பாடப்போகிறேன்

மனம் பிசையும்
சொற்களை வைத்துக்கொண்டு
என்ன செய்யப்போகிறாய்

ஒரு துயரமான பாடலை
பாடப்போகிறேன்

வானத்திற்கு...

பொத்தான் மாற்றிப்போட்டு

கிழிந்த சட்டைக்குள்ளிருந்த சிறுவன்

ஒரு பட்டம் வேணும் என்றான்

அந்த வானத்திற்கு

வாங்கிக்கொடுத்தேன்

கூடவே உணவையும்

குழந்தையும் நானும்

குழந்தையும் நானும்
ஓர் உரையாடல்

உன் தொப்பிக்குள்
என்ன இருக்கிறது

குட்டி உலகம்

உங்கள் தொப்பிக்குள்
என்ன இருக்கிறது

குட்டி உலகத்துடன் பேச‌
கொஞ்சம் சொற்கள்

 

வழிப்போக்கன்

யாரும் கவனிக்காத
வழிப்போக்கனை
பாதை கவனித்து
அழைத்துப் போகிறது

யாரோ ஒருவன்

நள்ளிரவை
எழுப்பியபடியே
சாலையில்
யாரோ ஒருவன்
என் குரலில்
பாடிப்போகிறான்

ஏதோ ஒரு கோணத்தில்

எல்லாக் கோணங்களிலும்
பொய்யாகத் தெரியும் என்னை
ஏதோ ஒரு கோணத்தில்
உண்மையாகப் பாக்கிறேன் என
நீங்கள் சொல்வது
கடைந்தெடுத்த பொய்

நினைவில் சொற்கள்

நினைவில் சொற்கள் 

சேர்ந்துவிட்டன 

மறதி வந்து 

களவாடுவதற்குள் 

எழுதிவிட வேண்டும் 

பறவையைப் போல‌

தண்டவாளங்கள் தற்கொலை செய்துகொள்வதில்லை 

என்று அவன் எழுதிய வரியின் மேல் 

சத்தமிட்டுப்போகிறது ரயில் 

அவன் வேகமாகக் கீழிறங்கி 

ரயிலுக்குக் கையசைக்கிறான் 

மேலெழும்பிப்போகிறது காகிதம் 

பறவையைப் போல‌

       

இடையில்

பொய்களின் தொடர்ச்சியாக‌
எல்லோரும் தெரிகிறார்கள்

உண்மையின் நீட்சியாக‌
ஒருவரும் இல்லை என்றார்

நீங்கள் எந்த வரியில்
இருக்கிறீர்கள் என்றேன்

இரண்டு வரிகளுக்கும்
இடையில் என்றார்

நினைவில்

துரிதமாக‌
சுயமைத்துனம்
செய்துகொள்பவனின்
நினைவில்
நிதானமாக‌
ஒரு பெண்
சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறாள்

உயிர்த்தெழுவேன்

எழுத்தில்
புதைந்து கிடக்கிறேன்
நீங்கள் படிக்கும்போது
உயிர்த்தெழுவேன்

இந்த வரிகளில்

கையிலிருந்து
உருண்டுபோய்
கார் சக்கரத்தில்
நசுங்கிவிட்டது
புல்லாங்குழல்
நான் கேட்பதெல்லாம்
வலியை
கொஞ்சம் இசையை

நானும்

எல்லோரும் போய்விட்டார்கள்
தனிமையும் போய்விட்டது
நானும் போய்விடுவேனோ என்று
பதட்டமாக இருக்கிறது

     

ஒரு கணம்...

ஒரு நாளைக்கு
எத்தனைப் பட்டாம்பூச்சிகளைக்
கொல்வீர்கள் என்று
எழுதிய கை
ஒரு கணம்
பாம்பாகி மீண்டது
நான் நடுக்கம் கலைந்து
வரியின் அடியில் கிடந்த‌
பட்டாம்பூச்சிகளை எடுத்து
ஒவ்வொன்றாகப்
பறக்கவிட்டேன்

எவ்வளவோ இருக்கிறது

மருத்துவமனை  வெளிப்புறத்தில்
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு
எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டிருப்பவருக்கும்

கண்ணீரைத் துடைக்காமல்
அவரையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் எனக்கும்
பெரிய தூரமில்லை

அருகில் போய்
பேசிக்கொள்ள
எவ்வளவோ இருக்கிறது

குழப்பம்

எந்தக் கண்ணாடியிலும்
என் முகம் தெரியவில்லை
குழப்பமாக நான் பார்க்கிறேன்
குழப்பமாகக் கடைக்காரர் பார்க்கிறார்
குழப்பமாகக் கண்ணாடி பார்க்கிறது

சிறைக்கம்பிகளின் வழியே

சிறைக்கம்பிகளின் வழியே

அப்பா நிலவைப் பார்ப்பார்

நினைவுகள் முடிந்து போக

நிலவு மறைந்து போகும்

நிலா இல்லாத இரவில்

அப்பா எதைப் பார்ப்பார்

கேட்கிறது குழந்தை

அம்மா பதில் சொன்னாள்

உன்னை

அழித்து விட்டேன்

வழிப்போக்கன் நான்
சாலை விசாரிப்புகள்
போதும் எனக்கு
*
விடுகதைப் போட்டுவிட்டுப்
போகிறது பட்டாம்பூச்சி
வழியில் தென்படும்
வேறு ஒரு பட்டாம்பூச்சியிடம்
விடை கேட்க வேண்டும்
*
கை அசைவை
கிளை அசைவு கவனிக்கிறது
இந்த வரி
மனதில் அசைகிறது
*
நனைந்து
நடக்கும்போது
மழையும்
உடன் வருகிறது
*
நிழல் கடந்து
போகிறேன்
நினைவுகளில்
இளைப்பாறிக்கொள்ளலாம்
*
இரண்டு கால்கள் உறங்க
எதிரே நடந்து போகிறார்
எட்டுக் கால்களுடன்
நின்று நகர்கிறேன்
*
பேருந்து
காலியாக இருக்கிறது
நடத்துநர்
ஏறச் சொல்கிறார்
நிரம்பி இருக்கிறேன் நான்
போகச் சொல்கிறேன்
*
பயணம்
சொல்லப்போவதை
எழுத
இருந்த எல்லாவற்றையும்
அழித்து விட்டேன்

குழந்தையிடம் கேட்டேன்

ஒரு கையில் பூ 

ஒரு கையில் மிட்டாய்

எது வேண்டும் 

குழந்தையிடம் கேட்டேன் 

தலையில் பூவை 

வைக்கச்சொல்லிவிட்டு 

மிட்டாயை வாங்கிக்கொண்டு 

ஓடி விட்டது 

      

சிரிப்பு சிரிப்பாய் வருகிறது

சிரிப்பு சிரிப்பாய் வருகிறது

உங்களை நினைத்தால்

சிரிப்பு சிரிப்பாய் வருகிறது

உண்மையில்

உங்களை நீங்கள் எடை போடலாம்

தைரியத்தில்

உங்களை எடை போடலாம்

நம்பிக்கையில்

உங்களை எடை போட்டுப் பார்க்கலாம்

அன்பில் கூட‌

அதைச் செய்யலாம்

நட்பில்

உறவில்

பகிர்தலில்

உபச்சரிப்பில் என‌

உங்களை நீங்கள்

எடை போட்டுப் பார்க்கலாம்

இதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு

தராசில்தான்

என்னை நான் எடை போட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று

நீங்கள் சொல்வதை நினைத்தால்

சிரிப்பு சிரிப்பாய் வருகிறது