Powered by Blogger.

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

Wednesday, August 25, 2010

164-

மை இருட்டில்
மெய் இருட்டை எழுத
போனது
பொய் இருட்டு

165-

இல்லாதது எதுவும்
இருப்பதில்லை
நுரைத்த வார்த்தைகளை
துப்பிவிட்டு நடந்தேன்
எச்சில் பொய்களுடன்

166-

காற்றை
உளியால்
செதுக்கும் போதெல்லாம்
உதிர்கிறது இசை
சிலையென

167-

மரணத்தை சிறிதளவு
ஒரு மாத்திரையைப் போல
விழுங்கிவிட்டுப் படுத்தேன்
நன்றாகத் தூக்கம் வந்தது

3 comments:

கவிநா... said...

//165-

இல்லாதது எதுவும்
இருப்பதில்லை
நுரைத்த வார்த்தைகளை
துப்பிவிட்டு நடந்தேன்
எச்சில் பொய்களுடன்

166-

காற்றை
உளியால்
செதுக்கும் போதெல்லாம்
உதிர்கிறது இசை
சிலையென

167-

மரணத்தை சிறிதளவு
ஒரு மாத்திரையைப் போல
விழுங்கிவிட்டுப் படுத்தேன்
நன்றாகத் தூக்கம் வந்தது //

எல்லா கவிதைகளும் நல்லா இருக்குங்க... மேலுள்ள மூன்றும் மிகப்பிடித்தது எனக்கு...
ஆழ்ந்த பொருள்... சின்ன சின்ன வார்த்தைகள் சேர்த்து, பெரிய பெரிய பொருள் கொடுத்திருக்கிறீர்கள்...

நன்று நண்பரே....

ராஜா சந்திரசேகர் said...

நன்றி கவிநா.

இரசிகை said...

166................simply superb.

 

Followers

Pages

Blogger news

Blogroll

Most Reading

Ads 200x200

Ads 200x200
வலைப்பூவின் வாசம் விரும்பியவர் : சேரல்