வழிப்போக்கன்

நான் வழிப்போக்கன்

வழிகள்
என் முகவரிகள்
*
மழையில்
நனைவது
எப்போதும் இருக்கும்
மழை நீர்
அருந்துவது
எனக்குப் பிடிக்கும்
*
இளைப்பாறும் போதெல்லாம்
நான் நிழலுடன்
பேசுகிறேன்
மனம் மரத்துடன்
பேசுகிறது
*
என் பயணம்
அடைதலில் இல்லை
தொடர்தலில் இருக்கிறது
*
வெகுதூரம்
வந்த பின்னும்
வெகு தூரம்
இருக்கு இன்னும்
இந்த வரி
அதிகம்
உறங்க விடுவதில்லை
*
வேகமான நடையில்
இமை மூடித் திறக்க
முடிகிறது தூக்கம்
*
கால்களுக்கிடையில்
முடிகின்றன‌
நெடும் பயணத்தின்
சிறு பயணங்கள்
*
காதுகளை நிரப்புகிறது
காற்றின் பாடல்
அதில் நான்
கலந்து போன
ஒரு சொல்
*
கை வீசி நடக்கிறேன்
பிரபஞ்சத்தை
பின்னுக்குத் தள்ளி
பிரபஞ்சத்தோடு
கை கோர்த்து
பிரபஞ்சத்தை
எதிர்கொண்டு
*
'தி இந்து'வில்(மே 10,2017) தேநீர் கவிதை பகுதியில் வெளியானது.

பேருந்து

மறந்து போய்

இறங்கி விட்டார்

கிளம்புகிறது பேருந்து

அங்கிள் நீங்க அவருக்கு

மீதி சில்லரைக் கொடுக்கல

ஞாபகப்படுத்துகிறது குழந்தை

விசிலடிக்கிறார்

நிற்கிறது பேருந்து

இறங்கியவர் ஓடி வருகிறார்

நடத்துனர்

சில்லரைக் கொடுத்து

நன்றியை வாங்கிக்கொள்கிறார்

குழந்தை புன்னகை

தாய் புன்னகை

நடத்துனர் புன்னகை

ஒரு புன்னகைச் சித்திரமாய் விரிய

போகிறது பேருந்து      

மன்னிக்கவும்

நீங்கள் குறிபார்த்து
சுடக் கற்று தந்தபடி
துப்பாக்கி குறிபார்க்கிறது
துல்லியம் பிசகாமல்

இப்போது
குறி நீங்களாகப்
போய் விட்டீர்கள்

மன்னிக்கவும்

கொலை செய்த ரயில்

தற்கொலை செய்து கொண்டவனை
சுற்றி வந்து
தண்டவாளத்தை
பல முறை உதைத்து
கத்திக்கொண்டிருந்தான்
பைத்தியக்காரன்

இவனை
கொலை செய்த ரயில்
தப்பித்துப் போய் விட்டது

அருகில் போய்

அழும் பெண்ணின்
அருகில் போய்
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொள்
என்று சொல்வதற்கு
கருணை வேண்டும்

இதற்கு
யார் காரணம்
என்று கேட்க‌
துணிவு வேண்டும்

அருகில் போய்
துணிந்து கேட்டேன்

சொன்னாள்

உன்னைப் போல்
ஒருவன்தான் என்று

மனதில் அசைகிறது

மனதில் அசைகிறது
மறந்து போகாத‌
வாக்கியம் ஒன்று

அதிலிருந்து
குதித்தோடும் சொற்கள்
திரும்ப வந்து
வேறு வேறு
இடங்களில் அமர்ந்து
புதுப்புது வாக்கியங்களை
உருவாக்குகின்றன‌

இப்போது
மனதில் அசைகிறது
மறந்து போகாத‌
பாடல் ஒன்று

நாமும் காதலும்

          

1

நான் மூங்கில்

நீ தொடு

புல்லாங்குழலாகிறேன்

2

மனதில்

தோட்டம் இருக்கிறது

மெளனம் பறிக்கலாம் வா

3

நம்மை அழைத்துச் செல்லும்

பாதைகளா இவைகள்

கேட்கிறாய் நீ 

நம் கேள்விகளுக்கான 

பதில்களும்தான்

சொல்கிறேன் நான் 

4

ஒரு முறை

உன்னைப் பார்த்துவிட்டுப் 

போக வேண்டும் என்று

காத்திருக்கிறேன்

நீயோ

நான் போனபின்தான்

வரவேண்டும் என்று

காத்திருக்கிறாய்

5

குறைவான சொற்களை

வைத்துக்கொண்டு

நெடுங்கவிதை

எழுத முடியாது

என்கிறேன் நான்

நெடும் பயணம் 

போக முடியும்

என்கிறாய் நீ

6

சந்திப்பும்

வலிதான்

பிரிவும் 

வலிதான்

வலிகளைப் 

பழகலாம் வா

7

மின்னல் வெட்டிய நேரத்தில்

அணைத்துக்கொண்டோம்

நமக்குள் இருந்த மின்னல்களைக்

கண்டுகொண்டோம்

8

உன் உள்ளிருக்கும்

கண்ணீரில்

கரைய விரும்புகிறது

என் பிரார்த்தனை

9

ரூமியின் 

கவிதைப் போல

புன்னகைக்கிறாய்

எளிமையின்

கனவுப் போல்

பார்க்கிறேன்

- குங்குமம்(17.2.2017) இதழில் வெளியானது -

மனசாட்சிய பேசவுடுங்கடா

தேநீர் குடித்துவிட்டு
கை நடுங்க‌
எட்டு ரூபாய் நாணயங்களாக‌
எண்ணிக்கொடுத்துவிட்டு
சத்தம் போட்டுச் சொல்லியபடியே
போனார் பெரியவர்

நீங்களே கத்திக்கிட்டு இருக்காதீங்க‌
உங்க மனசாட்சிய பேசவுடுங்கடா

பளபளக்கும் கத்தி

பளபளக்கும் கத்தியை
காலில் வைத்துவிட்டுப் போகிறார்
அப்படியே விட்டிருக்கலாம்
கூப்பிட்டு
கையில் கொடுத்தது
தப்பாய்ப் போயிற்று
குத்திவிட்டுப் போகிறார்

சட்டை

ஸ்டூலில்

ஏறி நின்று

அப்பாவின் சட்டைக்கு

பொத்தான்கள் போடுகிறது குழந்தை

ஒரு பொத்தான்

மாறி விட

சமநிலை மாறுகிறது சட்டை

சரி செய்துகொள்ளச் சொல்கிறாள் அம்மா

சரி என்கிறது குழந்தை

அப்படியே போகிறார் அப்பா

என்னிடம் சொற்கள் இருக்கின்றன

என்னிடம் சொற்கள் இருக்கின்றன
நான் பணக்காரன் என்று
சொன்ன நண்பர் ஒரு தேநீர்
வாங்கித் தரச் சொன்னார்
குடித்து முடித்து
நன்றியுடன் சொன்னார்
என்னிடம் சொற்கள் இருக்கின்றன
நான் ஏழையல்ல என்று

கருப்பு வெள்ளைப் படம்

கருப்பு வெள்ளைப் படம் போலிருந்தது

சுவரில் சாய்த்து வைக்கப்பட்டிருந்த சைக்கிள்

அதற்கு வண்ணம் தீட்டிப் பார்ப்பதற்குள்

வந்து எடுத்துப் போய்விட்டார்

பந்து

மைதானத்தில்

கவனிப்பாறற்று

கிடக்கும் பந்தை

தொலைவாக அமர்ந்திருக்கும் பெரியவர்

கண் அசையாமல் பார்க்கிறார்

தன் பார்வையால்

பந்தைத் தள்ளித்தள்ளி

கொண்டு போய்

கோலில் போட்டுவிட்டு

மெல்ல எழுந்து போகிறார்

வானமும் தனிமையும்

நான் இருக்கும் 

இந்தச் சின்ன அறையை 

உங்கள் கையில் இருக்கும் 

மிகச் சிறிய பென்சிலால் 

மிக மிகக் குறைந்த நேரத்தில் 

நீங்கள் வரைந்து விடலாம்

அது குறித்து 

நீங்கள் பெருமைப்படத் 

தேவையில்லை 

இந்த அறையிலிருக்கும் 

வானமும் தனிமையும்

ஒருபோதும் 

உங்கள் கண்களுக்குத் 

தென்படப் போவதில்லை 

ரயிலில் பாடிய சிறுவன்

ரயிலில் பாடிய சிறுவனை

தம்பி எனக்கூப்பிட்டு

பத்து ரூபாய் கொடுத்தேன்

தம்பி என்று

இன்னொரு முறை

சொல்லச் சொல்லி

கேட்டு விட்டு

பணத்தைக் கொடுத்துப்

போய் விட்டான்

வேறொரு கதை

கதை முடிந்து விட்டதா

நீங்கள் முடித்து விட்டீர்களா

கேட்டார்

அவர் கேள்வியில் தொடங்கிய

வேறொரு கதையை

முடித்த கதையில்

இணைக்கலாமா என

யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்

எங்களுக்குத் தேவை

யாரோ ஒரு பெரியவர்

என் கைப் பிடித்து

அழைத்துப் போகச் சொல்கிறார்

நடுக்கத்துடன்

வழித் தெரியாமல்

தடுமாறி நிற்கும் நான்

அவரிடம்

இதை எப்படிச் சொல்வது

செய்வதறியாது

அவர் கையைப்

பற்றிக் கொள்கிறேன்

இப்போது

எங்களுக்குத் தேவை

சிறு அன்பு

சின்னப் புன்னகை

கொஞ்சம் உணவு

நிறைய நம்பிக்கை

ஒரு பாதை

ஒரே அறையில்தான் இருந்தார்கள்

உண்மை மங்கலாகத் தெரிகிறது
பொய் தெளிவாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

உண்மை தெளிவாகத் தெரிகிறது
பொய் மங்கலாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

உண்மை உண்மையாகத் தெரிகிறது
பொய் பொய்யாகத் தெரிகிறது
என்றவரும்

ஒரே அறையில்தான்
இருந்தார்கள்

நந்தினியின் பொய்கள்

நந்தினியிடம்

ஒரு நாளைக்கு

எத்தனை பொய்கள் சொல்வாய்

என்றேன்

கணக்கில் வைத்துக்கொள்வதில்லை என்றாள்

புன்னகைத்தபடி

புன்னகையும் பொய்யா

என்றேன்

உதட்டைச் சுருக்கி

உற்றுப் பார்த்தாள்

கண்களிலிருக்கும் ஆப்பிள்

கடைக்காரர்
துடைத்து வைத்த ஆப்பிளை
நீண்ட நேரமாகப்
பார்த்த குழந்தை
மெல்லப் போகிறாள்
அவள் கண்களிலிருக்கும் ஆப்பிள்
சுவையாக
நெஞ்சில் இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது

பொம்மையும் குழந்தையும்

குழந்தைக் கேட்ட

பொம்மை வாங்க

காசு இல்லை

பொம்மை மறக்க

வழி நெடுக

கதை சொல்லிக்கொண்டே

வருகிறார் அப்பா

உம் கொட்டுகிறது குழந்தை

கதை முடிந்து

நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு

அப்பா கேட்கிறார்

எப்பிடிம்மா கதை இருந்துது

குழந்தை சொல்கிறது

அப்பா இந்த கதைய

அந்த பொம்மைக்குச் சொல்ல்லாமா

போய் வாங்கிட்டு வரலாமா

பாக்கியவான்கள்

தாளமிட்டு

வானம் பார்த்து

கை குவித்து

ஆடியபடியே

பெரு மழையில் நனையும்

பைத்தியக்காரன்

தன்னை நிறுத்தி

மூச்சிறைக்க

வேடிக்கைப் பார்ப்பவர்களைப்

பார்த்துச் சொன்னான்

என் கண்ணீரைப் பார்ப்பவர்கள்
பாக்கியவான்கள்

பூ விற்கும் சிறுமி

ரயிலில்

பூ விற்கும் சிறுமியிடம்

இந்த ரயில் நீளத்திற்கு

பூ தர முடியுமா

எனக் கேட்டேன்

கால்களுக்கிடையில்

கூடையை

ஆடாமல் வைத்துவிட்டு

கைகளை அகல விரித்து

இவ்வளவு நீளமாவா

எனக் கேட்கிறாள்

அடுத்த நிகழ்ச்சியில்

தற்கொலைகளுக்கு

வருத்தம் தெரிவித்தார்கள்

இனியாவது

வரும்முன் காப்போம் என்று

விவாதத்தை முடித்தார்கள்

அடுத்த நிகழ்ச்சியில்

தொடங்கியது

ஆடல் பாடல்

தெரியவில்லை

வட்டத்தை 

ஏன் சதுரம் போல் 

வரைகிறீர்கள் என்றவரும்

சதுரத்தை 

ஏன் வட்டம் போல் 

பார்க்கிறீர்கள் என்றவரும் 

வடிவச் சிக்கலில் 

இருந்தார்களா 

மனச் சிக்கலில் 

இருந்தார்களா 

என்று தெரியவில்லை 

இந்தக் காத்திருப்பில்

இந்தக் காத்திருப்பில்

பொறாமை உதிர்ந்தது

வன்மம் உதிர்ந்தது

தேவையில்லாமல்

அதுவாய் சேர்ந்து போன

அத்தனையும் உதிர்ந்தன

நானும் உதிர்ந்தேன்

புதிதானேன்

நினைவின் ஆழத்தில்

நினைவின் ஆழத்தில்
இந்தச் சொற்கள்
என்ன செய்யும்

தவம் செய்யும்

பழுதான கடிகாரம்

அரசு பழுதாகி விட்டதா
அரசு இயந்திரம்
பழுதாகி விட்டதா
கேட்கிறார் ஒருவர்

அது அவர்களுக்குத்
தெரியுமா தெரியாதா
கேட்கிறார் இன்னொருவர்

கேட்டபடியே
நடக்கிறேன் நான்
பழுதான கடிகாரத்தில்
மணி பார்க்க முடியாமல்

உரையாடல்

பேசுவதில் தொடங்கி

மெளனத்தில் முடிகிறது

நல்ல உரையாடல்

என்றார் ஒருவர்

மெளனத்தில் தொடங்கி

பேச்சில் முடிகிறது

சிறந்த உரையாடல்

என்றார் இன்னொருவர்

மெளனத்தில் தொடங்கி

மெளனத்தில் முடிகிறது

அழகான உரையாடல்

என்றார் மற்றொருவர்

உங்களை யார் சொல்லச் சொன்னது

லாவகத்துடன்

விசிலடித்தபடி

புன்னகைச் சித்திரமாய்

சைக்கிள் ஓட்டிச் செல்லும் அவரை

நான் ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது

அந்த முதியவருக்கு

வயது எண்பது என்று

உங்களை யார்

என்னிடம் வந்து

சொல்லச் சொன்னது

சாத்தானிடம் வாங்கிய கடன்

சாத்தானிடம்
கடன் வாங்கியது
தப்பாய்ப் போயிற்று
கூட்டுத் தொகையை
மாற்றி மாற்றி
இன்னும்
கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது

முதலில் மீன் தொட்டி இறந்து போனது

உங்கள் வன்மம்
கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க
யாருக்கும் தெரியாதது போல்
சமயோஜிதமாக
தள்ளி உடைத்தீர்கள்
முதலில் மீன் தொட்டி
இறந்து போனது
இப்போது மீன்கள்
இறந்து கொண்டிருக்கின்றன

கனவில் வந்த வரிகள்

கனவில் வந்த வரிகளில்

பாடல் செய்தேன்

பாடியபடியே

உறங்கி விட்டேன்

விடிந்து எழுந்த பின்

சொற்கள் எதுவும்

நினைவில் இல்லை

இசை வடிவம் மட்டும்

அங்குமிங்குமாய்

கேட்டுக்கொண்டிருந்தது

கருத்து

நீங்கள் முதலில்
சொன்னக் கருத்தும்
இப்போது
சொன்னக் கருத்தும்
முரண்படுகிறதே
கவனித்தீர்களா

கவலைப்படாதே
அடுத்துச் சொல்லப்போவதில்
அதைச் சரி செய்து விடலாம்

விரிந்து கிடக்கிறது கேள்வி

பறவையை விட்டு

ஏன் பிரிந்தாய்
சிறகிடம் கேட்டேன்
நீந்திப் பழக என
பதில் வந்தது
-------
கால்களின் கீழே
விரிந்து கிடக்கிறது கேள்வி
கடந்து போனால்
கண்டடையலாம்
பதிலையும் என்னையும்
--------
இந்தப் பூச்செடி
தலை அசைத்து
ஏதோ சொல்கிறது
என்ன என்றுதான்
தெரியவில்லை
-----
உன்னைப்
பார்க்க விரும்பவில்லை
உணர விரும்புகிறேன்
----
பிறந்த பூனைக்குட்டி
கண் விழிப்பதைப் போல
என் சொற்கள்
உன்னைப் பார்க்கின்றன
------
ரயில் போய்விட்டது
தண்டவாளத்தில்
ரத்தம் மின்னுகிறது
தூரத்திலிருந்து
ஆடு மேய்க்கும் சிறுமி
சத்தமிட்டபடியே
வேகமாக
ஓடி வந்துகொண்டிருக்கிறாள்
-------
வனமே
உன்னைப் பாட
ஒரு புல்லாங்குழல்
கொடு
போதும்
------
வளைந்து செல்லும்
நீண்ட கோட்டை
வரைந்து
நதி என்கிறாள் குழந்தை
இல்லை என்பது போல் பார்க்க
அதிலிருந்து நீரள்ளி
முகத்தில் தெளிக்கிறாள்
------
கிரீடம்
நசுங்கிப் போய்
துருபிடித்து விட்டது
ஆனாலும்
ராஜ ரோஷம்
குறையவில்லை
-------
கம்பியை
கிளையாக்கியது
அமர்ந்து போன பறவை
------
நான் ஓய்வெடுக்க விரும்பும்
நாற்காலியை
உங்களை யார்
இப்போதே
செய்யச் சொன்னது

-குங்குமம் இதழில் (10.8.2015) வெளியானது-

எனது பிரார்த்தனை

கதை படிக்கும் முதியவரை
வரைந்து காட்டுகிறாள் குழந்தை
எனது பிரார்த்தனை எல்லாம்
அவர் இறந்து போவதற்குள்
அந்தப் புத்தகத்தை
படித்து விட வேண்டும்
என்பதுதான்

அம்மணமாக ஓடுகிறான்

அம்மணமாக ஓடுகிறான்
பைத்தியக்காரன் என்றவர்கள்
வேடிக்கைப் பார்த்தார்கள்
அம்மணமாக ஓடுகிறான்
மனிதன் என்றவர்
ஆடை கொடுக்க
ஓடிக்கொண்டிருந்தார்

அருகில்...

அருகில் போய்
விலக்கி இருக்கலாம்
காப்பாற்றி இருக்கலாம்
ஏதேனும் செய்திருக்கலாம்
வன்மம் மோதி
மனிதம் சாய்ந்தது
என்ற வரியுடன்
தன் கடமையை
முடித்துக் கொண்டார்

தற்கொலைக் கவிதை

தண்டவாளத்தில்

தலை வைத்து

அவன் தற்கொலைக் கவிதையை

யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்

வியூகங்கள்

பாதைகளை
மாற்றி வைக்கிறீர்கள்
வியூகங்களால்
வந்தடைகிறேன் 

ரயில்

ரயில்
ஓட்டுபவரின் கண்களால் பார்க்கிறது
என்றாள் குழந்தை
அப்போது ரயில்
ஒரு பாலத்தின் மீது
போய்க் கொண்டிருந்தது
அதை நான்
குழந்தையின் கண்களால்
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்

என்னைப் பார்த்து

என்னைப் பார்த்து
கருணையோடு
புன்னகைக்கும் பெண்ணுக்கு
பார்வை இல்லை என்று
நீங்கள் சொல்வதை
என்னால் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது

எப்படி கிடைத்தாய்?

ஒரு முறை
தான் தொலைந்து போனதை
சொன்னாள் சிறுமி மன்யா

எப்படி கிடைத்தாய்?
கேட்டேன்

நானே கண்டுபிடித்து
வந்து விட்டேன்
என்று சொன்னாள்
ஆச்சரியமாக

நள்ளிரவில்

நள்ளிரவில்
பீடி புகைத்தபடி
போஸ்டர் ஒட்டியவரிடம்
கேட்டேன்
படம் நல்லா இருக்குமா
பசையை பிசைந்தபடி சொன்னார்
படம் ஓடனா
அவுங்களுக்கு நல்லா இருக்கும்
வாழ்க்கை ஓடன
நமக்கு நல்லா இருக்கும்

உணராமல் போனோம்

பேசத்தான் வந்தோம்
பேசினோம்
பிரிந்துப் போனோம்
மீதி இருக்கும்
இந்தச் சொற்களில்தான்
உண்மையான உரையாடல்
இருந்தது என்பதை
ஒருவரும்
உணராமல் போனோம்

மூன்று பொம்மைகள்

மிகப்பெரிய பொம்மையை
கேட்கிறாள் குழந்தை
மிகச்சிறிய பொம்மையை
எடுக்கிறார் அப்பா
இரண்டுக்கும் நடுவில்
இருக்கும் பொம்மையை
பார்க்கிறாள் அம்மா

வண்ணங்கள் களைப்படையும் போது

வரைந்து முடித்து 

விழித்திருக்கும் சிங்கம் 

என்று பெயர் வைத்தாள் மான்யா

உன் சிங்கம் 

எப்போது உறங்கும் 

கேட்டேன் 

உடனே சொன்னாள் 

வண்ணங்கள் 

களைப்படையும் போது

சுவர்

நீ ஒரு 

கல் வைத்தாய் 

நான் ஒரு 

கல் வைத்தேன் 

நமக்கிடையே 

ஒரு சுவரை 

உருவாக்கிக் கொண்டோம்

இருந்தது

என் ஸ்வெட்டரைப் பார்த்த
பெரியவரின் கண்களில்
நடுக்கம் இருந்தது

நடந்தேன்

இப்போது என்னிடம்
நடுக்கம் இருந்தது

பெரியவரிடம்
ஸ்வெட்டர் இருந்தது

கதாபாத்திரங்கள்

மது அருந்திக்கொண்டிருந்தனர் 

கதாபாத்திரங்கள் 

எனக்குக் கொஞ்சம் 

கிடைக்குமா 

கேட்டேன் 

எழுத்தின் போதை 

போதும் உனக்கு 

எனச் சொல்லி 

கதவடைத்துக் கொண்டனர்

கூடு

கூடு விட்டு
கூடு பாயும்
ஒருவரை சந்தித்தேன்
இப்போது
எந்த கூடு என்றேன்
இதற்கு பதில்
சொல்வதற்குள்
மாறி இருக்கலாம்
கேள்வியைத்
தவிர்த்து விடலாமே என்றார்

பூங்கொத்து

பூங்கொத்து வாங்கிக்கொண்டு புறப்பட்டேன்
வழியில் குழந்தை வாங்கிக்கொண்டது
வெறும் கையுடன் உன்னைச் சந்தித்து
விஷயத்தைச் சொன்னேன்
குழந்தை போலச் சிரித்தாய்
அப்போது
நான் தந்தப் பூங்கொத்தை
அந்தக் குழந்தை
உன் கையில்
தந்து கொண்டிருந்தது

பிரியமும் விஷமும்

வேறு வழியின்றி

உன்னைக் கொல்ல

வந்திருக்கிறேன்

தேநீர் தருகிறாய்

உன் கண்களைப் பார்த்தபடி

அருந்துகிறேன்

உன்னைப் காப்பாற்ற

நீ தந்த

பிரியமும் விஷமும் கலந்த

இந்த தேநீரை

நான் அருந்திதான் ஆகவேண்டும்