மலர்ந்தும் உதிர்ந்தும்

மலர்தல் உண்மை 

உதிர்தல் உன்னதம்

இந்த வரிகளைத் 

தந்து விட்டுப் போனவரைத் 

தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன் 

மலர்ந்தும்

உதிர்ந்தும்

வரியின்அடியில்

இந்த வரியின்அடியில் 
ஓடுகிறது நதி 

இந்த வரியின் மேல் 

விரிகிறது மலை 

மலை உச்சியிலிருந்து 

நதியின் ஆழத்தில் 

குதிக்கிறேன் 

வேறு வரிகளோடு 

வெளி வர

இடதும் வலதும்

என் வலது பக்கம்

பயமும்

இடது பக்கம்

தைரியமும்

என் இடது பக்கம்

பயமும்

வலது பக்கம்

தைரியமும்

என் இடது பக்கம்

பயமும்

வலது பக்கம்

பயமும்

என் இடது பக்கம்

தைரியமும்

வலது பக்கம்

தைரியமும்

என் வலது பக்கம்

வலதும்

இடது பக்கம்

இடதும்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

973-

இவ்வளவு 

கடுமையானதா 

எழுதுவது 

இவ்வளவு 

எளிமையானதா 

எழுதியது 

974-

வளைவின் 

முனைகளில் நாம் 

வளைவையும் 

நம்மையும் 

நேராக்கும் முயற்சியில்

975-

உங்கள் முதுகில் 

பாய்ந்திருக்கிறது 

என் கத்தி 

வீரத்திற்கான பரிசு 

என் கைகளில்

976-

சுவாரஸ்யமான போட்டி 

முந்திக்கொண்டிருக்கும் என்னை 

முந்த விரும்பும் நான்

977-

ரயில் பெட்டிகளை 

வரைகிறாள் குழந்தை 

அவள் பென்சில் வழியே 

ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது ரயில்

978-

பழகிய பறவையின் 

சிறகை வருடினேன்.

வானத்தின் வாசம் வீசியது

979-

இருள் மழை 
கண்கள் மூடி 
நனைகிறேன் 

980-


எங்கிருக்கிறது 
இல்லாதது 

981-

மௌனத்தின் 
ஆழத்தில் 
ஆழத்தின் 
மௌனம் 

வரியில்

புல் விரிந்து 

வனமாகும் 

என்று எழுதிய வரியில் 

நானே 

புல்லாய் 

வானமாய்

பொய்கள்

உண்மைக்குள் 

நுழையவே விருப்பம் 

கால்களைச் சுற்றி 

பாறாங்கற்களாய் 

அழுத்துகின்றன பொய்கள்

மிதக்கும் நிலவு

இந்த ஓடையில்
மிதக்கும் நிலவோடு
எனக்கொன்றும்
இல்லை பேச
பார்ப்பதைத் தவிர

ஆப்பிள் மரம்

நான் ஆப்பிள் மரம் 

உங்களுக்கு எத்தனை 

ஆப்பிள் வேண்டும் 

கேளுங்கள் தருகிறேன் 

சொன்னாள் குழந்தை 

ஆப்பிள் மரம்தான் வேண்டும் 

எனச் சொல்லி 

அவளைத் தூக்கி கொஞ்ச 

விடாமல் சிரித்தாள் 

அவள் சிரிப்பில் 

உதிர்ந்து கொண்டே இருந்தன 

ஆப்பிள்கள்

கூலி

அய்யா என் வியர்வை 

கேட்கும் கூலியை 

உங்களால் 

கொடுக்க முடியாது 

நான் கேட்கும் 

கூலியையாவது கொடுங்கள் 

கொடுக்காவிட்டால் 

வியர்வை கேட்கும் 

கூலியைத் தர 

வேண்டி வரும் 

சித்திரம்

என்னால் 

புரிந்து கொள்ள முடியாத 

ஒரு சித்திரத்தை 

வரைந்து வைத்திருக்கிறாய் 

ஆனாலும் 

உன் கோடுகள் வழியே 

முழுதாய்ப் பயணித்து 

திரும்பி விட்டேன் 

மன்னிக்கவும்

உன் தலைக்கு வெளியே 

உன் எண்ணம் 

எட்டிப் பார்க்கிறது 

அது ஆபத்து 

உள்ளே அனுப்பு 

அது ஏணியும் கூட

 நான் உயரம் 

ஏறிச் செல்ல 

நீங்கள் சித்தரிக்கும் கருத்தில் 

உங்கள் பிம்பம் 

பலமற்றதாகத் தெரிகிறது 

மன்னிக்கவும் 

திரும்பிச் செல்கிறேன்

மலை உச்சியில் 

தற்கொலையைத் தள்ளிவிட்டு 

திரும்பிச் செல்கிறேன் 

கடந்து போகும் 

காற்றில் இருக்கிறது 

என் நம்பிக்கை 

முணுமுணுக்கும் 

பாடல் வரிகள்

கவிதையானது

நாங்கள் பசியைக்

கண்களால் பரிமாறுகிறோம் 

நீங்கள் உணவைக் 

கைகளால் பரிமாறுங்கள் 

என்று எழுதிய பேனாவிற்கு 

இந்த வரி உணவானது 

எனக்கு கவிதையானது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

970-

அருகருகே தவறுகள் 
சரி செய்ய நடக்கிறேன் 
அங்கிருந்து இங்கும் 
இங்கிருந்து அங்கும்

971-

உண்மையின் பக்கத்தில் 

நிற்கிறேன்

ஆனாலும் 

பொய் மீது 

சாய்ந்து கொள்கிறேன்

972-

அமைதியின் நிழல் 

விழுகிறது 

தனிமை மீது

முடிந்தது எது?

கனவு என்னைத் தள்ள 

நான் கனவைத் தள்ள 

கனவு கனவைத் தள்ள 

நான் என்னைத் தள்ள 

முடியாத விளையாட்டில் 

முடிந்தது எது?

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

965-

அங்கொரு சொல் 

இங்கொரு சொல் 

எனச் சிதறிக் 

கிடக்கிறது

966-

என் மண் புழு 

கனவுக்கும் 

திமிங்கலப் 

பசியுண்டு

967-

புன்னகையற்று முடியும் 

உரையாடலில்

கசப்பு 

செய்தியாகி விடுகிறது

968-

கொடுப்பதற்கு 

உங்களிடம் 

ஒன்றுமில்லை

எடுத்துக் கொள்வதற்கு 

நிறைய இருக்கிறது

969-

பெரிய கனவு 

நசுங்கும் இரவு 

நடுவில் நான் 

கடல் நீந்துகிறது

மீன் தொட்டியில் 
கடல் நீந்துகிறது
என்ற வரியை 
எழுதிய பிறகு 
மீன்களை 
கடலில் விடத்
தோன்றுகிறது

வந்த கனவு

அக்டோபர் இரண்டில் 

டாஸ்மாக் திறந்திருந்தது 

இது நல்ல கனவா 

கெட்ட கனவா 

தெரியாது 

ஆனால் 

வந்த கனவு

ஒரு வார்த்தை

பசியின் மீது 

பறக்கிறது 

ஒரு வார்த்தை 

பசி பசி என்று 

சொல்லியபடி 

ரணம்

தொண்டையில் 

சிக்கிய முள்ளை 

கனவில் எடுத்தேன் 

ரணம் 

இரண்டு இடங்களிலும்