அழைத்து வருகிறேன் என்று

சொல்லிவிட்டுப் போனது

பயணித்தல்

பயணிப்பது 

சுகமானதாக இருக்கிறது 

என்ற வரி 

என்னிடமிருந்தது 

நின்றுகொண்டே பயணிப்பது 

கடுமையானதாக இருக்கிறது 

என்ற வரி 

அவரிடமிருந்தது

ஒரு சீட் காலியாக 

அவரை அமரச் சொன்னேன்

இப்போது 

என் வரிக்கு 

அவர் மாறக்கூடும்

சாலை ஓவியக்காரன்

நேரங்களும் 

வண்ணமாய் கரைய 

சாலை ஓவியக்காரன் 

வரைந்து முடித்தான் 

அவன் முடித்த கணம் 

மழை பெய்தது 

எல்லோரும் ஓடிப்போய் 

ஒதுங்கி நின்றார்கள் 

ஓவியத்தை 

எடுத்துச் செல்ல முடியாமல் 

நனைந்தபடியே 

அவன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்

சந்திக்கும் புள்ளியில்

அறியாமையும் அறிவும் 

சந்திக்கும் புள்ளியில் 

நீங்கள் என்னையும் சந்திக்கலாம் 

உங்களையும் சந்திக்கலாம்

ஒற்றைச் செருப்பு

ஒற்றைச் செருப்பை
கையில் மாட்டியபடி
சிரித்துப் போகும் அவனை
பைத்தியக்காரன் என்றார்கள்
நான் இன்னொரு செருப்பைத்
தேடிப்போகும்
மனிதன் என்றேன்

மலைப் பிரசங்கம்

1-

உன் மலைப் பிரசங்கம் கேட்க 

ஓடி வரும் நான் 

மந்தையிலிருந்து 

பிரிந்த ஆடு

2-

மேஜையின் மேல் 

நீ வைத்துவிட்டுப் போன 

கண்ணீர்த்துளி 

இன்னும் காயாமல் 

என் பதிலுக்காக 

காத்திருக்கிறது

3-

என் கையிலிருந்த 

சுடரை 

அணைத்து விட்டீர்கள் 

என்னை அணைக்கப் 

போராடுகிறீர்கள்

4-

ஆண்டாண்டு காலமாய் 

முரசை அறைகிறீர்கள் 

ஆனாலும் உங்களுக்கு 

சத்தம் எழுப்பத் தெரியவில்லை

5-

நீங்கள் திருத்திய கதை 

நான் யோசித்த 

கதை அல்ல

6-

வரிசையில் 

காத்திருக்கிறேன் 

வரிசையும் 

காத்திருக்கிறது 

மூன்று கவிதைகள்

1-
முடிந்த மழை 

தூறலில் 

முகம் காட்டும்

2-

நகர்ந்து நகர்ந்து 

ஓவியமாகப் பார்க்கிறது புகை 

ஓவியமாகப் பார்க்கிறேன் நான்

3-

இருளில் 

என்னைக் கண்டெடுத்தேன் 

வெளிச்சத்தில் 

தொலைத்து விட்டேன்

அழைத்துப் போகிறேன்

சொற்கள் உன்னை 

அழைத்துப் போகிறதா 

வாக்கியங்கள் உன்னை 

அழைத்துப் போகிறதா 

எதுவுமில்லை 

நான்தான் என்னை 

அழைத்துப் போகிறேன்

உறங்கும் வட்டம்

உடல் குவித்து
மையத்தில்
உறங்கிக் கொண்டிருந்தது வட்டம்
மறுபடி வந்து
பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று
எழுப்பாமல் வந்து விட்டேன்

நிசப்த தவம்

சொற்களை கற்பூரமாக்கி 

நாவின் மேல் வைத்து 

ஏற்றுகிறேன் 

அசைந்து முடிகிறது 

சுடர் 

இனி நான் 

போகலாம் 

சரியாக கேட்கவில்லை

நன்றாக காற்று வரும்படி
மின்விசிறி உள்ள அறை
வேண்டும் என்று
அவன் சொன்னதை
அவர்கள் அப்போது
சரியாக கேட்கவில்லை
காலையில்தான்
புரிந்து கொண்டார்கள் 

எனக்கும்

இறந்து போன 

தாயின் மடியிலேயே 

நீணட நேரமாக 

அழுது கொண்டிருக்கிறது குழந்தை 

யாராவது போய் 

குழந்தையைத் தூக்குங்கள் 

அப்படியே வந்து 

எழுதிய எனக்கும் 

ஆறுதல் சொல்லுங்கள்

ஒற்றை வரி

எழுதிய ஒற்றை வரியை 

ஊதி 

நூலாக்கி விட்டேன் 

இந்த முனையை 

நான் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் 

எதிர் முனை 

வானத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது

ஏழு நிமிடங்கள்

ஏழு நிமிடங்கள் 

அந்தக் கயிறுடன் 

அவன் பேசிக் கொண்டிருந்தான் 

எட்டு 

ஒன்பது 

பத்து 

இந்த நிமிடத்தில் 

அந்தக் கயிறு பற்றிய தகவலை 

உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியது 

அவசியமாகிறது 

அது 

தற்கொலைக் கயிறு 

பழைய நண்பர்

பார்க்காமல் போகிறார் 
பழைய நண்பர்
அவர் கால்களில் இருப்பது 
தவிர்க்க நினைத்த வேகமா 
எதையோ தேடிய ஓட்டமா 
தெரியவில்லை
நின்றிருக்கிறேன்
நினைவின் வடுவைத்
தடவியபடி

அவருடன்

கைத்தட்டிக் கூப்பிட்டவர்
அவரை என்றார்
உங்கள் கைத்தட்டலில்
என் பெயர் இருந்ததால்
திரும்பி விட்டேன் என்றேன்
சிரித்தபடி கடந்து போனார்
அவருடன் 

குரூரத்தின் குருதி

நீங்கள் சுட்டப் பறவை 

என் கையில் 

விழுந்திருக்கிறது 

வழிகிறது 

பறவையின் குருதி 

என்று என்னால் எளிதாக 

சொல்ல முடியவில்லை 

உங்கள் குரூரத்தின் குருதி 

என்று சொல்லாமல் 

இருக்கவும் முடியவில்லை

எப்போதும் போல்

துயரம் போல் 

பெய்கிறது மழை

என்றவரும் 

சந்தோஷம் போல் 

பெய்கிறது மழை 

என்றவரும் 

எதிரெதிர் மாடியிலிருந்து 

பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் 

எப்போதும் போல்
பெய்து கொண்டிருந்தது மழை

உங்களால் முடியுமா

கைகோர்த்து வந்தவன் 

உன் கழுத்தை 

நெரிக்கப் போகிறேன் என்றான் 

உங்களால் முடியுமா 

என்றேன் 

என் பிரேதத்தைத் தாண்டி 

இன்னொருவன் கைகோர்த்தபடி 

போய்க்கொண்டிருந்தான் 

குழந்தைச் சொன்னக் கதை

அப்பா சொன்னக் கதையில்
பாகன் யானையுடன்
நகரில் திரிந்து கொண்டிருந்தான்
குழந்தைச் சொன்னக் கதையில்
பாகன் டீ குடித்துக் கொண்டிருந்தான்
யானைக் காட்டிற்குப் போய் விட்டது

வனம்

தன் வனத்திற்கு 

வரச் சொல்கிறது 

வரைந்த பட்டாம்பூச்சி 

தன் அறைக்கு 

வரச் சொல்கிறாள் 

வரைந்த குழந்தை

தண்டவாளம் பக்கத்தில்

அவளே கேள்விக் கேட்டு
அவளே பதிலும் சொன்னாள்

பட்டாம்பூச்சியின் மேல்
ரயில் மோதினால்
என்னாகும்

உயிர் பறந்துப் போகும்

மறுநாள் காலை
தண்டவாளம் பக்கத்தில்
அவள் சடலம் கிடந்தது

அவளைச் சுற்றி
பறந்துக் கொண்டிருந்தன
பட்டாம்பூச்சிகள்

குட்டிப் பூனை

குட்டிப் பூனை 

உன்னைப் பார்க்க வந்துது 

நீ சத்தம் போட்டதால் 

ஓடிப் போனது 

கீழ்வீட்டுக் குழந்தையிடம் 

விளையாட்டாகச் சொன்னேன் 

பூனைக்காகக் காத்திருக்கிறாள் 

அமைதியாக

ஒளி வட்டம்

தலைக்குப் பின்னால்
அடிக்கடித் திரும்பிப்
பார்த்துக் கொண்டார்
அவருக்குத் தெரிந்த
ஒளி வட்டம்
மற்றவர்களுக்குத் தெரியவில்லை

சொல்/வாக்கியம்

நிற்கும் போது நான் 

சொல் 

சொல்லிப் பாருங்கள் 

நடக்கும் போது நான் 

வாக்கியம் 

படித்துப் பாருங்கள்

மறந்துப் போய் விட்டது

காத்திருப்பது மட்டுமே
மனதில் உள்ளது
எதற்கு
காத்திருக்கிறேன் என்பது
மறந்துப் போய் விட்டது

கதையில் எரிந்த மெழுகுவத்தி

கதையில் எரிந்த 

மெழுகுவத்தியை 

ஊதி அணைத்தேன் 

வார்த்தைகளில் வழிந்து 

பக்கங்களைப் 

படிக்க முடியாமல் 

செய்து விட்டது

காயத்தின் நிழலில்

காயத்தின் நிழலில் 

வலி இளைப்பாறும் 

என்று எழுதிய வரியை 

மருந்தாக்கப் பார்க்கிறேன் 

ஆனாலும் 

வலிக்கவே செய்கிறது 

பைத்தியக்காரனின் பிரியம்

மழையில்
ஒரு தேநீர் கேட்டு
என்னைத் தொட்டு
முத்தமிட்ட
பைத்தியக்காரனின் பிரியம்
நெகிழச் செய்தது
ஆனாலும்
எல்லோரும் அவனை
விரட்டிய போது
பேசாமல்
வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்

யாரேனும் சொல்லுங்கள்

தற்கொலைக்கு ஓடுபவனை
எதற்குக் கொலை செய்ய
ஓடுகிறீர்கள்
என்ற வரியில் இருப்பவன்
என்ன ஆவான்
யாரேனும் சொல்லுங்கள்