நான் பார்க்க வந்தவர்

தாமதமாகவே கிளம்பினேன்
நேரே
இடுகாடு வந்துவிட்டேன்
அங்கும் தாமதமாகிவிட்டது
மின் தகனச் சடங்கு
முடிந்திருந்தது
எல்லோரும் போயிருந்தார்கள்
தனியாய்
ஒற்றை ஆளாய்
நின்றிருந்தேன்
சார் யாரப் பாக்கணும்
நான் பார்க்க வந்தவர்
போய் விட்டார்
சொல்லிவிட்டு நடந்தேன்

நாங்கள் எங்களுடன்

நான் தனிமையுடன்
பேசினேன்

தனிமை இரவுடன்
பேசியது

இரவு என்னுடன்
பேசியது

நாங்கள் எங்களுடன்
பேசினோம்

சாலை

கலைந்து கிடக்கிறது சாலை 

எவ்வழிப் போவது 

என்ற வரியை 

அழிக்கிறேன் 

மழை நாளில்

கவிதை எழுதுவாள் கௌரி 

ஒரு மழை நாளில் 

அவளுக்குக் குழந்தைப் பிறந்தது 

கண்களில் நீர்த் துள்ள 

இப்படி எழுதினாள் 

மழை நாளில் 

மழையைப் பெற்றெடுத்தேன் 

(கௌரிக்கு)

உளி

என்னை உளியாக்கி 

தன் கையில் எடுத்து 

கனவை உடைக்கப் 

பார்க்கிறது இரவு 

கனவு உளியைக் கைப்பற்ற 

எதுவுமற்று 

விழிக்கிறது இரவு 

புரண்டு படுக்கிறேன்

இன்னொரு கனவுடன் 

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1111-

வாசிக்காத புல்லாங்குழல் 

வனத்தில் எறிந்த போது 

இசைத்தபடியே விழுந்தது

1112-

நீண்ட நேரமாக 

நடந்து கொண்டிருக்கிறேன் 

எங்கு போக வேண்டும் என்று 

மறந்து போய் விட்டது

1113-

ஆறுதல் பரிசை 

ஆகாயம் போல் 

வாங்கிக் கொள்கிறீர்கள் 

அந்த நேரத்தில் 

இறந்து போகிறது 

உங்கள் சிறகு

கண்ணீருக்கும் பசிக்கும்

கண்ணீருக்கும் பசிக்கும்
இந்த இரண்டு
சொற்களுக்குள்
கவிதை இருக்கிறதா
தெரியாது
சொன்னவள் இருக்கிறாள்

வரும் சத்தம்

வரும் சத்தம் 

நெருங்கி வர 

ரயிலில் 

பயணம் செய்வதாக 

நினைத்தபடியே அவன் 

தண்டவாளங்களுக்கிடையில் 

நடந்து கொண்டிருந்தான்

சிறகைத் தருவாயா

உன் சிறகைத் தருவாயா
நான் அணிந்துப் பறக்க
வானம் கேட்டது
இல்லை
வானம் கேட்பது போல்
பறவை நினைத்தது
மழைத்துளி அதன்
நினைவின்
மேல் விழ
வேகம் கொண்டு போனது

எப்படிச் சொல்லலாம்

எதிரில் இருந்தவர் 

நாளை மற்றொரு நாளே என்றார் 

பக்கத்தில் இருந்தவர் 

இன்று இன்னொரு நாளே என்றார் 

நேற்றை எப்படிச் சொல்லலாம் 

என்ற யோசனையில் 

நான் இருந்தேன் 

இப்படித்தான்

இப்படித்தான்
இந்தக் கவிதையை
உடைத்தேன்
இத்தனை கவிதைகளாகும்
என்று தெரிந்திருந்தால்
எழுதியே இருக்க மாட்டேன்

இரண்டும்தான்

உங்கள் சொற்களில் 

விளையாடுவது 

பொய்யா சாதுர்யமா 

இரண்டும்தான் 

பொய்யின் சாதுர்யம் 

சாதுர்யத்தின் பொய் 

இறந்தும் போகிறான்

நஞ்சைக் கொடுத்து 

நகைச்சுவை உணர்வுடன் 

குடிக்கச் சொல்கிறீர்கள் 

குடிக்கிறான் 

சிரித்துச் சிரித்தே 

இறந்தும் போகிறான் 

உருக்கமாக வருகிறது 

உங்கள் கண்ணீர் 

குழந்தை அறைக்குள்ளிருந்து 

வெளி வருவதைப் போல 

உரக்கச் சொல்லுங்கள்

நான் சொற்களை 

அடுக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்

படித்து உங்களுக்கு 

ஏதேனும் கிடைத்தால் 

எனக்கும் உரக்கச் சொல்லுங்கள் 

உன்னால் மறுக்க முடியாது

உன் எல்லாச் சிறகுகளையும் 

வெட்டிவிட்டேன் 

நீ பறக்க முடியாது 

அதனாலென்ன 

நான் பறவை இல்லை என்று 

உன்னால் மறுக்க முடியாது 

நடிக்க முடியாது

என்னைப் போல்
உங்களால்
நடிக்க முடியாது
உங்களைப் போல்
என்னால்
நடிக்க முடியாது
நம்மைப் போல்
யாராலும்
நடிக்க முடியாது

தெரிந்தார்

வலையோடு 

ஒரு மீனவரைப் 

புகைப்படம் எடுத்தேன் 

ஒரு கணம் 

நின்று புன்னகைக்கும் 

மீன் போல் தெரிந்தார்

எழுதியபடி

கதவைத் தட்டும் 

கனவுக்கும் 

கனவைத் திறந்து 

உள்ளே வரும் 

கனவுக்கும் 

இடையில் நான் 

என்ன செய்வது 

என்று தெரியாமல் 

இந்த வரிகளை 

எழுதியபடி 

சொல்

மடித்து வைக்கப்பட்ட
ஒரு சொல்லை
விரித்தேன்
வாக்கியங்களாக
நீண்டுகொண்டே போகிறது

மலைமுகட்டில்

இன்று எதையும் 

எழுதப் போவதில்லை 

இந்த மலைமுகட்டில் 

நின்றுகொண்டு 

வெள்ளைக் காகிதங்களைக் 

காற்றில் 

பறக்க விடப் போகிறேன்