வனம்

தன் வனத்திற்கு 

வரச் சொல்கிறது 

வரைந்த பட்டாம்பூச்சி 

தன் அறைக்கு 

வரச் சொல்கிறாள் 

வரைந்த குழந்தை

தண்டவாளம் பக்கத்தில்

அவளே கேள்விக் கேட்டு
அவளே பதிலும் சொன்னாள்

பட்டாம்பூச்சியின் மேல்
ரயில் மோதினால்
என்னாகும்

உயிர் பறந்துப் போகும்

மறுநாள் காலை
தண்டவாளம் பக்கத்தில்
அவள் சடலம் கிடந்தது

அவளைச் சுற்றி
பறந்துக் கொண்டிருந்தன
பட்டாம்பூச்சிகள்

குட்டிப் பூனை

குட்டிப் பூனை 

உன்னைப் பார்க்க வந்துது 

நீ சத்தம் போட்டதால் 

ஓடிப் போனது 

கீழ்வீட்டுக் குழந்தையிடம் 

விளையாட்டாகச் சொன்னேன் 

பூனைக்காகக் காத்திருக்கிறாள் 

அமைதியாக

ஒளி வட்டம்

தலைக்குப் பின்னால்
அடிக்கடித் திரும்பிப்
பார்த்துக் கொண்டார்
அவருக்குத் தெரிந்த
ஒளி வட்டம்
மற்றவர்களுக்குத் தெரியவில்லை

சொல்/வாக்கியம்

நிற்கும் போது நான் 

சொல் 

சொல்லிப் பாருங்கள் 

நடக்கும் போது நான் 

வாக்கியம் 

படித்துப் பாருங்கள்

மறந்துப் போய் விட்டது

காத்திருப்பது மட்டுமே
மனதில் உள்ளது
எதற்கு
காத்திருக்கிறேன் என்பது
மறந்துப் போய் விட்டது

கதையில் எரிந்த மெழுகுவத்தி

கதையில் எரிந்த 

மெழுகுவத்தியை 

ஊதி அணைத்தேன் 

வார்த்தைகளில் வழிந்து 

பக்கங்களைப் 

படிக்க முடியாமல் 

செய்து விட்டது

காயத்தின் நிழலில்

காயத்தின் நிழலில் 

வலி இளைப்பாறும் 

என்று எழுதிய வரியை 

மருந்தாக்கப் பார்க்கிறேன் 

ஆனாலும் 

வலிக்கவே செய்கிறது 

பைத்தியக்காரனின் பிரியம்

மழையில்
ஒரு தேநீர் கேட்டு
என்னைத் தொட்டு
முத்தமிட்ட
பைத்தியக்காரனின் பிரியம்
நெகிழச் செய்தது
ஆனாலும்
எல்லோரும் அவனை
விரட்டிய போது
பேசாமல்
வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்

யாரேனும் சொல்லுங்கள்

தற்கொலைக்கு ஓடுபவனை
எதற்குக் கொலை செய்ய
ஓடுகிறீர்கள்
என்ற வரியில் இருப்பவன்
என்ன ஆவான்
யாரேனும் சொல்லுங்கள்

நான் பார்க்க வந்தவர்

தாமதமாகவே கிளம்பினேன்
நேரே
இடுகாடு வந்துவிட்டேன்
அங்கும் தாமதமாகிவிட்டது
மின் தகனச் சடங்கு
முடிந்திருந்தது
எல்லோரும் போயிருந்தார்கள்
தனியாய்
ஒற்றை ஆளாய்
நின்றிருந்தேன்
சார் யாரப் பாக்கணும்
நான் பார்க்க வந்தவர்
போய் விட்டார்
சொல்லிவிட்டு நடந்தேன்

நாங்கள் எங்களுடன்

நான் தனிமையுடன்
பேசினேன்

தனிமை இரவுடன்
பேசியது

இரவு என்னுடன்
பேசியது

நாங்கள் எங்களுடன்
பேசினோம்

சாலை

கலைந்து கிடக்கிறது சாலை 

எவ்வழிப் போவது 

என்ற வரியை 

அழிக்கிறேன் 

மழை நாளில்

கவிதை எழுதுவாள் கௌரி 

ஒரு மழை நாளில் 

அவளுக்குக் குழந்தைப் பிறந்தது 

கண்களில் நீர்த் துள்ள 

இப்படி எழுதினாள் 

மழை நாளில் 

மழையைப் பெற்றெடுத்தேன் 

(கௌரிக்கு)

உளி

என்னை உளியாக்கி 

தன் கையில் எடுத்து 

கனவை உடைக்கப் 

பார்க்கிறது இரவு 

கனவு உளியைக் கைப்பற்ற 

எதுவுமற்று 

விழிக்கிறது இரவு 

புரண்டு படுக்கிறேன்

இன்னொரு கனவுடன் 

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

1111-

வாசிக்காத புல்லாங்குழல் 

வனத்தில் எறிந்த போது 

இசைத்தபடியே விழுந்தது

1112-

நீண்ட நேரமாக 

நடந்து கொண்டிருக்கிறேன் 

எங்கு போக வேண்டும் என்று 

மறந்து போய் விட்டது

1113-

ஆறுதல் பரிசை 

ஆகாயம் போல் 

வாங்கிக் கொள்கிறீர்கள் 

அந்த நேரத்தில் 

இறந்து போகிறது 

உங்கள் சிறகு

கண்ணீருக்கும் பசிக்கும்

கண்ணீருக்கும் பசிக்கும்
இந்த இரண்டு
சொற்களுக்குள்
கவிதை இருக்கிறதா
தெரியாது
சொன்னவள் இருக்கிறாள்

வரும் சத்தம்

வரும் சத்தம் 

நெருங்கி வர 

ரயிலில் 

பயணம் செய்வதாக 

நினைத்தபடியே அவன் 

தண்டவாளங்களுக்கிடையில் 

நடந்து கொண்டிருந்தான்

சிறகைத் தருவாயா

உன் சிறகைத் தருவாயா
நான் அணிந்துப் பறக்க
வானம் கேட்டது
இல்லை
வானம் கேட்பது போல்
பறவை நினைத்தது
மழைத்துளி அதன்
நினைவின்
மேல் விழ
வேகம் கொண்டு போனது

எப்படிச் சொல்லலாம்

எதிரில் இருந்தவர் 

நாளை மற்றொரு நாளே என்றார் 

பக்கத்தில் இருந்தவர் 

இன்று இன்னொரு நாளே என்றார் 

நேற்றை எப்படிச் சொல்லலாம் 

என்ற யோசனையில் 

நான் இருந்தேன்