நான்

நான் சுமந்து

நான் சுமந்து

நான் சுமந்து

பாரமானேன்

நான் இறக்கி

நான் இறக்கி

நான் இழந்து

இலேசானேன்

எதோ ஒரு கணத்தில்

எதோ ஒரு கணத்தில் 
பூனையின் கண்களில் 
கருணையை 
அறியும் எலி
அந்தக் கணத்தைத் 
தன் தப்பித்தலுக்குரிய 
தருணமாக்கி விடுகிறது

பெயர்கள் வழியே

என் புனைப்பெயர்கள் வழியே 

நீங்கள் என்னை 

வந்தடைய முடியாது 

திசை சிக்கலாகும் 

என் பெயர் வழியே 

நீங்கள் வந்தடைந்தால் 

திரும்பிப் போக முடியாது 

வழி மறந்து போகும்

வனம்

வனம் கட்டிப் போடும்

புல்லாங்குழலை

என்னிடம்

விட்டுச் சென்றான் வழிபோக்கன்

வாசிக்க

கட்டவிழ்ந்தது என்னுள்

இருந்த வனம்

நீங்கள் யார்

நீங்கள் யார் 

நான் 

உங்கள் கேள்வியில் 

முடியும் பதில் 

உங்கள் பதிலில் 

தொடங்கும் கேள்வி

மாயப்பல் சக்கரம்

மாயப்பல் சக்கரம் 

நசுக்கும்

புகுந்து மீள 

வாழ்க்கைக் 

கொஞ்சம் இருக்கும்

பிகாஸோவுடன் உணவருந்துதல்

பிகாஸோவுடன்
உணவருந்திக் கொண்டிருந்தேன்

உனக்கு வரையத் தெரியுமா என்றார்

பதட்டத்துடன்
தெரியாது ஆனாலும்
நான் உங்கள் ரசிகன் என்றேன்

பரவாயில்லை
ஏதாவது வரைந்து காட்டு என்றார்

நீரை
நடுங்கிய விரலால் தொட்டு
சமனற்ற ஒரு கோடு
வரைந்து சொன்னேன்
என் சக்தி இவ்வளவுதான் என்று

சிரித்தார்

கோடு மறைந்து போயிருந்தது

அவர் மறைந்து போனார்

நானும் மறைந்து கொண்டிருந்தேன்
நினைவில் படிந்து போயிருந்த
அவர் ஓவியத்திற்குள்

ஒரு பாடல்

உனக்காக ஒரு பாடலை
சுமந்து வந்தேன்
நீ இறக்கி வைத்துவிட்டுச் சொன்னாய்

நீ ஊதி என் மேல் செலுத்தும்
காற்றுப் போதும்
என் உயிரில் கலந்த
இசையாய் மாறும்

புல்

வனம் முழுதும்
துணை வந்து
வழிகாட்டி
அனுப்பி வைத்தது புல்
தொலைதூரம்
வந்த பிறகு தோன்றியது
பெயர் கேட்க மறந்தது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

876-

மையப்படுத்தும்
மையத்தில்
இருக்க வேண்டும்
என்பதே
மெய்மையின் கோட்பாடு

877-

பயணத்தை
சிறகில் வைத்திருக்கும் பறவை
தூரத்தைக்
கண்களில் வைத்திருக்கும்

878-

இறந்து போனவனை
எழுப்பினேன்
என்னை சாகடித்துவிட்டு
நடந்து போனான்

879-

கிளை வழிகளிலும்
பெரு வழிகளிலும்
பயணித்து
அடைந்தேன்
என் வழியை

880-

துயரத்தைப் பாடிய பறவை
பறந்துவிட்டது
கிளையில் வழிகிறது மழை

இந்த வரி

நான் மரணத்தைத் தின்று
தனிமையைக்
குடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

இந்த வரி
அந்தப் பெரியவரைப்
பார்க்கத் தோன்றியது

பொருத்திப் பார்க்கத்
தோன்றவில்லை

சிறு செடி

பாறையென நினைத்து
அகற்றிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்
என்னை

அதன் கீழ்
சிறு செடியென
நான்
பூத்திருப்பது
தெரியாமல்

இரவின் தூரிகை

இரவின் தூரிகை
இருளில் வரைகிறது
இருள் மட்டுமே
பார்க்கும் ஓவியத்தை

விழிப்புகள்

அறுந்து போன தூக்கத்தைப்
பிறகு சந்திக்கவில்லை
வந்தது எல்லாமே
வேறு வேறு விழிப்புகள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

871-

எறும்பின்
நிழல்
யானை போல்

872-

ஊஞ்சல் போல்
அசைகிறது
ஒற்றை வரி

873-

கை மணலில்
ஓடும்
சிறு நதி

874-

இருக்கும் இடத்திலேயே
இருக்கிறது
தேடிக்கொண்டிருப்பது

875-

நகர்ந்து போகும் வாழ்க்கை
நம்மை ஓடவிட்டுப்
பிடிக்கச் சொல்கிறது

விளிம்பிலிருந்து

அழகு வழிகிறது
வாழ்க்கையின்
விளிம்பிலிருந்து
பருகி சுவைக்கலாம்
பார்த்து ரசிக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

869-

வரைந்த கல்லறையில்
உயிரோடு வசிப்பது
சுகமாக இருக்கிறது

870-

கனவை கனவில்
குறித்து வைத்தேன்
குறிப்புகள் முழுதும்
மறந்து விட்டேன்

கவிதையில் தைப்பவன்

மரணம் கிழித்துப் போட்டவனை
கவிதையில் தைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
என்றவனை
மழை பெய்யும் இரவில்
சந்தித்தேன்

காப்பாற்றி விடுவாயா என்றேன்

முகநீரைத் தள்ளியபடி சொன்னான்

முயன்று பார்ப்பேன்
இல்லையெனில்
என் கவிதையும்
அவனோடு சேர்ந்து
இறந்து போகும்

மீண்டு வந்த நான்

போரில்
நீ இறந்துவிட்டாய்
இந்த வசனம்
நீ பேசக்கூடாது

மீண்டு வந்த நான்
எம் மண்ணின் நாவால்
பேசித்தான் ஆகவேண்டும்

நகர்ந்து போங்கள்
இல்லை
துண்டாகிப் போவீர்கள்

காகித கப்பும் பெரியவரும்

பேருந்துக்காக
காத்திருக்கும் அவனை
நெருங்கி அமரும்
பெரியவர் சொல்கிறார்
உங்கள எங்கயோ
பாத்திருக்கேன் தம்பி
உங்கள எங்கயோ பாத்திருக்கேன்

பேச்சை தவிர்க்க விரும்பி
அவன் வேகமாகச் சென்று
ஒரு தேநீர் வாங்கி வந்து
அவர் கையில் தருகிறான்

தண்ணீர் போல
சில நொடிகளில்
குடித்து முடிக்கிறார்

தம்பி உங்கள்
இங்கதான் பாத்திருக்கேன்
ஆனா எங்கயோ
பாத்த மாதிரி இருக்கு
எனச்சொல்லிவிட்டு
நன்றியுடன் கும்பிட்டபடி நடக்கிறார்

அவர் கை இறுக்கத்தில்
அந்த காகித கப்
அவன் அவருக்குத் தந்த
நினைவுப் பரிசைப் போல

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

863-

இல்லாதவன்
அள்ளிக் கொடுக்கிறான்
இல்லாததை

864-

புள்ளி மேல்
வழியும் நதி
வாக்கியம் போல

865-

என் விழுதலின்
கணக்கு
உங்களிடம்

எழுதலின்
குறிப்பு
என்னிடம்

866-

தயங்காமல் உதவ
நீளும் கரங்கள்
தாய்மையின் கிளைகள்

867-

என்ன
விற்கிறாய்

என்னை

868-

கால் நீட்டி
படுக்கச் சொல்கிறது
பிரபஞ்சம்
உடல் சுருக்கிப்
படுக்கச் சொல்கிறது
அறை

பூனை எலி மற்றும் கவிதை

கவிதையை
இழுத்துப் போன பூனை
எலியிடம்
போட்டு விட்டுச் சென்றது

எங்கு போடலாம் என
யோசித்த எலி
அங்கேயே
விட்டு விட்டுச் சென்றது

கண்டெடுத்தோம்

உரையாடலின் நடுவில்
ஓடியது அமைதி
நதி போல
அதில் கண்டெடுத்தோம்
புதிய பேச்சுக்கான
வார்த்தைகளை

மழலைக்கிளை

குழந்தை அசைக்கும்
மழலைக்கிளை
உதிர்கின்றன
என் வயதுகள்

தந்தது குழந்தை

நான் விட்டுப் போன
வரியை
வளைத்து நெளித்து
திரும்ப வந்தபோது
தந்தது குழந்தை

வரியின் வடிவம்
ஓவியமாகவும்
படிக்க கூடிய
கவிதையாகவும்
மாறி இருந்தது

ஏன்

தொலைந்து போனவைகளையே
உங்கள் கவிதையில்
அடுக்கி வைக்கிறீர்கள்
இழந்துபோனவைகளையே
எடுத்துச் செல்கிறீர்கள்
ஏன்

நீங்கள்
தொலைந்து போகாமல் இருக்க
இழந்து போகாமல் கடக்க

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

859-

மறந்து போகாமலிருக்க
பிரபஞ்சத்திடம்
சொல்லிவைத்திருக்கிறேன்

860-

மனதில் இருந்த வரிக்கும்
தாளில் வந்த வரிக்கும்
இடையில் தேடினேன்
தொலைந்த வரியை

861-


இருள் வழி
நடக்க
இருள் ஒளியாச்சு

862-

தள்ளி வைத்த தூக்கம்
சொல்லாமல் வந்து
தட்டுகிறது
இமைகளின் கதவை

பொங்கும் கடல்

இந்தக் கனவு
நேற்றிரவு நீந்தியது
அழகான மீன் தொட்டி
அழகழகான மீனகள்
மேஜையிலிருந்து
விழுந்து கொண்டிருக்கிறது
மேஜையின் அடியில்
நுரைத்துப் பொங்கும் கடல்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

849-

இது என்
இன்றைய முகம்
இதுவே என்
முகமல்ல

850-

வசதியாக
கால் நீட்டி நடக்கிறான்
வழிப்போக்கன்

851-

இந்த பூக்களில்
நீங்கள்
எந்த பூவின்
வாசம்

852-

தெரியாமல்
நடந்த வழி
திரும்பி நடக்க
நட்பாச்சு

853-

அன்பின்
கரம் நீளும்
பிரபஞ்ச
விளிம்பைத் தொடும்

854-

நாய் வாலை
நிமிர்த்திய வரியில்
பொய் சுருண்டிருந்தது

855-

முந்திச்
சென்றவனின் பிணம்
பிந்திச் சென்றது

856-

நான் இல்லாது
போனபின்
என் நிழல்
என்ன செய்யும்

857-

உங்கள்
எந்த முகமூடியும்
அந்த வரிக்கு
பொருந்தவில்லை
விட்டுவிட்டுப் போய்
வேறு வேலை
பாருங்கள்

858-

இருள்
மகுடியென

சுடர் அசையும்
பாம்பென

குழந்தையின் வானவில்

வண்ணம் கத்தரித்து
ஒட்டி ஒட்டி வானவில்
உருவாக்குகிறாள் குழந்தை

அதில் மெதுவாய்
பின்னால் வந்து
நிறைகிறது வானம்

அலை ஒளி

அலை ஒளியாய்
ஓடி வந்து
காலை முத்தமிடும்
நீரில் தள்ளிய நிலா

வரிசை மாற்றம்

நீங்கள்
அவர்கள்
மற்றும்
நான்

இதில்
நான்
விரும்புவதெல்லாம்
வரிசை மாற்றமே

நீங்கள்
நான்
மற்றும்
அவர்கள்

அவர்கள்
நான்
மற்றும்
நீங்கள்

என

பார்க்கிறேன்

இறந்துபோன நான்
என்னைப் படுக்க வைத்திருக்கும்
கோணத்திலிருந்து பார்க்கிறேன்
யார் யார் வந்திருக்கிறார்கள் என்று

எவ்வளவோ பேர்
விடுபட்டுப் போயிருக்கின்றனர்

எப்போதும்
என் கால் நக்கி
சுற்றிவரும் நாய்க்குட்டி
நான் மூடிவைக்கப்பட்டிருக்கும்
கண்ணாடிப் பெட்டியை
முட்டி முட்டித் தள்ளி
என் கால்கள் தொடப்
போராடிக்கொண்டிருக்கிறது

மிதத்தல்

குளிர்ந்த திரவத்தை
விஷமாகப் பார்த்தபோது
என் மரணம்
மிதந்துகொண்டிருந்தது
பனிக்கட்டியைப் போல

யாரென்று

உங்கள்
துப்பாக்கிக் குறியை
மாற்றிவைத்திருக்கிறேன்
செத்து விழும்போது தெரியும்
யாரென்று

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

842-

பாறை இருள்
தள்ளிப் பார்த்து
முடியாமல்
நின்றுவிட்டேன்

843-

காணமல் போய்
கிடைத்தேன்
வேறு நானாய்

844-

புகையாகவே சுழலும்
வரி வடிவம்
விரும்பா வார்த்தைகள்

845-

கல்லறையில் மழை
புரண்டு
படுக்கிறேன்

846-

கண்ணீரே
கோபித்துக்கொள்ளாதே
அழுவதற்கு
எனக்கு காரணங்கள்
கிடைக்கவில்லை

847-

என் உயரத்திலிருந்த
மிருகத்தை சந்தித்தேன்
பெயர் கேட்டேன்
சொன்னது
என் பெயரை

848-

எழுது என்ற கட்டளை
தூக்கிப்போட்டது
மொழி வனத்திற்குள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

839-

ஒரு மரம்
கல்லெறியப்
பறந்தது வனம்

840-

என் உடலில்
எங்கிருந்தும்
நீ என்னைத்
தோண்டி எடுக்கலாம்

841-

வெட்டி எறிந்த
வன்மத்தை
ஒரு நாள் பார்த்தேன்
காயம் ஆறா
மிருகமென

ஒன்றுமில்லை

மழை பெய்கிறது
என்னிடம்
சொல்வதற்கு
ஒன்றுமில்லை

பதில்

கவிதையில் ஊர்ந்து சென்ற
எறும்பிடம் சொன்னேன்
ஏதாவது ஒரு எழுத்தை
இழுத்துச் செல்லேன்
உனக்கு உணவாகும் என்று
கவிதையின்
மொத்த அர்த்தத்தையும்
எடுத்துச் செல்கிறேன்
தெரியவில்லையா உனக்கு
எனச் சொல்லிப் போனது

நட்பு

எலியுடன் நட்புகொள்ளாதீர்
எத்தனையோ நாள்
சொல்லியும்
கேட்காத நண்பர்
சிக்கிப் போனார்
ஒருநாள்
எலிப்பொறிக்குள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

834-

உன்னால் பாயமுடியாது
வேகமாக பாய்ந்தேன்
குரல் நின்று போனது

835-


காட்சிக்கும் பார்வைக்கும்
இடையில்
உதிரிகளாக
தென்படாதவைகளும்

836-

உப்புகரிக்காத
கண்ணீர்துளி என்று
ஒன்றும் இல்லை

837-

ஏதோ குறைகிறது என்று
எழுத்து ஏற்படுத்தும் சமிக்ஞை
படைப்பின் பூரணத்துவத்தை
பரிசோதிக்கச் செய்கிறது

838-

கொஞ்சம் ஓய்வு தேவை
என்ற வரி
நிறைய வேலை தேவை
என்ற வரியிடம்
சரணடைந்து விடுகிறது

இரவின் கிளையில்

இரவின் கிளையில்
கனவொன்றைப் பறித்து
இறங்கினேன்
ருசிப்பதற்குள்
விடிந்து போயிருந்தது

ஆனாலும்

என் நிழலைக் கத்தரித்து
இன்னொரு நானாக்கினேன்
ஆனாலும் நீண்டிருந்தது
மற்றொரு நிழல்

நீ வீட்டுக்குப் போ

நீ வீட்டுக்குப் போ
என்று சொல்லிவிட்டு
அப்பா நீரில் குதித்து
தற்கொலை செய்துகொண்டதாக
அவன் சொன்னான்

அதன் பிறகுதான்
நீச்சல் கற்றுக்கொண்டதாகவும்
சொன்னான்

நதியில்
தொலைந்துபோன அப்பாவை
ஒரு நாள் கண்டுபிடித்துவிடுவேன்
என்றும் சொன்னான்

வரைந்த கத்தி

தலைக்கு மேல்
வரைந்த கத்தி
தொங்கிக்கொண்டிருந்தது
எந்த நேரத்திலும் விழுந்து
பதம் பார்த்துவிடலாம்
கத்தியிடமிருந்து தப்பிக்க
என்னை ஓவியமாக
மாற்றியாக வேண்டும்

கடினமான இரவு

கடினமான இரவை
தனிமையால்
செதுக்குகிறேன்
விடிவதற்குள்
எனக்கொரு
சிற்பம் கிடைத்துவிடும்

உறைந்த காலம்

மேஜையின் மேல்
நீண்ட காலமாக
எழுதிய கவிதை

பார்க்கும்போதெல்லாம்
தோன்றுகிறது
காலம்
உறைந்துகிடப்பதைப் போல

தத்துவம்

தத்துவத்தின் மேல்
அமர்ந்திருந்தேன்
தத்துவம்
தள்ளிவிட
தத்துவத்தின் மேல்
விழுந்தேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

830-

புன்னகை
பூங்கொத்தைப் போல
யாருக்கும் தரலாம்

831-

என்னிடம் எதுவுமில்லை
உள்ளங்கையில்
வந்து விழும்
மழைத்துளிகளைத் தவிர

832-

தொலைவிலிருந்து
வருகிறேன் என்றான்
அவன் கண்களில்
நீண்டிருந்த தூரத்தை
வரியில் உணர முடிந்தது

833-

வனத்திற்குச்
சென்றபோது
நானொரு மூங்கில்
திரும்ப
புல்லாங்குழல்

சாலையில்

வழிப்போக்கனைப் போல
இந்த சாலையில்
நுழைந்தேன்
அது என்னை
விருந்தினரைப் போல
வரவேற்றது

ஒளி

கண் சிமிட்டியது
நட்சத்திரம்
நம்பிக்கையில்
பரவியது
ஒளி

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

826-

தனிமை
நிரம்பித் ததும்பும்
இந்த அறையில்
தனிமைக்குத்
துணையாய் நான்

827-

என் கால்களின் செவி
அறியும் ஒற்றைச் சொல்
செல்

828-

என்னைப்
பூட்டிவைத்துப் போகிறாய்
உனக்குத் தெரியாது
நான் புகைபோல கசிந்து
வெளியேறிவிடுவேன் என்று

829-

மெளனம் படர்ந்து
மெளனம் படர்ந்து
மெளனம் நாவாய் ஆனது

வார்த்தை மறந்து
வார்த்தை அழிந்து
மொழியே முடிந்து போனது

திசை மேய்ந்து

நான் தொலைந்த ஆடு
மந்தையைத்
தொலைத்த ஆடு
ஒற்றை ஆடு
தன் திசை மேய்ந்து
தன் வழிப்போகும்
தனி ஆடு

முழுதும்

முழுதும்
எழுதியப் பிறகும்
இந்த பக்கத்தை
வெள்ளை காகிதமாகப்
பார்க்க முடிகிறது
என்னால்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

817-

அந்தரத்தில்
மிதக்கிறது
என் முகவரி

818-

என் பிரார்த்தனைகள்
முடிந்து போயின
இனி நான்
கடவுளை சந்திக்க
நாளாகும்

819-

ஒருவரை ஒருவர்
தள்ளிவிடாமல்
பேசிக்கொண்டோம்
ஆனாலும்
எத்தனையோ முறை
விழுந்து போனோம்

820-

எதுவுமில்லை
அன்பை பரிமாறிப்
பசியடைக்கப்
பார்க்கிறோம்

821-

நினைவின் பாதையில்
நீண்ட தூரம்
நினைவுகளற்று

822-

உறங்கச் சொல்கிறேன்
கண்களிடம்
விழிக்கச் சொல்கிறேன்
இமைகளிடம்

823-

சொல்
திறக்கும் காற்று
இசை எடுத்துப் போகும்

824-

குடித்துக் கொள்ள
வைத்திருந்த தண்ணீர்
அந்த வேளை
உணவானது

825-

அன்பின் நெகிழ்வில்
உயிர்த்திருக்கிறது
வாழ்வின் ருசி

ஆசிர்வாதம்

என் குடை
நனையும் ஒரு ஏழைக்கு
பயன்படும் எனில்
அதை தந்துவிட்டுச்
செல்லும்போது
அந்த மழையே
என்னை ஆசிர்வதிக்கும்

எளிமையான கவிதை

இது தண்ணீரைப் போன்று
எளிமையான கவிதை
தாகம் தீர்க்குமா
என்று தெரியாது

மழையில்

மழையில்
நனைந்து வந்திருக்கிறீர்களே என்று
நீங்கள் சொன்னபோதுதான்
எனக்குத் தெரிந்தது
நான் மழையை
அழைத்து வந்திருப்பது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

811-

நான் தயாரித்த
கண்ணாடி எனினும்
இருப்பதுபோல்தான்
என்னையும் காட்டும்

812-

நகர்த்த நகர்த்த
நகர்வது
வேகமாகும்

813-

நடிக்கத் தெரியாத
வார்த்தைகள்
வரும்
ஒத்திகையின்றி

814-

நடந்த கதை
நடக்கும் கதை
நடக்கப்போகும் கதை
மூன்றிலும்
காலம் எப்போதும்
கதாபாத்திரமாய்

815-

கண்ணீர் துளி
அருகில் செவி
உற்றுக் கேட்க
கடலின் ஒலி

816-

நான்
இருக்கிறேன்

கடைசிப் பக்கத்தில்

இந்தக் கதையின்
கடைசிப் பக்கத்தில்
நான் இறந்துபோகப் போகிறேன்

அதற்கு முன் பக்கத்திலேயே
நீங்கள் போய்விடுவீர்கள் எனில்
உங்களோடு நானும்
உயிரோடு வந்துவிடலாம்

கடைசிப் பக்கத்தைத் தாண்டி
போவீர்கள் எனில்
என் சவப்பெட்டியின் மேல்
உங்கள் காலடித்தடங்கள்
பதிந்து போயிருக்கலாம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

808-

இந்த வனத்தின்
சிறு புல் நான்
நீங்கள் தேடி
கண்டெடுப்பது கடினம்

809-

நான் வழிப்போக்கன்
என்னிடம்
வேறெதும் இல்லை
வழிகளின்
குறிப்புகளைத் தவிர

810-

உங்கள் அரிசியில்
யார் பசியாவது
எழுதப்பட்டுள்ளதா என்று
பார்த்துவிட்டு
உண்ணத் தொடங்குங்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

805-

மொழி கடந்த ஞானி
எழுதுகிறான்
வரியற்ற கவிதையை

806-

நான் திறக்க
நான் திறக்கும்

807-

கரையிலேயே
எல்லா நீச்சலும்
முடிகிறது
நதி பார்த்து
சிரிக்கிறது

ஒவ்வொரு முறையும்

பிய்த்தெறிகிறாய்
ஒவ்வொரு முறையும்
சேர்த்து வைக்கிறேன்
ஒவ்வொரு வலியும்

வழியே

மணலைப் போல
உன் விரல்கள் வழியே
நான் வழிந்து போகிறேன்

மலையைப் போல
என் நினைவுகள் வழியே
நீ வளர்ந்து போகிறாய்

நினைவுப் பொருள்

பழுதடைந்துவிட்ட
கடிகாரத்தைப் போல
பழுதடைந்த
இந்த வரியை
வைத்துக்கொண்டு
ஒன்றும் செய்ய முடியாது
ஆனாலும்
ஒரு நினைவுப் பொருளாக
வைத்துக்கொள்ள
விரும்புகிறேன்

இதோடு

வேறெதுவும் பதிலில்லை
என்னிடம்
உன்னிடம் சொல்ல

வேறெதுவும் கேள்வியில்லை
உன்னிடம்
என்னிடம் சொல்ல

ஆனாலும்
நம் உரையாடல்
இதோடு முடிந்து போக வேண்டுமா

இருந்தும்

நான் உனக்கு
எதுவும்
தரப்போவதில்லை
இருந்தும்
காத்திருக்கிறாய்
நான் உனக்கு
ஏதோ
தரப்போவதைப் போல

மன்னிப்பு

கண்ணீரிடம்
மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்
நான் செய்த
தவறுக்காக

வராமல்
என்னைத் தண்டித்துக்கொண்டே
இருக்கிறது

ஒத்த புன்னகை

உன்னிடம் தர
ஒன்றுமில்லை என்கிறேன்

நீ அந்த வாக்கியத்தை
கண்கள் மலர
வாங்கிக் கொள்கிறாய்

நான் நிறைய
தந்தது போலிருக்கிறது

நீ நிறைய
பெற்றுக்கொண்டது போலிருக்கிறது

நம் ஒத்த புன்னகையில்
இந்தப் பொருள்
வராமல் இல்லை

ஒரு மழைச் சொட்டில்

ஒரு மழைச் சொட்டில்
உயிர் சிலிர்க்கிறது
உள்ளிருக்கும் சிலை

ஒன்றும் நிகழாதது
போலிருக்கிறது பாறை

இறங்கும் வழியில்

கனவிலிருந்து
இறங்கும் வழியில்
ஒரு ரோஜா பூத்திருந்தது
அது உதிரவும் இல்லை
நான் அங்கிருந்து
நகரவும் இல்லை

பார்த்தல்

நான் தனியாக
வந்திருக்கிறேன்
நீங்கள்தான் என் பின்னால்
ஒரு கூட்டம் இருப்பதுபோல
பயத்துடன் பார்க்கிறீர்கள்

நீங்கள் கூட்டத்தோடு
வந்திருக்கிறீர்கள்
நான்தான் நீங்கள்
தனியாக வந்திருப்பதுபோல
பயமற்றுப் பார்க்கிறேன்

தவறுதலாக

தவறுதலாக
சைத்தான் கையில்
கொடுத்துவிட்டேன்
போய் சேர வேண்டிய
கடிதத்தை

புரியவில்லை என்று
கிழித்துப்போட்டு விட்டது

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

796-

ஆழம் காண
ஆழம் போனேன்
ஆழம் கண்டு
ஆழமானேன்

797-

என் நான்களை
முகர்ந்து பார்த்துவிட்டு
தின்னாமல் போகின்றன
பன்றிகள்

798-

ஏதோ
இருப்பதால்
ஏதோ இருக்கிறேன்

799-

நீள அகலங்களை
கணக்கிட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்
வார்த்தைகளின் ஆழத்தில்
கவிதை

800-

பயணத்தைக்
கலைத்துப் போட்டது யார்
பல நூறு வழிகளில்
என் காலடித் தடங்கள்

801-

அறுபடவில்லை
விடுபட்டுப் போயிருக்கிறது
அவ்வளவுதான்

802-

விட்டுவிடுங்கள்
இறந்துகொண்டிருக்கும் என்னை
உங்கள் மருந்தால் மேலும்
சாகடிக்க வேண்டாம்

803-

விடிந்துகொண்டிருக்கிறது
அதற்குள் தூங்கி
எழுந்துவிட வேண்டும்

804-

எப்படி இப்படிப்
பேசுகிறீர்கள்

பல
நாக்குகளால்தான்

அவர்

புரியவில்லை
என்றார்

புரிந்துகொள்ள
முயற்சித்தீர்களா என்றேன்

புரியாதது போல்
பார்த்தார்

திறத்தல்

நினைவைத்
திறக்கும்போதெல்லாம்
நீயே வந்து
வரவேற்கிறாய்

இது போதும்

இது போதும் எனக்கு
சிறு வாக்கியம் நகர்த்தும்
பெருவாழ்வை

கனவுக்காரன்

ஒரு போதும் கனவற்று
தூங்கியதே இல்லை
நான் பெருங்கனவுக்காரன்

நிற்கிறேன்

மூடி இருக்கும்
மதுபானக் கடைமுன்
நிற்கிறேன்

என் நேற்றைய போதை
கதவைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறது

எப்படியும்

எப்படியும்
கண்ணீர் வரத்தான்
போகிறது
அதற்கு முன்
இந்த சிறுபுன்னகை

மழை

வரிகளுக்குள் வானத்தை
இழுத்து வரப்பார்த்தேன்
கவிதையை
அழித்துச் சென்றது மழை

தீவிரம்

உன் தீவிரம்
இரவைக் குலுக்குகிறது

சுவடற்று கிடக்கிறேன்
கனவின்
பின் வாசலில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

786-

நினைவு
தள்ளி விட
நினைவைத்
தள்ளிவிட்டு
நின்றேன்
விழாமல்

787-

எந்த வழியாக
வந்தீர்கள்

நான் உண்டாக்கிய
வழியாக

788-

நீங்கள்
சொல்லி இருக்கலாமே
என்றேன்

நீங்கள்
கேட்டிருக்கலாமே
என்றார்

789-

ஏதோ ஒரு கவிதையில்
இரவை
கிழித்தெறிந்தபோது
விடிந்திருந்தது

790-

விழித்திருக்கச் சொல்லவில்லை
இந்த நள்ளிரவு
நான்தான் தூங்காமல்
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
இருளின் பிம்பங்களை

791-

மறைக்க
மறைத்தது
மறைத்தது
என்னை

792-

கொல்வதற்கு முன்
ஆடு வாங்க வந்தேன்

கொன்று விட்டார்கள்
இறைச்சி வாங்கிச் சென்றேன்

793-

சவப்பெட்டியை
பிணம் அசைப்பதில்லை
உன் வரியில்
உயிரில்லை

794-

தனிமையிடம்
தோற்றுவிடுகிறேன்

தனிமையும்
தோற்றுவிடுகிறது

சரியான விகிதத்தில்
வெற்றியைப்
பகிர்ந்து கொள்கிறோம்
இப்படி

795-

எல்லாமே
சொல்லப்பட்டுவிட்டன

எவ்வளவோ சொல்லியும்
பேனாவின் நாக்கு
சத்தமாய் உச்சரிப்பதை
நிறுத்தக்காணோம்

வருகிற வழியில்

வருகிற வழியில்தான்
நண்பர் வீடு

நண்பர் நட்பை
முறித்துக்கொண்டார்

நான் வழியை
முறித்துக்கொள்ளவில்லை

கை நீட்டும் குழந்தை

கை நீட்டுகிறது குழந்தை
ஒன்றுமில்லை
உள்ளங்கையில்
முத்தம் மட்டும்
வைக்கிறேன்
பெரும் சந்தோஷத்துடன்
ஓடுகிறது
உலகைக் கொண்டு
செல்வதைப் போல

திரும்பிய குழந்தை

பள்ளிச் சென்று
திரும்பிய குழந்தை
நனைந்திருந்தாள்

துடைத்தபடியே
பள்ளியில் நடத்தியது பற்றி
கேட்கிறாள் அம்மா

மழை கற்றுக்கொடுத்தது பற்றி
சொல்கிறாள் குழந்தை

கடைசி உதடு

பெட்டி
பெட்டி
பெட்டி
பெட்டி
என உதடுகள்
மாறி மாறி
சொல்ல
கடைசி உதடு
சொல்லி
முடிக்கும்
சவப்பெட்டி

குடித்த பின்

குடித்த பின்
உன்னை உடைத்து விடுவேன்
மதுக்கோப்பையிடம் பேசினேன்

கேட்டு மெளனமாய்
சொன்னது

அப்படியே உடைத்தாலும்
உன்னைப் போல்
சிதைந்து போகமாட்டேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

780-

யார் என் இலையில்
பசியைப்
பரிமாறியது

781-

மனதில்
அறியப்படும் சுமை
தோளுக்கு பாரமாக
இருப்பதில்லை

782-

என் ஆயுதம்
கீழே கிடந்தாலும்
கையெட்டும் தூரத்திலேயே
இருக்கிறது

783-

நீங்கள் எறிந்த கத்தியை
உங்கள் மேல்
திருப்பி எறிகிறேன்
சரியாக
குறி பார்த்து

784-

நான் தூங்கி இருக்கக்கூடாது
என் வேடத்தில்
நுழைந்து விட்டவன்
எனது காட்சியில்
நடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்

785-

உருகுவதையே
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்
ஒளியைப் பார்க்கத்
தவறிவிட்டேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

775-

கவிதையின்
கீழிறங்குகிறது ரத்தம்
கொல்லப்பட்டவனும் எழுதியவனும்
ஒன்றானவனாக இருக்க
கீழிறங்கி
நீள்கிறது ரத்தம்
கவிதையின்
கடைசி வரியாய்

776-

உன்னிடம்
பதில் இல்லையா
பதிலிடம்
நீயில்லையா

777-

நான் அழுவதை
கண்ணாடியில் பார்த்தபோது
கண்ணாடிப் பார்த்தது
நான் புன்னகைப்பதை

778-

உடல் ஒரு தீப்பெட்டி
ஒவ்வொரு குச்சியாய்
எரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

779-

உருண்டோடும் திராட்சைகள்
விளையாடும்
பழத்தோட்டம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

773-

இந்த முகங்களில்
எது என்
சொந்த முகம்

774-

அங்கும் இங்கும்
தவ்வும்
தூரம் போகாத்
தவளை மனம்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

771-

உன் பெரிய
கனவென்ன

சின்னக் கனவை
பெரிதாக்குவது

772-


கூழாங்கல்லைப் போல்
உருண்டோடி விடுபவர்களை
மலைப்பயணத்தில்
துணைக்கழைத்துச்
செல்லாதீர்கள்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

769-

மெய்யறிய
பொய்யானேன்

770-

இந்த மலை விளிம்பில்
இரண்டு சாத்தியம்

விழுந்து போகலாம்
பறந்து போகலாம்

விழுந்து போக
இருந்த என்னை
சுமந்தபடியே
பறந்து போனேன்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

763-

இந்த வரி
எழுதாதபோது
இன்னும் அழகாகவே
இருந்தது

764-

வாள் எனும் சொல்லை
உரக்கச் சொன்னேன்
காற்றை கிழித்து
அடங்கியது எனக்குள்

765-

வரைந்த தூக்குக்கயிறு
எறும்பு இழுத்துப் போக
நேராச்சு

766-

பொருளற்ற கவிதையில்
நானே
பொருள்

767-

முடியவில்லை ஆட்டம்
ஒப்பனையை
இறக்கி வைக்காதீர்கள்

768-

என்னை வீழ்த்துவதற்கான
வீயுகங்களை வகுக்கிறீர்கள்
அவைகளை நான்
கடந்து போவது தெரியாமல்

ரொட்டித் துண்டு

பசியே சொல்கிறது
கொஞ்சம் ரொட்டித்துண்டை
மீதம் வை
அடுத்த வேளைக்கு
எனக்கு வேண்டும்

பூ

பூவைக் கிள்ளி முடித்த குழந்தை
இதழ்களில் தேடுகிறது
பூவை

முடிந்துவிடும்

மழையைப் பார்த்தபடியே
தேநீர் அருந்துகிறாள் மூதாட்டி
தேநீர் முடிவதற்குள்
மழை முடிந்துவிடும்
என்ற நம்பிக்கையில்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

760-

பிரபஞ்சம் என்னைக்
கல்லாக எறியும்

பூவாகத் தாங்கிக்
கொள்ளும்

761-

மனதில் தொடங்கி
உடலில் முடியும்
அலைபாய்தல்

762-

என் பதிலை
கேள்வியாக்குகிறீர்கள்
அதற்கு
பதில் சொல்ல வேண்டிய
அவசியம் எனக்கில்லை

போ

தற்கொலையே
போ

தானாக
பூத்தது போல
அதுவாக உதிரும்
இந்த மலர்

அனுபவ சித்தனின் குறிப்புகள்

755-

நான் நள்ளிரவில்
பகலை
நெய்பவன்

756-

கேட்காத இடத்தில்
கொட்டுவதும்
கேட்கும் இடத்தில்
துப்புவதும்
மனிதர்கள் செய்யும்
அபத்தம்

757-

நான் இறப்பதை
அனுமதிக்கவே மாட்டேன்
இறக்கும் வரை

758-

கால்களுக்குப்
பிடிபடாத பாதை என்று
எதுவுமே இல்லை

759-

ஓய்வு கொள்ளும்
உறங்காது
ஆயுதம்