அவன் வழிப்போக்கன்

அவன் வழிப்போக்கன்
பாதைகள்
அவனுக்குப் பரிமாறும்
யாரிடமும் எதையும்
கேட்கமாட்டான்
இயற்கையிடம்
கேட்டுப் பெறுவான்
முரண்படுபவர்களோடு
மோதமாட்டான்
தனிமையோடு உரையாடுவான்

அவன் வழிப்போக்கன்
மழையில் நனைந்து
தூறலில்
தலைதுவட்டிக்கொள்வான்
அவன் அடிக்கடி சொல்வது
என் நிறங்கள்
வானவில்லிடம் இருக்கின்றன‌
அவன் மெளனத்தைக்
காற்று கேட்கும்
பின் அதைப் பாடலாக‌
அவனுக்குத் திருப்பித்தரும்

அவன் வழிப்போக்கன்
அவன் காலணிகள்
அணிவதில்லை
வெறுங்கால் உணரும்
பூமியின் பாசம் என‌
அடிக்கடி சொல்லுவான்
பிரார்த்தனையின் சொற்கள்
அவனிடம் இருக்கும்
அது கண்ணீராக‌
விழி நிறைக்கும்

அவன் வழிப்போக்கன்
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்
ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பாதை
அவன் கனவில் வரும்
எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்துவிடுவான்

அவன் வழிப்போக்கன்
மலைகளுக்கு கையசைப்பான்
பறவைகளை வழி அனுப்புவான்
நீர் கண்டால்
குழந்தைபோல‌
அள்ளி அள்ளிக்
குடிப்பான்

அவன் வழிப்போக்கன்
உங்களை
என்னை
தன்னை
கடந்துபோய்க்கொண்டிருக்கும்
அவன் வழிப்போக்கன்

(ஜி.எம்.குமாருக்கு)

திசை

திசை
அறியா கதை
பிரபஞ்சம்
வழிகாட்டும்

உதவி

இந்தத் தருணத்தில்

யாராரிடமெல்லாம்

உதவி கேட்கலாம்

மிகுந்த யோசனையுடன

ஒரு பட்டியல்

தயார் செய்தேன்

வரிசை

பெரிதாக வரவில்லை

படித்துப் பார்த்தேன்

கடைசியில்

என் பெயரும் இருந்தது

அழுகை

எனக்குத் தெரியாமல்
அழுதிருக்கிறேன்
உங்களுக்குத் தெரியாமல்
மறைத்திருக்கிறேன்

என்ன காரணம்

என்ன காரணம்

பேசாமல் இருக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

கேட்காமல் இருக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

பார்வையாளனாகவே இருக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

பங்கெடுக்காமல் இருக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

தயக்கத்தை விட மறுக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

ஒதுங்கிப் போகிறீர்கள்

என்ன காரணம்

மயங்கிச் சாய்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

வளைந்து நடக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

சத்தம் இழக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

சொற்களை விழுங்குகிறீர்கள்

என்ன காரணம்

ஒளிந்து மறைகிறீர்கள்

என்ன காரணம்

பாய யோசிக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

தைரியம் தொலைக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

கதவை அடைக்கிறீர்கள்

என்ன காரணம்

கனவை விரட்டுகிறீர்கள்

என்ன காரணம்

இப்படி இருக்கிறீர்கள்

எப்படி உங்களால்...

கண்களில்
அவ்வளவு
கள்ளத்தனத்தை
வைத்துக்கொண்டு
எப்படி உங்களால்
கருணையோடு
பேச முடிகிறது

மிதந்து வந்த பாறை

மிதந்து வந்த
பாறையை
முத்தமிட்டேன்
இறகாகி
வருடிப்போனது

    - ராஜா சந்திரசேகர்

அம்மாவின் மோதிர விரல்

கடைசி வரை
அம்மாவின்
மோதிர விரல்
வெறும் விரலாகவே
இருந்தது

   - ராஜா சந்திரசேகர் 

நேராகத் தொங்கும் வௌவால்

நான் நேராகத் தொங்கும்
வௌவால்
ஏன் தலைகீழாக நின்று
பார்க்கிறீர்கள்

காணாமல் போன முதியவர்

ஏழாவது பக்க

அறிவிப்பிலிருக்கும்

காணாமல் போன முதியவர்

மற்ற எல்லாப் பக்க

செய்திகளையும் விழுங்கிவிட்டு 

நடக்கிறார்

    

இப்போது

இப்போது

என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்

 

எழுதாத முதல் வரியைப்

படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

 

இப்போது

 

எழுதாத அடுத்தடுத்த வரிகளைப்

படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

 

சரி இப்போது

 

மேலும் எழுதாத வரிகளை

 

ம்…இப்போது

 

தொடரும் வரிகளை

 

இப்போதும் அதேதானா

எப்போதுதான்

முடிப்பீர்கள்

 

எழுதாத வரிகள்

முடிவதாய் இல்லை

நானும் படிப்பதை

நிறுத்துவதாய் இல்லை

 

 

 

 

பசி

அங்கிருந்த எல்லோருக்கும் பசித்தது

அதில் பழைய பசியும் புதிய பசியும்

சேர்ந்து கொண்டது

இட்டு நிரப்ப வேண்டிய பள்ளம் போல்

இருந்தது வயிறு

ஆளாளுக்கு ஒரு கதைச் சொல்லி

பசியை மறக்கப்பார்த்தனர்

குழந்தைப் பறவைகளுக்கு

தானியம் போட்டு

நட்பாக்கிக்கொண்ட கதையைச் சொன்னது

ஒரு தம்பி பிறை நிலவுக்கு

கதைச் சொன்னபோது

அது பௌர்ணமியாகி விட்டதைச் சொன்னான்

அப்பா வனத்திற்குப் போய்

பழங்களைப் பறித்து வந்த கதையைச் சொன்னார்

அம்மாவிற்குக் கதை ஏதும் தோன்றவில்லை

எல்லோரையும் மிரள மிரள பார்த்தாள்

சோறுதான் எனக்குக் கதை

யாராவது அத நிறையப் போடுங்க

கூட்டத்திலிருந்து கேட்டது ஒரு குரல்

கண்ட நாள் இன்று

கிளையிலிருந்து

பறித்துத் தருவது போல்

பையிலிருந்து

பழங்களை எடுத்து

மூதாட்டிக்குத் தருகிறார்

கனிந்தக்

கருணைச் சித்திரத்தைக்

கண்ட நாள் இன்று

-          ராஜா சந்திரசேகர்

அப்பாவும் குழந்தையும்

இருப்பது ஒரு பழம்
மூன்று பேர்
சாப்பிட முடியுமா
உரித்தபடியே
அப்பா கேட்டார்

இருக்கிறது ஆறு சுளை
ஆறு பேர் சாப்பிடலாம்
குழந்தை சொன்னது

- ராஜா சந்திரசேகர்

அரைநொடியில்

ஆசுவாசமாக அழுதபின்
அரைநொடியில்
துடைத்துக்கொண்டேன்
யாரோ கதவைத் தட்டுகிறார்கள்
   

இசைத்தட்டின் மேல்...

நான் இப்போது

சுழலும்

இசைத்தட்டின் மேல்

விழுந்திருக்கும் இறகு

நீங்கள் எனக்கு

எந்த ராகத்தின்

பெயரையும் வைக்கலாம்

என்ன செய்யலாம்

உடைந்த மனதை
வைத்துக்கொண்டு
என்ன செய்யலாம்

மேலும் உடையாமல்
பார்த்துக்கொள்ளலாம்

நடந்து நடந்து

நடந்து நடந்து
மரணத்தை அடைந்தான்
என்ற வரியை
எளிதாக
எழுதிவிட முடிகிறது
கடந்து வர முடியவில்லை

காத்திருப்பு

காத்திருப்பை
வலியுடன் சொல்லலாம்
நம்பிக்கையுடன் சொல்லலாம்
காத்திருப்புடனும் சொல்லலாம்

நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்

அவர்கள் பசிக்கு
இருந்ததென்னவோ
சிறிய ரொட்டிதான்
அதுவும்
மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தது

விளிம்பு நிலை மனிதர்கள்
நடந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்
வினாக்களின் மீது

மனிதம் செத்து
நாளாயிற்று
சுதந்திர இந்தியா
லிப்ஸ்டிக் பூசிக்கொள்கிறது

செருப்புத் தேய
நடந்தவர்கள்
வாழ்க்கைத் தேய
நடக்கிறார்கள்

பிறந்ததிலிருந்தே
நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
பயணம்
முடிந்தபாடில்லை

யாருக்காகவோ

யாரோ யாருக்காகவோ

பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்

அதில் நாம்

சொற்களாக இருக்கிறோம்

  

குரல்கள்

கிடைத்ததிலிருந்து எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றவரும் கிடைக்காததிலிருந்து எல்லாம் கிடைத்தது என்றவரும் ஒரே அலைவரிசையின் இரண்டு குரல்கள்

பிறகு

செத்துத் தொல

சொன்ன வாக்கியத்திலேயே தொங்கினான்

ரோஷக்காரப் பயல்

பிறகு

 ஃபேனிலிருந்து இறக்கினார்கள்

பதில்

துரத்தி வருகிறது கேள்வி

பயத்தைக் காட்ட

நின்று

தைரியத்தைக் காட்டுங்கள்

போய்விடும்

அதுதான்

அதற்குப் பதில்

நான் இருக்கிறேன்

இந்தக் காத்திருப்பில்
விஷேசம் எதுவுமில்லை
நான் இருக்கிறேன்

என்பதைத் தவிர

வந்து போனது

கோமாளி வேஷத்தைக்
கலைத்தபோது
யாருக்கும் தெரியாத
சிரிப்பு
அவன் உதட்டில்
வந்து போனது

அருகில்

உள்ளங்கை தேன்
விற்பனைக்கு
என்றிருந்தது
அருகில் போய் பார்க்க
துண்டிக்கப்பட்ட
கை இருந்தது

அசைந்துகொடு

நகர்ந்து போ

நாளைத்

திற

விட்ட இடத்திலிருந்து

படி

புத்தகங்களில்

தொலை

வேரிலிருந்து

வேருக்குப்

போவது போல்

எழுது

குழந்தை வரைந்த

மேகத்தில் நனை

அலைகளோடு

கடலாகு

ஆனந்தமாய் அழு

இசை போல்

இயங்கு

தா

கருணை வழிய

பார்

கடந்து கடந்து

கண்டெடு

காயப்படு

காலத்திடம்

மருந்து கேள்

போ

நீரெனப்

போ

அவ்வப்போது

சற்றே

அசைந்து\கொடு

காண்

எழுச்சி காண்

இதயக் குரல்களின்
வேகம் காண்

ஒத்த உணர்வுகளின்
துடிப்பு காண்

வீதி வந்த
வீரியம் காண்

அக்னி பார்வையில்
ஆயிரம் செய்திகள் காண்

போர்க்குணம்
என்
வேர்க்குணம்
எனச்சொல்லும்
போராளிகள் காண்

கூரிய சிந்தையின்
உரசல் காண்

நெருப்புச் சொற்களின்
உண்மை காண்

சாயா நெஞ்சின்
சத்தம் காண்

விட்டுக்கொடுக்கா
உரிமை காண்

விலகிச் செல்லா
நேர்மை காண்

கவனம் குவிக்கும்
சினம் காண்

காண்…காண்…காண்...

வேடிக்கைப் பார்க்கிறீர்கள்

வேடிக்கைப் பார்க்கிறீர்கள்
ஒவ்வொன்றாய்க்
களவாடப்படுகின்றன
உங்கள் கண்கள்
களவாடப் போவது வரை
பார்த்துக்கொண்டிருக்கப் போகிறீர்களா

 

பறவை

சுவரில்

வரைந்த பறவை

எதிரே இருந்த

மரத்தில் போய்

அமர்ந்துகொண்டது

பிறகு வானத்திற்குப்

பறந்துவிட்டது

இப்போது

வரைந்துகொண்டிருக்கிறேன்

பறவையோடு

பறந்துகொண்டிருக்கும்

வானத்தை

-    ராஜா சந்திரசேகர்

*சிவப்பு நிற ஃபிரிட்ஜ்!

சற்றே உடல் பெருத்த
குழந்தை போன்றது
அந்தச் சிவப்பு நிற பிரிட்ஜ்

வீடு மாற மாற
அதுவும் இடம் மாறும்

பிரிட்ஜின் மீது
மூன்று படங்கள் ஒட்டப்பட்டிருந்தன

கால ஓட்டத்தில்
படங்களிலிருந்த ஒவ்வொருவரும்
இறந்து போயினர்

நீண்ட காலம்
சுணக்கமின்றி
வேலை செய்து வந்த பிரிட்ஜ்
ஒரு நாள் இறந்து போனது

பேரம் பேசி
அதை வாங்கிய இரண்டு பேர்
(படங்களைப் பிய்த்துப்போட்டுவிட்டு)
சிவப்பு சவப்பெட்டியைப் போல
அதைத் தூக்கிச் சென்றனர்

- *ஆனந்த விகடனில்(4.12.19) வெளியானது.

என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்

பயம் துரத்துகிறது
என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்

தைரியத்தோடு சேர்ந்து
விரட்டப் போகிறேன்

தைரியம் துரத்துகிறது
என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்

அதோடு சேர்ந்து
ஓடப் போகிறேன்

கடந்துவிடுவேன்

வேலைப்பாடுள்ள துப்பாக்கி

குறி பார்க்கிறது

கலை நயம் மிக்கக் கொலையைச்

செய்யப் போகிறது

என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்

வழக்கம் போல்

கடந்துவிடுவேன்

பள்ளத்தாக்கு

நான் பள்ளத்தாக்கு

உயரம் கேட்டுத்

தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்

அசுரப் பசி

அசுரப் பசி
என்னை
அடையாளம் காட்டும்

உரையாடலானது

உரையாட

ஒன்றுமில்லை என்றார்

கனத்த குரலுடன்

ஏதாவது

பேசலாமே என்றேன்

சரி என்றார்

குரலில்

கடுமை குறைத்து

பேசினோம்

பிறகு

உரையாடலானது

வாயேன்

எதிலிருந்தோ தப்பிக்கத்
தற்கொலைக்குப் போகிறாய்
தற்கொலையிலிருந்து தப்பிக்க
வாழ்க்கைக்கு வாயேன்

உள்ளங்கையில்...

உள்ளங்கையில்
எழுதிவிடக்கூடிய
கதை ஒன்றை
உனக்குச் சொல்கிறேன்
அது பிரபஞ்சத்தை
அணைப்பது போல்
நீண்டுகொண்டே போகிறது

கடந்து...

கடந்து போகிற அவருக்கு

நான் யாரோ கடந்து போகிறவன்

கடந்து போகிற எனக்கு

அவர் யாரோ கடந்து போகிறவர்

இப்படித்தான் சாலைகளில்

கடந்து போனவர்களும்

கடந்து போகிறவர்களும்

‘நான் பயணி.. நடப்பதும் கடப்பதுமே என் வேலை!’- கவிஞர் ராஜா சந்திரசேகர் | E...

பிடுங்குதல்

பிடுங்கு

மெல்ல பிடுங்கு
தெரியாமல் பிடுங்கு
தெரிந்தால் சிரி
கள்ளச்சிரிப்பு
கனக்கச்சிதம்
இசை நரம்புகளை
வருடுவது போல்
முதுகை தடவியபடியே
பிடுங்கு
பிடுங்கியவற்றை
கார்ப்பரேட்டுகளிடம் கொடு
அங்கும் சிரி
அவர்கள் மர்மச் சிரிப்பும்
உன் கள்ளச் சிரிப்பும்
இணையட்டும்
இது போல்
விடாமல் செய்
விதவிதமாய் பிடுங்கு
பிடுங்கிப் பிடுங்கி
கார்ப்பரேட்டுகளை
வளர்க்கப்பார்
எம் மண்ணில்
பிடுங்க எவ்வளவோ இருக்கிறது
ஏமாற எத்தனையோ பேர் இருக்கிறார்கள்
வேரோடு பிடுங்கும் போது
புனித கண்ணீர் சிந்து
நடக்கட்டும்
ரகசிய சூதாட்டம்
கார்ப்பரேட்டுகளோடு
கேம் விளையாடு
சேக்ரட் கேம்
சத்யமேவ ஜெயதே

மாபெரும் ரப்பர்

மாபெரும் ரப்பரால்
என்னை அழித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
அழித்துக்கொண்டிருப்பேன்

மாபெரும் ரப்பர்
சிறிய
மிகச் சிறிய
அதனினும் சிறிய
ரப்பராவதற்குள்
இது நிகழ்ந்து விட வேண்டும்

இல்லாது போன கவிதை

மலையுச்சிக்குப் போய்

தற்கொலைக் கவிதை எழுதிவிட்டு

அவன் குதித்துவிட்டான்

ஏறி வந்து

மலை மலரைப்

புகைப்படம் எடுக்கும்

புகைப்படக்காரரின்

கைகளில் போய்

அமர்கிறது

அந்தக் காகிதம்

இதழ் போல்

அதை எடுத்து

எழுதி இருப்பதைப்

படித்துவிட்டு

படபடப்புடன்

தன் உயிரைத் தேடுவது போல்

ஓடி ஓடித் தேடுகிறார்

இல்லாது போன கவிதையை

நான் வாசித்த வரிகள்

கனவிலும்
மரம் வளர்ப்போம்.
கனவுகளை
வளர வைப்போம்.

காது கொடுத்து
மரத்திடம் கேளுங்கள்
பிரபஞ்சத்தின் துடிப்பை.

முதலில்
உன் மனதிலுள்ள
கோடரியைத்
தூக்கி எறி
பின் கையிலுள்ள
கோடரி
தானே விழும்

மரங்கள்
நிமிர்ந்து நிற்கும் வாக்கியங்கள்
இதில் நாம்
இயற்கையைப் படிக்கலாம்

விதை இருந்த
உள்ளங்கையை மூடினேன்
நான் மரமானேன்.

கடவுள் அவன் கனவில் வந்து கேட்டார்
நீ வசிக்க சிறிய இடம் போதுமா

அவன் சொன்னான்
இல்லை பெரிய இடம் வேண்டும்
என்னோடு மரங்களும் வசிக்க.

(நான் வாசித்த வரிகள் -உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் – 5.6.2019 -TREE TRUST உயிர் வாழ ஒரு மரம்.

மரம் சூழலியல் நடுவம்&நாற்றங்கால் துவக்க விழா-கோவை)

கேள்விகள்

எத்தனை எத்தனை கோடிகள்?

ஆயிரமாயிரம் கேள்விகள்?

எங்கிருந்து வருகிறது?

எப்படிக் கிடைக்கிறது?

பதில் சொல்ல வேண்டியவர்கள்

சொல்லாமல் போகக் கூடாது.

கேள்வி கேட்க வேண்டியவர்கள்

கேட்காமல் விடக்கூடாது.