அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

388-

கண்ணீர்
எனது திரவ புன்னகை
என்றான்

யாராலும் அவனை
அழவைக்க
முடியவில்லை

389-

தயங்கி தயங்கி
சொல்ல நினைப்பவனை
கைவிடுகினறன
வார்த்தைகள்

தயங்காமல்
சொல்ல நினைப்பவனை
அழைத்துச் செல்கிறது
மொழி

390-

நுனி பிடித்து
நடக்கிறேன்

நுனி என்று
எதுவுமில்லை

நடக்கிறேன்

நுனி பிடித்து

எனை பிடித்து

391-

நீங்கள் சிந்திய சொல்
முள்ளாய்
விளைந்து கிடக்கிறது
சொல்லாமல்
சென்றுவிடுங்கள்

392-

அரங்கம் முழுதும்
பார்க்க வேண்டும்
மேடையில் நிற்கிறான்
மேடை பார்க்கிறது
அவனையும்
அரங்கையும்

வழியும் இசை

மெல்லிய
தகரத்தின் மீது
விழும் மழை
இசையாகிறது

பிறகு
வழிகிறது இசை
தகரத்திலிருந்து

போதும்

சிறு புல்

சின்னஞ் சிறு
பனித்துளி

போதும்
ரசிக்க

வேறொன்றும்
தேவையில்லை
பெரிதாய்

திரும்பிக்கொண்டிருப்பவன்

போதை கூடி
நள்ளிரவில்
வீடு திரும்பிக்கொண்டிருப்பவன்
யார் யாரையோ சபிக்கிறான்

குழந்தைக்கு வாங்கிய
பொம்மை கீழே விழ
மிதித்துவிட்டுப் போகிறான்

நசுங்கிய பொம்மையின்
உயிர் கசிந்து அடங்குகிறது

பொம்மையை அள்ளியபடியே
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாள் மகள்

வழிமாறிச் செல்லும்
அப்பாவை கைபிடித்து
வீட்டிற்கு கூட்டிச் செல்ல

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

383-

பூமிக்கு பாரமாக
நான் விட்டுப்போகும்
இந்த காலடித்தடங்களை
மன்னித்துவிடுங்கள்

384-

பொருளற்றது
என் வாழ்க்கை
சொல்லிச்செல்கிறான்
வழிப்போக்கன்

385-

என்னை
வழி நடத்தும்
நானை
வழி கடத்த
முடியாது
யாரும்

386-

சொல்
மேல்
சொல்
அதன்
மேல்
சொல்
சொல்
இப்படி
மேல்
மேல்
சொல்
சொல் என
அடுக்கி வைத்து
உச்சி நின்று
குதிக்கிறேன்

உடல் வாங்கிய
நீரலையில்
ஒதுங்குகிறது
ஒவ்வொரு
சொல்லும்
சத்தமற்று

387-

என்னைப் பார்த்து
நிராயுதபாணி என
முன்னேறாதீர்கள்

ஆழ்மனத்தின்
ஆழத்தில்
பதுக்கிவைக்கப்பட்டிருக்கின்றன
கத்திகள்

அவளுக்கு

துடைத்து துடைத்து
கண்ணாடியைப்
போட்டுப் பார்க்கிறாள்
மூதாட்டி

ஆனாலும்
உடைந்து உடைந்தே
தெரிகிறது உலகு
அவளுக்கு

ஒற்றைச் சொல்

நீ எழுதிவைத்துவிட்டுப்
போயிருக்கும்
நன்றி என்ற
ஒற்றைச் சொல் மட்டுமே
இப்போது என்னிடமிருக்கிறது

ஒரு புத்தகத்திலிருக்கும்
மொத்த வாக்கியங்களைப் போல
அது கனக்கவும்
செய்கிறது

நுட்பம்

மிருதங்கம் வாசிப்பவரின்
விரல்களுக்கும்
வாத்தியத்துக்கும்
இடையில்
நீந்தும் இசை
அவர் காதுக்கு மட்டுமே
சென்று சேர்கிறது

காற்று
பிடிக்க நினைத்து
முடியாமல் போகிறது

பின் அந்த இசையை
அவர் வாசிக்கத் தொடங்குகிறார்
நமக்காக

இன்னும் நுட்பத்துடன்
விரல்களால்
இசையை செதுக்குவதைப்போல

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

377-

உங்கள் கண்ணீர்
உண்மையா
பொய்யா

நான் பொய்
கண்ணீர் உண்மை

378-

கிளையில் பறவை
தொங்க வந்தவன் ரசிக்கிறான்
அலகு கொத்துவதைப் பார்த்து

379-

பனிப்பாறை மேல்
படுத்திருந்தேன்
பாறை உருகுவதை நானும்
நான் உருகுவதை
பனியும் பார்த்தபடி

380-

ஒட்டடை
படிந்த தூரிகை
ஓவியத்தைப் பார்க்காது

381-

ஒத்திகை செய்யும் மரணம்
ஒருபோதும்
நேரத்தை சொல்வதில்லை

382-

விதியை
உருவாக்குபவர்களை
விதி ஒன்றும்
செய்வதில்லை

சுவை

உண்ட சுவை பற்றி
குழந்தை சொல்ல
தாய் பெற்றாள்
தின்ற சுவை

கடைசி வரி

கடைசி வரியில்
பட்டாம் பூச்சி பற்றிய
குறிப்பு இருந்தது

படிக்கும் போதே
பறந்து போனது

வியந்து பார்த்து
தாளுக்குத் திரும்ப
வரியும் காணாமல்
போயிருந்தது

மிச்ச உயிர்

அன்பை ஆயுதமாக்கி
போர் முடித்து
வெளியேறுகிறாய்

சிந்திக்கிடக்கும்
குருதியிலிருக்கும்
மிச்ச உயிர்
துடித்து அடங்குகிறது
அனாதையாக

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

376-

நீங்கள்
திறந்து காட்டச்சொல்லும்
இந்த பெட்டியில்
என் மரணம்
மட்டுமே இருக்கிறது

திறந்து காட்டுங்கள்

பாருங்கள்

ஒன்றுமில்லையே

அதையேதான்
நானும் சொன்னேன்

ஒன்றுமில்லாததுதான்
உங்கள் மரணமா

ஆமாம்
வாழ்க்கையும் கூட

மிதத்தல்

மிதந்தது பூ

காற்றில் அசைந்தது

நதியின்
அலைவுக்கேற்ப
நடனம் நிகழ்ந்தது

மிதந்தது பூ

மிதந்த பூ
படகானது

படகில்
இளைப்பாறிப்போனது
பறவை

பறவை சத்தம் கேட்டு
மீன்கள் வெளிகுதித்து
படகின் சுவரோரம்
முதுகுரசிப் போயின

இப்போது
அதே பூ
படகின் மேல்

கதிர்தீண்ட
ஒளித் திவளைகளுடன்
பார்த்தது

படகோட்டி
பூவை வணங்குகிறான்

மெதுவாய் எடுத்து
படகில் அமர்ந்திருக்கும்
இளவரசி தோற்றம்கொண்ட
பெண்ணிடம் பணிவுடன்
தருகிறான்

அதிசயத்தைப் போல
அவள் வாங்கி
முகர்ந்து
ரசித்து
கூந்தலில் வைக்கிறாள்

மெல்லத் தொடுகிறாள்

படகோட்டி
படகை வேகமாக்குகிறான்

பாய்ந்து வரும் காற்று

படகை
படகோட்டியை
அவளை
அவள் கூந்தலை
அவள் பூவைத்
தீண்டுகிறது

தலையிலிருந்து
நதி விழுவதுபோல்
நதியில்
விழுகிறது பூ

விழும் லாவகத்தில்
சில இதழ்கள்
தனியாகின்றன

முதலில்
மிதந்தது போலவே
இப்போது
மிதக்கிறது பூ

அலையின்
அசைவை வாங்கி
அசைகிறது

தொலைவாகும் படகை

அதிலிருந்து
தன்னை பார்த்து
கையசைக்கும் பெண்ணை
பார்த்தபடி

மிதக்கிறது பூ

முடிவுகள்

நீ உண்ணும்
இந்தத் தூக்க மாத்திரைகள்
உன்னை
ஆழ்ந்த
மிக ஆழ்ந்த
உறக்கத்திற்கு
இட்டுச் செல்லும்

அதன் பிறகு
நீதான்
முடிவு செய்யவேண்டும்

இதை
தற்கொலையாக
மாற்றப்போகிறாயா
என்பதையும்

இல்லை
இது ஒரு
தற்செயல் என
முடிவு செய்து
வாழ்க்கைக்குத்
திரும்ப போகிறாயா
என்பதையும்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

373-

கண்ணீர்
கவலையின் திரவமாகவும்
காயத்தின் மருந்தாகவும்

374-

ஓய்வே
உழைக்கச் சொல்கிறது

375-

இரவின் விளிம்பில்
வழியும்
கனவு

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

370-

அன்பை விநியோகிக்கவே
வந்தோம்

ஆயுதத்தை
தூக்க வைத்தீர்கள்

371-

எப்படி முடியும்
இந்த கவிதை

தெரியாது

எனக்கும்
கவிதைக்கும்

372-

யாருடனும்
போட்டியிட விரும்பாதவன்
தன்னிடமே
தோற்றுவிடுவான்.

சிறுமீன்

அடுக்கி வைத்துவிட்டுப்போன
வார்த்தைகளை
திரும்பவந்து
கலைத்தது குழந்தை
கலைத்த கடலுக்குள்
நீந்தும் சிறுமீன்
நான்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

364-

எல்லாமே
தொடர்ந்து வரவேண்டும்

எல்லாவற்றையும்
தொடந்து செல்லவேண்டும்

தவிர்க்க வேண்டும்
இந்த நினைவை

365-

மீன்தொட்டியில்
ஊற்றுகிறாள் குழந்தை
கொண்டுவந்த கடலை

366-

கதவடைக்கிறாய்
சாவிதுவாரத்தில்
பரவும் ஒளி
திறக்கப் பார்க்கிறது
உன் இருளை

367-

இந்தப் பள்ளத்தாக்கு
கடவுள் ஊற்றிய
வண்ணங்களால்
நிரம்பி இருக்கிறது

368-

வழி தப்பும் ஆடுகளாய்
நினைவுகள் போகும்
விரட்டிப் பிடித்தாலும்
வேறிடம் மாறும்

369-

தெரிந்தே
தொலைந்திருக்கிறேன்
தேடாதீர்கள்

உறுத்தல்

இறந்த குழந்தையின்
மீது போர்வை
சிசுவின் மரணத்தை விட
உறுத்துகிறது
கடினமான துணி