அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1095-

 அது மலையல்ல 

நீங்கள் 

நகர்த்தி சேர்த்த 

பொய்கள்

 1096-

 தூது வந்த புறா 

ஆயுதத்தின் மேல் 

அமர்ந்திருக்கிறது

 1097-

மேல் நீந்தும் 

மீனானேன் 

ஆழம் போய் 

நீரானேன்

1098-

சாவி துவாரத்தின் வழியே 

பார்க்கும் போது 

சாவிதுவாரமும் 

சேர்ந்து பார்க்கிறது

1099-

கனவுகளில் 

அறைந்து கொள்கிறேன் 

வேண்டாம் சிலுவை

1100-

நினைவுகளே 

பரமபதம் 

பாம்பு 

ஏணி 

எல்லாம் 

ஆடத்தான் வேண்டும்

யாராவது ஒருவர்

யாராவது ஒருவர் 

உண்மை பேசுவார்கள் 

என்ற எதிர்பார்ப்பில் 

அறையிலிருந்த எல்லோரும் 

பொய் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் 

இசை

கொஞ்சம் காற்றும் 

துளைகளை 

மூடித் திறக்கும் 

விரல்களும்தான் 

என்னுடையது 

இசை பிரபஞ்சத்தினுடையது 

புல்லாங்குழல் வாசித்த 

கலைஞன் சொன்னான்

ஒவ்வொரு முறையும்

நீ இவ்வளவு
பொய் சொல்வாய்
என்று தெரிந்திருந்தால்
நான் பேசி இருக்க மாட்டேன்
நாக்கு சொன்னது

ஒவ்வொரு முறையும்
இதையே சொல்கிறாய்
தோற்றுப் போகிறாய்
மனம் சொன்னது

உச்சியிலிருந்து

மலை உச்சியிலிருந்து 

விசிலடித்தபடி 

இறங்கி வருவதைப் போல 

கற்பனை  செய்து கொள்கிறேன் 

அது இப்போது

ஏறுவதை 

இலேசாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது 

வெளிச்சம்

தாளில் வெளிச்சம் 

எழுதுவதைப் போல 

வெளிச்சத்தை என்னால் 

எழுத முடிவதில்லை 

பாம்பைப் பற்றிய கவிதை

பாம்பைப் பற்றி
எழுதிய கவிதையில்
விஷம் இருந்தது
அது பாம்பின் விஷமா
என் விஷமா
தெரியவில்லை

பனித்துளிக் கண்கள்

புல் தன்

பனித்துளிக் கண்களால் 

மொத்த வனத்தையும்

பார்க்க நினைத்தது 

அதற்குள் காட்சி 

மறைந்து போனது 

நேரம்

பழுதடைந்த கடிகாரத்தில்
நேரம் பார்க்கிறான்
அவனுக்கு சரியாய் காட்டுகிறது
மற்றவர்களுக்கு
அவனை தப்பாய் காட்டுகிறது 

நீங்கள் அங்கேயேதான் இருக்கிறீர்கள்

நீங்கள் அங்கேயேதான் இருக்கிறீர்கள்

உங்கள் கண்களிலிருந்து 

சைத்தான் வெளியே வந்து 

எட்டிப் பார்த்து 

வெறுப்பைத் துப்பி 

கதவடைத்துப் போகிறது 

நீங்கள் அங்கேயேதான் இருக்கிறீர்கள் 

இப்போது இன்னும் கொஞ்சம் 

சுகமாய் சாய்ந்து 

காது குடைந்தபடி

இடையில் இருக்கும் கதை

நான் சொன்ன கதைக்கும் 

நீங்கள் கேட்ட கதைக்கும் 

இடையில் இருக்கும் கதை 

நம் இருவருக்கும் 

தெரியாத கதை 

நதியில்

நதியில் 

மிதந்து போகும் நதியை 

எவ்வளவு பேர் 

பார்த்திருக்கக்கூடும் 

இறந்து கிடந்தேன்

எல்லா கனவுகளையும் 

வரிசையாய் 

நிற்க வைத்து 

ஒவ்வொன்றாய் 

சுட்டுக் கொன்றேன் 

கடைசியில் நானும் 

இறந்து கிடந்தேன் 

விளிம்பு நோக்கி

இந்த முறையும் விழவில்லை விளிம்பிலிருந்து திரும்புகிறேன் என்றாலும் மீண்டும் விளிம்பு நோக்கிப் போகிறேன்

வரும் வழியில்

வரும் வழியில்

யானையையும் பாகனையும் 

பார்த்தேன்

பாகனை என் பக்கத்தில் வந்து 

நிற்கச் சொன்னேன்

யானையைச் சுற்றி 

ஒரு காடு வரைந்தேன்

யானை தும்பிக்கை நீட்டி 

என்னைத் தொட்டு விட்டு 

காட்டில் ஓடி மறைந்தது

பாகனை ஒரு கடையில் 

வேலைக்கு சேர்த்து விட்டேன்

அங்கு அவன்சந்தோஷமாய் 

யானை பொம்மைகள் 

விற்றுக் கொண்டிருக்கிறான்

இரண்டும் சரி

அலைகள் குழந்தையுடன் 

விளையாடுகின்றன 

என்கிறார் அப்பா 

குழந்தை அலைகளுடன் 

விளையாடுகிறது 

என்கிறாள் அம்மா 

இரண்டும் சரி 

என்கிறது கடல்

குருதியை மட்டும்

எல்லா வண்ணங்களையும் 

உடனே எடுத்துக்கொண்டு 

தூரிகை வரைகிறது 

குருதியை மட்டும் 

கொஞ்சம் உணவாக 

உட்கொள்கிறது

ஓடுகிறீர்கள்

அழகாக வருடிக் கொடுக்கிறீர்கள் 

அந்த சுகத்தில் லயித்தபடியே 

குற்றவாளி தப்பித்து விடுகிறான் 

பிறகு பதறி அடித்துக்கொண்டு 

காவல் நிலையம் ஓடுகிறீர்கள் 

புகார் கொடுக்க

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1089-

இப்படித்தான் 

புதைந்து போயின 

எத்தனையோ சொற்கள் 

முளைக்குமென்று 

காத்திருக்கிறேன் 

நீரூற்றி

1090-

என்னைத் தேடி 

வந்தேன் 

வருகிறேன் 

வந்துகொண்டிருப்பேன் 

1091-

கண்ணீரில் 

வழிவது 

தப்பித்த கனவா

1092-

ஆசை மறந்தால் 

நிம்மதியாக வாழலாம் 

என்றார் குரு 

நிம்மதிதான் 

என் ஆசை 

என்றான் அவன் 

1093-

குழந்தை எறிந்த பந்து 

முடிவிலி நோக்கிப் போகிறது 

எடுக்க ஓடுகிறாள் 

வளர்ந்து கொண்டே

1094-

தந்திரம் பழக

அன்பு 

வெளியேறும்

இரண்டு குழி

இந்த கோபத்தை 

வைத்துக்கொண்டு 

ஒன்றும் செய்ய முடியாது 

ஆழக்குழி பறித்து 

அதில் போட்டு மூடு என்று 

நண்பனிடம் சொன்னேன் 

வா இரண்டு குழி 

வெட்டலாம் என்று 

என்னையும் கூப்பிட்டான் 

இருக்கிறது

இந்த குகைக்குள் பயணிப்பது 

எளிமையாக இருக்கிறது

இந்த இருளுக்குள் பயணிப்பது

கடினமாக இருக்கிறது

இந்த குகைக்குள் பயணிப்பது 

கடினமாக இருக்கிறது

இந்த இருளுக்குள் பயணிப்பது

எளிமையாக இருக்கிறது

எதுவும் செய்யாமல்

மதம் பிடித்த 

யானையானது 

என் நிழல் 

ஒன்றும் செய்யாமல் 

பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் 

அதுவும் எதுவும் செய்யாமல் 

நிழலாகி விட்டது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1083-
சமாதியின் மீது
விழுந்த பூக்கள் 
நகர்ந்து நகர்ந்து
இடம் மாறுகின்றன

1084-
என்னை வெல்ல 
நான் 
தோற்க வேண்டும்

1085-

விரட்டிய கையில்   

இருந்தது 

பறவைக்கான சோறு

1086-

என் கதையில் 

பெரிதாக 

எதுவும் இல்லை 

சிறிதாக 

நானிருக்கிறேன்

1087-

பசித்திருப்பவர்கள் 

வயிற்றிலிருந்தே 

ஆயுதம் எடுப்பார்கள்

1088-

உறைந்து போயிருக்கிறேன்

மீண்டு வர

உத்தேசமில்லை

இரண்டு மெழுகுவத்திகள்

இரண்டு மெழுகுவத்திகள்

தம் சுடரில் அசையும் 

அழகு பற்றி பேசின

தம் நிழல்கள் தாளலயத்துடன் 

நடனமிடுவதை ரசித்தன

உரையாடல் 

வெளிச்சம் சார்ந்தே நீண்டது

இரண்டும் 

கடைசி வரை 

தாம் உருகுவது பற்றி 

பேசிக் கொள்ளவே இல்லை

வேறு பொருட்கள்

வேறு பொருட்கள் இல்லை 

இந்த அறையில் 

நான்தான் இருக்கிறேன் 

ஒரே ஒரு 

பொருளைப் போல

ஒற்றைத் தீக்குச்சி

1-

உரசினால் 

இழந்து விடுவேன் 

அப்படியே இருக்கட்டும் 

ஒற்றைத் தீக்குச்சி

2-

அடுக்கி வைத்த 

கேள்விகளைத் 

தள்ளி விட்டேன் 

கலைந்து கிடந்தன 

பதில்கள்

முடிப்பதற்குள்

சொல்லி முடிப்பதற்குள் 

மறைந்து போனது 

பனித்துளி 

மீதிச் சொற்களை 

புல்லின் அடியில் 

கொட்டிவிட்டு வந்தேன் 

கண்ணாடிப் பெட்டி

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் 

படுத்திருக்கும் அப்பாவை 

சத்தம் போட்டு 

எழுப்புகிறது குழந்தை 

அப்பாவுக்கு கேட்கிறது 

ஆனாலும் 

அப்படியே இருக்கிறார்

அழைத்துப் போனது

அலை வந்து 

இழுத்துப் போனது

என்று சொல்கிறார்கள் 

எல்லோரும் 

அவள் இருந்திருந்தால் 

சொல்லி இருப்பாள் 

அலை வந்து 

அழைத்துப் போனது என்று

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1076-

வெகு ஆழத்தில்

தியானம் செய்யும்

கனவின் ஆழத்தில்

இருக்கிறேன் நான்

1077-

பயம் 

துரத்திக்கொண்டே இருக்கிறது 

நல்லது 

ஓடிக்கொண்டே இரு

1078-

என் பிரார்த்தனை தட்டில் 

பாவங்கள்

ஆனாலும் 

கடவுள் முன் நிற்கிறேன்

1079-

நாளை நான் 

கிடைக்கக் கூடும் 

அதற்கு இன்று 

தொலைய வேண்டும்

1080-

இந்த வாக்கியம் 

உண்மையாக எளிமையாக 

இருந்தது

அழகாக்கியபோதுதான் 

பொய்யும் பூதமும் 

சேர்ந்து விட்டது

1081-

தட்டி எழுப்புகிறது 

கேள்வி

நானே பதிலாகிறேன்

1082-

நிராயுதபாணி 

நெஞ்சில் ஒலிக்கிறது 

நானே ஆயுதம்

வேட்டை நாய்கள்

எல்லோரையும்
வேட்டை நாய்களாக்கி விட்டோம்
மனம் வருந்திச்
சொன்னார் பெரியவர்
என் கண்களிலிருந்த
வேட்டை நாய்
வெளியே வந்து
அவர் கால்களை
நக்கிக் கொண்டிருந்தது

சாவி துவாரத்தில்

சாவி துவாரத்தில்
இறந்து கிடக்கிறது
ஒரு கண்
அதன் இமைகள்
துடித்தபடி

நகரும் கதை

1-
அதர்மம் 
நடிக்கிறது
தர்மம் 
பார்க்கிறது

2-

நீ எப்போது 

சைத்தான் ஆனாய் 

இரக்க மனதை 

இறக்கி வைத்தபோது 

3-

எழுத்தில் 

ஓய்வெடுக்கிறேன்

என்றாலும் எழுதுகிறேன்

4-

கதை நகர்வதைப் 

பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்

நகர்வின் 

அழகில் மயங்கி 

எழுதுவதை 

மறந்து விட்டேன்

5-

பேராசையை 

மனதிற்கு ஊட்டிவிட்டு 

அதை பசியுடனேயே இருக்க 

பழகி வைத்திருக்கிறோம்

இழு

இழுக்க முடியுமா 

இந்த தேரை 

முடியும் 

இழு 

தேரே சொன்னது

கேட்டுத் துளைக்கிறாள் மான்யா

காட்டில் கொண்டு போய் 

விட்டுவிடலாமா 

சர்க்கஸ் சிங்கத்தை 

பார்க்க விடாமல் 

கேட்டுத் துளைக்கிறாள் மான்யா

மறுநாள் 

அவள் வரைந்த வனத்தில் 

அந்த சிங்கம் 

உலவிக்கொண்டிருந்தது

கொம்பு

எனக்குத் தலையில் 

கொம்பு முளைத்திருக்கிறது 

என்கிறீர்கள் நீங்கள் 

உங்களுக்குத் தலையில் 

கொம்பு முளைத்திருக்கிறது 

என்கிறேன் நான் 

இருவரும் இல்லை 

என்கிறோம் 

கண்ணாடியில் 

பார்க்கிறோம் 

கண்ணாடியில் 

கொம்பு முளைத்திருக்கிறது 

உணர்வின் மையம்

எழுதினேன் 

சித்திரம் கிடைத்தது 

வரைந்தேன் 

சித்திரம் கிடைத்தது 

ஒன்று போலில்லை 

மற்றொன்று 

ஆனாலும் 

உணர்வின் மையம் ஒன்று

ஒரு பகல் நேரத்தில்

1-

முழு கடலையும்

மறைக்கிறான்

சுண்டல் விற்கும் சிறுவன்

2-

நதி கண்களில்

வழிகிறது

மணல் லாரிகளில்

நீந்துகின்றன மீனகள்

3-

எனது காட்சி

இன்னும் வரவில்லை

திரை இறக்குபவனை

பதட்டத்துடன் பார்க்கிறேன்

4-

இது ஒரிஜினல் ரத்த்த்தில்

வரைந்த ஓவியம்

இதற்கு ரத்தம் தந்தவர்

பக்கத்தில்

இறந்து கிடக்கிறார் பாருங்கள்

அவரை அடக்கம் செய்யவாவது

இந்த ஓவியத்தை

நீங்கள் வாங்கித்தான்

ஆக வேண்டும்

5-

காட்சிகள் இல்லாத

ஒரு பகல் நேரத்தில்

மிகத்தனியே

குலுங்கி குலுங்கி அழுகிறான்

சர்க்கஸ் கோமாளி

தன் கைகளைத் தட்டியபடி

6-

நூலகம்

பசி மறக்க

புத்தகம்

7-

பாலின் ஏடென

படிந்து கிடக்கிறது மெளனம்

நீக்கி

பருகப் பார்க்கிறேன்

உள் உறைந்த சொற்களை

பார்க்கிறது

சொல்லில் நீந்திய 

மீனை எடுத்து 

வாக்கியத்தில் போட்டேன் 

அது நீந்தி நீந்தி 

மொழியின் பரப்புக்குப் 

போகப் பார்க்கிறது

விடுதலை அடைந்தேன்

தற்கொலை செய்து கொள்ள 

கயிறை வரைந்தேன் 

கயிறை அழித்து 

விடுதலை அடைந்தேன்

கதை சொன்ன போது

கனவு விழித்தபடி 

கதை சொன்ன போது 

நான் உறங்கிக்கொண்டிருந்தேன் 

கனவு உறங்கியபடி 

கதை சொன்ன போது 

நான் விழித்துக்கொண்டிருந்தேன் 

நீளம்

வாக்கியத்தின் நீளத்திற்கு 

போய் வருகிறது ஊஞ்சல் 

ஒவ்வொரு முறை 

போய் வரும் போதும் 

புது புது வாக்கியங்களை 

உருவாக்கிக் கொள்கிறது 

உங்களுக்குத் தெரிகிறதா

1-

அன்பின் சுடர் அசைகிறது

என்று எழுதிய வரியை

நீங்கள் உடனே

அழித்து விடலாம்

உங்களால் ஊதி

அணைக்க முடியாது

2-

வெறும் கண்களை வரைந்து 

கடவுள் பிறந்து விட்டார் 

என்கிறாள் மான்யா

ஒரு கணப் பார்வையில் 

இமைகள் அசைவது 

அவளுக்குத் தெரிகிறது 

எனக்குத் தெரிகிறது 

உங்களுக்குத் தெரிகிறதா 

3-

நெடிதுயர்ந்து

நிற்கிறது மலை

உச்சியில்

என் முகச்சாயல் உள்ள

ஒருவன் நிற்கிறான்

பறவையின் பிரமிப்புடன்

அவனை அடைய வேண்டும்

ஏறிக்கொண்டிருக்கிறேன்
4-
குழந்தை போலிருந்த அவனை

பைத்தியக்காரன் எனச்சொல்லி

கைவிலங்கிட்டு

அழைத்துச் சென்றார்கள்

அவன் சத்தம்போட்டு

சிரித்தபடி சொன்னான்

விலங்குக்கு வெளியே

அவர்கள் பத்திரமாக

இருக்கிறார்கள்

உள்ளே நான்

சுதந்திரமாக இருக்கிறேன்
5-
வழிகாட்டி பலகை

காற்றில் ஆடி ஆடி

திசைகளை

மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறது

பயணி நடக்கிறான்

பாடலை முணுமுணுத்தபடி

கண்களால்

வழிகளைத் தொட்டபடி
6-
பெரிதாகப் பேசுகிறீர்களே

கடலின் சேறு

ஒட்டியதுண்டா

உங்கள் மனதில்

7-

பொய்களில்

மறைத்து வைத்திருக்கும்

கத்திகளில்

உண்மையான வன்மம்

இருக்கிறது

8-

வெட்டப்பட்ட கனவிலிருந்து

கசியும் குருதியைத்

துடைக்கிறான் அவன்

இரவின் விரல்களிலும்

துளிகள் ஒட்டிக்கொண்டு

உதிர்ந்து விடாமல்

பேசுகின்றன

வலியின் கதைகளை

9-

உங்கள் மேல்தான்

ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்

காற்றென

ஏதேனும்

தொந்திரவு நிகழுமெனில்

மாறுவேன்

பாம்பென

10-

என்னிடம்

மிச்சமிருப்பதும்

நான்தான்

(குங்குமம் பொங்கல் சிறப்பிதழில்-(20.01.2014) வெளியான கவிதைகள்)

இருளின் வண்ணம்

இரவை அழகாக 

வரைந்து காட்டுகிறது கனவு 

அதற்கு இந்த 

இருளின் வண்ணம் 

இன்னும் பொருந்துகிறது

அழுவதை நிறுத்து

வலியை வரையும்
வண்ணமா கண்ணீர்
அழுவதை நிறுத்து
உன் முகம்
சித்திரமானது போதும் 

தவளைகள் சத்தம்

தவளைகள் சத்தம் 

இரவின் மேல் 

சொற்களை அடுக்குகிறது 

சொற்கள் 

ஒரு  கனவாகி 

சிறகு விரித்து 

பறந்து வந்து 

மனதில் அமர்ந்து 

இளைப்பாறுகிறது 

உணர்ந்தபடி 

உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன் 

விடிய இன்னும் 

நேரமிருக்கிறது 

என்ன செய்ய

பாரமாகவே உணர்கிறேன் 

என்ன செய்ய 

முதலில் 

மனதில் சுமந்து செல்லும் 

சவப்பெட்டியை 

இறக்கி வையுங்கள்