உள்ளங்கையில்...

உள்ளங்கையில்
எழுதிவிடக்கூடிய
கதை ஒன்றை
உனக்குச் சொல்கிறேன்
அது பிரபஞ்சத்தை
அணைப்பது போல்
நீண்டுகொண்டே போகிறது

கடந்து...

கடந்து போகிற அவருக்கு

நான் யாரோ கடந்து போகிறவன்

கடந்து போகிற எனக்கு

அவர் யாரோ கடந்து போகிறவர்

இப்படித்தான் சாலைகளில்

கடந்து போனவர்களும்

கடந்து போகிறவர்களும்

‘நான் பயணி.. நடப்பதும் கடப்பதுமே என் வேலை!’- கவிஞர் ராஜா சந்திரசேகர் | E...

பிடுங்குதல்

பிடுங்கு

மெல்ல பிடுங்கு
தெரியாமல் பிடுங்கு
தெரிந்தால் சிரி
கள்ளச்சிரிப்பு
கனக்கச்சிதம்
இசை நரம்புகளை
வருடுவது போல்
முதுகை தடவியபடியே
பிடுங்கு
பிடுங்கியவற்றை
கார்ப்பரேட்டுகளிடம் கொடு
அங்கும் சிரி
அவர்கள் மர்மச் சிரிப்பும்
உன் கள்ளச் சிரிப்பும்
இணையட்டும்
இது போல்
விடாமல் செய்
விதவிதமாய் பிடுங்கு
பிடுங்கிப் பிடுங்கி
கார்ப்பரேட்டுகளை
வளர்க்கப்பார்
எம் மண்ணில்
பிடுங்க எவ்வளவோ இருக்கிறது
ஏமாற எத்தனையோ பேர் இருக்கிறார்கள்
வேரோடு பிடுங்கும் போது
புனித கண்ணீர் சிந்து
நடக்கட்டும்
ரகசிய சூதாட்டம்
கார்ப்பரேட்டுகளோடு
கேம் விளையாடு
சேக்ரட் கேம்
சத்யமேவ ஜெயதே

மாபெரும் ரப்பர்

மாபெரும் ரப்பரால்
என்னை அழித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
அழித்துக்கொண்டிருப்பேன்

மாபெரும் ரப்பர்
சிறிய
மிகச் சிறிய
அதனினும் சிறிய
ரப்பராவதற்குள்
இது நிகழ்ந்து விட வேண்டும்

இல்லாது போன கவிதை

மலையுச்சிக்குப் போய்

தற்கொலைக் கவிதை எழுதிவிட்டு

அவன் குதித்துவிட்டான்

ஏறி வந்து

மலை மலரைப்

புகைப்படம் எடுக்கும்

புகைப்படக்காரரின்

கைகளில் போய்

அமர்கிறது

அந்தக் காகிதம்

இதழ் போல்

அதை எடுத்து

எழுதி இருப்பதைப்

படித்துவிட்டு

படபடப்புடன்

தன் உயிரைத் தேடுவது போல்

ஓடி ஓடித் தேடுகிறார்

இல்லாது போன கவிதையை

நான் வாசித்த வரிகள்

கனவிலும்
மரம் வளர்ப்போம்.
கனவுகளை
வளர வைப்போம்.

காது கொடுத்து
மரத்திடம் கேளுங்கள்
பிரபஞ்சத்தின் துடிப்பை.

முதலில்
உன் மனதிலுள்ள
கோடரியைத்
தூக்கி எறி
பின் கையிலுள்ள
கோடரி
தானே விழும்

மரங்கள்
நிமிர்ந்து நிற்கும் வாக்கியங்கள்
இதில் நாம்
இயற்கையைப் படிக்கலாம்

விதை இருந்த
உள்ளங்கையை மூடினேன்
நான் மரமானேன்.

கடவுள் அவன் கனவில் வந்து கேட்டார்
நீ வசிக்க சிறிய இடம் போதுமா

அவன் சொன்னான்
இல்லை பெரிய இடம் வேண்டும்
என்னோடு மரங்களும் வசிக்க.

(நான் வாசித்த வரிகள் -உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் – 5.6.2019 -TREE TRUST உயிர் வாழ ஒரு மரம்.

மரம் சூழலியல் நடுவம்&நாற்றங்கால் துவக்க விழா-கோவை)

கேள்விகள்

எத்தனை எத்தனை கோடிகள்?

ஆயிரமாயிரம் கேள்விகள்?

எங்கிருந்து வருகிறது?

எப்படிக் கிடைக்கிறது?

பதில் சொல்ல வேண்டியவர்கள்

சொல்லாமல் போகக் கூடாது.

கேள்வி கேட்க வேண்டியவர்கள்

கேட்காமல் விடக்கூடாது.

பாறை விழுங்கிய உளி

பாறை விழுங்கிய உளி
சிலையின்
தொண்டைக்குள் போய்
சிக்கிக்கொண்டது

2-
மழையில் சந்தித்தோம்
சொற்கள் நனைய
பேசிக்கொண்டிருந்தோம்

3-
நினைவு
துயரத்தை
அள்ளி எடுத்து
மனதுக்கு
ஊட்டப்பார்க்கிறது

4-
காமம்
கதவைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறது
காதல்
திறக்கலாமா வேண்டாமா என யோசிக்கிறது

5-
என் சொற்களை
உன் மெளனம்
தாய்மையுடன்
தடவும்போது
சுரக்கின்றன
அன்பின் பாடல்கள்

தண்டவாளங்களுக்கிடையில்

நடந்து போகிறவனை

விரட்டி வருகிறது ரயில்

இந்த வரிக்கு
அடுத்த வரியை
நீங்கள் எழுத விரும்பினால்
அவனைக் காப்பாற்றிவிடுங்கள்

இல்லையெனில்
இந்தத் தாளை
கிழித்து விடுங்கள்

நீங்கள் என்ன
எழுத நினைத்தீர்கள்
என்று மட்டும்

கேட்டுவிடாதீர்கள்                

காற்றில் பறந்த கடிதம்

தற்கொலைக் கடிதம் எழுதிய அவன்

மீண்டும் ஒரு முறை அதைப்படித்தான்

சில பிழைகளைத் திருத்தினான்

அதிலிருந்த பல சுவாரஸ்யங்களைக் கவனித்தான்

கடந்து வந்த ரணங்களை
எழுத்து கடத்தி இருப்பது குறித்து யோசித்தான்

இதுவரை வந்து சேர்ந்திருக்கிறோம் என்ற
பாதை வரைபடம் தன்னுள் அவனைப் பார்க்க வைத்தது

நாமா இப்படி எழுதி இருக்கிறோம் என ஆச்சர்யப்பட்டுப்
பேனாவை இறுக்கப்பிடித்தான்

சிந்திய மைத்துளிகள் பறப்பது போல் உணர்ந்தான்

உராய்வுகளுக்கு உயிரிழப்பா முடிவு என
அவன் எழுதாத ஒரு வரி வந்து
மூளையில் தட்டியது

இருத்தல் என்பது வாழ்ந்து தீர்ப்பதல்ல
வாழ்ந்து பார்ப்பது
அவனுள் எதிரொலித்தது

என்னைக் கொன்று போட
நான் யார்
இந்த ஒலி அவனைச் சுற்றி வந்தது

இப்படிக்கு இறக்கத்துடிக்கும் ஒருவன்
என்ற வரியை
மாற்றி எழுதினான்

ஏழாவது மாடியிலிருந்து
அந்தக் கடிதம்
பறவையைப் போல்
போய்க்கொண்டிருந்தது

இப்படிக்கு
வாழ விரும்பும் ஒருவன் என
அது முடிந்திருந்தது

அவன் படிகளில்
இறங்கிப்போய்க்கொண்டிருந்தான்

எதிரே யாருமில்லை

எதிரே யாருமில்லை
எதற்கு
இப்படி நடிக்கிறீர்கள்

கனவில்

வந்த கனவில்
விளக்குகள் மின்ன
மைக்குகள் நீட்டப்பட
பொல்லாத அரசியல்வாதி
உளறிக்கொட்ட
உடனே எழுந்துவிட்டார்

காத்திருப்பு

இந்தக் காத்திருப்பில்
என்ன கற்றுக்கொண்டீர்கள்

மேலும்
காத்திருக்க வேண்டும் 
என்பதை

வீதியோர விளக்கு

புத்தகத்தில்
போய் வரும்
கண்களைப் போல
அசைந்தாடி 
இருளைப் படிக்கிறது
வீதியோர விளக்கு

பொம்மை விற்கும் சிறுமி

பொம்மை விற்கும் சிறுமியோடு
செல்பி எடுத்துக்கொண்டார்
புத்தாண்டு வாழ்த்து சொன்னார்
இனிப்பு தந்தார்
பூந்தி சிந்த 
நல்லா இருக்கு
எனச் சொல்லியபடியே
அடுத்த பொம்மை விற்க ஓடினாள் சிறுமி

- ராஜா சந்திரசேகர்

கடைசியில்

கடைசியில்

கண்ணாடிப்பெட்டியை

எடுத்துப்போனார்கள்

அதில் கொஞ்சம்

மரணம் ஒட்டி இருந்தது

குழந்தை யானை

கிளினர் பையனுக்குப்
பத்துபனிரெண்டு வயதிருக்கும் 
விசில் எழுப்பியபடி
குழந்தையைப் போல
லாரியைக் கழுவுகிறான்
விரல்களைச் சீப்பாக்கி
தலையைக் கோதிக்கொள்கிறான்
லாரி அவன் நீரில்
மூழ்கி எழுகிறது
புதிதாய் லாரியை மீட்டெடுத்து
அதற்கு ஒரு முத்தம் வைக்கிறான்
அவன் உதட்டில்
உயிர் அசைகிறது
எட்டும் மட்டும் கை நீட்டி அணைக்கிறான்
குழந்தை யானை என்று
அதற்கு வைத்த பெயரை
ஒரு முறை சொல்லிக்கொள்கிறான்
தொலைவில் போய் நின்று
குளித்துமுடித்த லாரியைப் பார்க்கிறான்
நாளை அந்த லாரியை
ஓட்டப்போகும் டிரைவர் போல
உடல் நிமிர்த்தி
மிதந்து போவது போல்
அதை நோக்கி நடந்து போகிறான்

குங்குமம் இதழில்(28.12.2018) வெளியானது

கண்ணாடிப் பெட்டி

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள்
இருக்கும் அப்பாவை
வரைகிறது குழந்தை
அசைவற்று இருக்கும் அப்பா
மீன் போல்
அசைந்து அசைந்து நீந்துவார்
என்ற நம்பிக்கையில்
பிறகு அதற்குள்
நீர் ஊற்றுகிறது

- ராஜா சந்திரசேகர்

இன்னும்...

இன்னும் சிலரில்

நானுண்டு

மற்றும் பலரில்

என் பெயருண்டு