இதுபோல்

நாங்க 

பசிக்குப் பசியத்தான் 

தொட்டுக்குவோம் 

இதுபோல் 

வெறும் தட்டில் 

வேறு வரிகளும் 

இருந்தன 

சொற்கள்

இருவருமே
இருளில் இருந்தோம்
சொற்கள்
முகம் பார்க்கப்
பேசிக்கொண்டிருந்தோம்

ஏன்

ஏன் தற்கொலை 

செய்து கொள்ளக்கூடாது 

என்ற கேள்வியில் 

தொங்கி 

மீள்கிறேன்

பல நேரம் 

போல

ரகசியத்தின் 

அந்தப் பக்கமும் 

இந்தப் பக்கமும் 

இருக்கிறோம் 

ரகசியங்களைப் போல 

ஒன்றுமில்லை

திரை விழுந்து  

நேரமாகிறது 

அரங்கில் 

இதற்கு மேல் 

ஒன்றுமில்லை 

நீங்கள் பார்க்க 

அந்த பெண்

மழையை ரசித்தபடி 

வயலின் வாசிக்கும் பெண்ணை 

வரைந்து முடித்தேன்

இப்போது நான் ரசிக்க

மழை இசை 

மற்றும் அந்த பெண்

முதலில்

கத்தி பாய்ந்த மனிதரை 

பிறகு காப்பாற்றலாம் 

குருதி படிந்த கத்தியை 

முதலில் கழுவுவோம்

பசியின் கண்களில்

என் கண்களில் 

பசி 

பசியின் கண்களில் 

நான்

நடக்கிறேன்

என்னோடு 

பயணித்தப் பறவை 

மறைந்து போய் விட்டது 

மறுபடி வருமென்று 

வானம் பார்த்தபடி 

நடக்கிறேன்

ஒரு கணம்

குழந்தை 

பறித்துத் தந்தது 

பூ 

வாங்கிக் கொண்ட 

ஒரு கணம் 

கடவுளாக இருந்தேன்

மழையின் பாடல்

மழைக்கு ஒதுங்கி இருந்த 

சிறுவன் கையில் 

புல்லாங்குழல் இருந்தது 

அதன் மேல் 

துளிகள் மின்னிக்கொண்டிருந்தன 

அதிசயித்தபடி 

பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்

எனக்காக வாசிப்பாயா 

எனக் கேட்டேன்

முகம் திருப்பாமல் சொன்னான்

மழையின் பாடலைக் 

கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன் 

மன்னிக்கவும்

உற்றுப் பார்க்கிறது இரவு

நேரம் கடக்க 

பெருமூச்சு விட்டு 

அங்கும் இங்கும் 

பார்த்து

பசியை எச்சிலில் 

துப்பியபடி

யாராவது கிடைப்பார்களா என 

இரவிடம் கேட்கிறாள்

கால் ஊனமானப் பெண் 

சொல்ல வார்த்தைகள் 

எதுவும் இன்றி

அவளையே 

உற்றுப் பார்க்கிறது

இரவு

நமக்கு நனையத் தெரியவில்லை

1-

வெறும் கைகளுடன் 

திரும்புகிறார் அப்பா 

அந்தக் கைகளுக்கு 

முத்தம் தருகிறாள் குழந்தை

2-

மழைக்குள் இருக்கும் 

குழந்தைகளுக்கு 

நனைவது தெரியவில்லை 

மழைக்கு வெளியே 

இருக்கும் நமக்கு 

நனையத் தெரியவில்லை

பசி

பகிர்ந்து சாப்பிட 

நம்மிடம் பசிதான் 

இருக்கிறது என்று 

எழுதிய வரியில் 

அடங்கியது கொஞ்சம் 

என் பசி

படகு

குடை வரைந்த தாளில் 

படகு செய்து

மழை நீரில் 

விடுகிறாள் மான்யா 

போகிறது படகு 

குடை பிடித்து

பிரார்த்தனை

என் பிரார்த்தனையில் 

உப்புக் கரித்தது 

என்றார் கடவுள் 

கண்ணீர் கலந்திருந்தது 

என்றேன் நான் 

ஒரு வரி போதும்

இறந்து போக 

எத்தனையோ தருணங்கள் 

இருக்கின்றன 

உயிர்த்தெழ 

ஒரு வரி போதும்

பயம் மேயும் ஆடு

பயம் மேயும் ஆடு 

என்ற வரியை 

அடுத்த வரியில் 

வந்த சிங்கம் 

அடித்துக் கொன்றது

தெரியவில்லை

குட்டிப்பூனைப் போல

கண்கள் மெல்ல

வெளியே வந்து

உடல் மேல் குதித்து

விளையாடுகிறது

எப்படிப் பார்க்கிறேன்

தெரியவில்லை

நான் கடவுளுடன் விளையாடுகிறேன்

நான் கடவுளுடன்

விளையாடுகிறேன்

கடவுள் பட்டாம்பூச்சியுடன்

விளையாடுகிறார்

பட்டாம்பூச்சி என்னுடன்

விளையாடுகிறது

சொல்கிறாள் மான்யா

அவள் சொற்களில் மயங்கி

கடவுளைப் பார்க்காமல்

விட்டு விட்டேன்